อิสยาห์49

ผู้/รับใช้/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

1จง/ฟัง/ข้าพเจ้า/เถิด บรรดา/เกาะ/แก่ง/ทั้งหลาย/เอ๋ยชนชาติ/ไกล/โพ้น/ทั้งหลาย ฟัง/ทางนี้องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/เรียก/ข้าพเจ้า/ตั้งแต่/ข้าพเจ้า/ยัง/ไม่เกิดทรง/เอ่ย/ชื่อ/ข้าพเจ้า/ตั้งแต่/ข้าพเจ้า/ถือกำเนิด2พระองค์/ทรงทำให้/ปาก/ของ/ข้าพเจ้า/เหมือน/ดาบ/คมกริบทรง/ซ่อน/ข้าพเจ้า/ไว้/ใน/ร่มเงา/แห่ง/พระหัตถ์ทรงทำให้/ข้าพเจ้า/เป็น/ลูกธนู/คม/ปลาบและ/ทรง/เก็บ/ข้าพเจ้า/ไว้/ใน/แล่งธนู/ของ/พระองค์3พระองค์/ตรัส/กับ/ข้าพเจ้า/ว่า “อิสราเอล เจ้า/เป็น/ผู้รับใช้/ของเราเรา/จะ/สำแดง/เกียรติ/บารมี/ของเรา/ใน/ตัวเจ้า”4แต่/ข้าพเจ้า/กล่าว/ว่า “ข้าพเจ้า/ตรากตรำ/ไป/อย่าง/ไร้/จุดหมายลงแรง/ไป/โดย/เปล่า/ประโยชน์/และ/ไร้ค่าถึงกระนั้น/สิ่ง/ที่/ข้าพเจ้า/ควร/ได้/ก็/อยู่/ใน/พระหัตถ์/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้าบำเหน็จ/ของ/ข้าพเจ้า/อยู่/ที่/พระเจ้า/ของ/ข้าพเจ้า”
5และ/บัดนี้/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่าพระองค์/ผู้/ทรงสร้าง/ข้าพเจ้า/ใน/ครรภ์/มารดา เพื่อให้/เป็น/ผู้รับใช้/ของ/พระองค์เพื่อ/นำ/ยาโคบ/กลับ/มายัง/พระองค์และ/รวบรวม/อิสราเอล/มายัง/พระองค์/เองเพราะ/ข้าพเจ้า/มี/เกียรติ/ใน/สาย/พระเนตร/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้าและ/พระเจ้า/ทรงเป็น/พละกำลัง/ของ/ข้าพเจ้า6พระองค์/ตรัส/ว่า“เป็น/การ/เล็กน้อย/เกินไป/ที่/จะ/ให้/เจ้า/เป็น/ผู้รับใช้/ของเราเพื่อ/ฟื้นฟู/ชนเผ่า/ต่างๆ ของ/ยาโคบ/ให้/กลับสู่/สภาพเดิมและ/นำ/ชน/อิสราเอล/เหล่านั้น/ซึ่ง/เรา/สงวน/ไว้/กลับ/มา/หา/เราเรา/จะ/ให้/เจ้า/เป็น/แสงสว่าง/สำหรับ/ชน/ต่างชาติ/ด้วยเพื่อ/เจ้า/จะ/นำ/ความรอด/ของเรา/ไป/จนถึง/สุดปลาย/แผ่นดิน/โลก”
7พระยาห์เวห์ พระผู้ไถ่องค์/บริสุทธิ์/แห่ง/อิสราเอลตรัส/แก่/ผู้/นั้น/ซึ่ง/เป็น/ที่/รังเกียจ/เดียดฉันท์/ของ/ชาติผู้/เป็น/คน/รับใช้/ของ/บรรดา/ผู้/ครอบครอง/นั้น/ว่า“กษัตริย์/ทั้งหลาย/จะ/เห็น/เจ้า/แล้ว/ยืนขึ้นเจ้านาย/ทั้งปวง/จะ/เห็น/เจ้า/แล้ว/หมอบ/กราบเนื่องด้วย/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ผู้/ทรง/ซื่อสัตย์องค์/บริสุทธิ์/แห่ง/อิสราเอล/ผู้/ทรง/เลือก/สรร/เจ้า”

การกอบกู้/อิสราเอล

8องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า“ใน/เวลา/แห่ง/ความ/โปรดปราน เรา/จะ/ตอบ/เจ้าและ/ใน/วัน/แห่ง/ความรอด เรา/จะ/ช่วย/เจ้าเรา/จะ/ปกป้อง/เจ้าและ/ทำให้/เจ้า/เป็น/พันธสัญญา/แก่/เหล่า/ประชากรเพื่อให้/ดินแดน/นั้น/กลับคืน/สู่/ปกติ/สุขและ/รื้อฟื้น/กรรมสิทธิ์/ซึ่ง/ถูก/ทิ้งร้าง/ขึ้น/มา/ใหม่9เพื่อ/กล่าว/แก่/เชลย/ว่า ‘ออก/มา/เถิด’และ/กล่าว/แก่/ผู้/อยู่/ใน/ความ/มืดมน/ว่า ‘จง/เป็น/อิสระ!’“พวกเขา/จะ/เลี้ยงชีพ/อยู่/ริม/ทางและ/พบ/ทุ่งหญ้า/บน/เนินเขา/แห้ง/แล้ง/ทุก/แห่ง10เขา/จะ/ไม่/หิว/หรือ/กระหายแสง/อาทิตย์/แรงกล้า/และ/ลม/ทะเล/ทราย/อัน/ร้อน/ระอุ/จะ/ไม่/แผดเผา/เขา/อีก/ต่อไปพระองค์/ผู้/ทรง/เอ็นดู/สงสาร/เขา/จะ/นำ/เขาและ/พา/เขามา/ยัง/ริมธาร/น้ำพุ11เรา/จะ/เปลี่ยน/ภูเขา/ทุกลูก/ของเรา/ให้/เป็น/ทาง/เรียบและ/ทางหลวง/ของเรา/จะ/ถูก/ยกขึ้น12ดูเถิด พวกเขา/จะ/มา/จาก/แดน/ไกลบางคน/มา/จาก/ทางเหนือ บางคน/มา/จาก/ทาง/ตะวันตกบางคน/ก็/มา/จาก/อัสวาน  ”
13ฟ้าสวรรค์/เอ๋ย จง/โห่ร้อง/ยินดีโลก/เอ๋ย จง/เปรมปรีดิ์ภูเขา/ทั้งหลาย/เอ๋ย จง/เปล่ง/เสียง/ร้องเพลง!เพราะ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ปลอบโยน/ประชากร/ของ/พระองค์และ/จะ/ทรง/เอ็นดู/สงสาร/ผู้/ที่/ทุกข์/ทรมาน/ของ/พระองค์
14แต่/ศิโยน/กล่าว/ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทอดทิ้ง/ข้า/แล้วองค์/พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ลืม/ข้า/ไป/แล้ว”
15“แม่/จะ/ลืม/ลูกน้อย/ใน/อกและ/จะ/ไม่/เอ็นดู/สงสาร/ลูก/ที่/นาง/ให้กำเนิด/ได้/หรือ?แม้/นาง/อาจจะ/ลืม/ได้แต่/เรา/จะ/ไม่/ลืม/เจ้า!16ดูเถิด เรา/ได้/สลัก/ชื่อ/ของเจ้า/ไว้/บน/ฝ่ามือ/ของเรากำแพง/ของเจ้า/อยู่/ตรงหน้า/เรา/เสมอ17ลูกๆ ของเจ้า/รีบรุด/มาและ/บรรดา/ผู้/ที่/ทำให้/เจ้า/เริศร้าง/ก็/ไป/จาก/เจ้า18เงยหน้า/ขึ้น/มองไป/รอบๆ เถิดลูกๆ ทั้งหมด/ของเจ้า/พา/กัน/มาหา/เจ้า”องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส/ว่า “เรา/มี/ชีวิต/อยู่/แน่/ฉันใดพวกเขา/จะ/เป็น/เครื่อง/ประดับ/ตกแต่ง/ของเจ้า/ฉันนั้นเจ้า/จะ/เหมือน/เจ้าสาว มี/พวกเขา/เป็น/อาภรณ์/ประดับ
19“ถึงแม้ว่า/เจ้า/ถูก/ทำให้/เป็น/ซาก/ปรักหักพัง/และ/เริศร้างดินแดน/ของเจ้า/ถูก/ทิ้งร้างแต่/บัดนี้/เจ้า/จะ/กลับ/คับแคบ/เกินไป/สำหรับ/ประชากร/ของเจ้าและ/ผู้/ที่/ล้างผลาญ/เจ้า/จะ/ไป/ไกล/ลิบลับ20ลูกหลาน/ซึ่ง/เกิด/ใน/ช่วง/ที่/เจ้า/เป็น/เชลยจะ/พูด/ให้/เจ้า/ได้ยิน/ว่า‘ที่นี่/คับแคบ/เกินไป/สำหรับ/เราขอ/ที่อาศัย/กว้างขวาง/กว่า/นี้/เถิด’21แล้ว/เจ้า/จะ/รำพึง/ว่า‘ใคร/หนอ/ได้/ให้/กำเนิด/คน/ทั้งหมดนี้/แก่/เรา?เรา/ถูก/พลัดพราก/และ/เป็น/หมันตก/เป็น/เชลย/และ/ถูก/ทอดทิ้งใคร/หนอ/เลี้ยงดู/คน/เหล่านี้/ขึ้นมา?เรา/ถูก/ทิ้ง/ไว้/เดียวดายแล้ว/คน/เหล่านี้/มา/จาก/ไหน/กัน?’ ”
22พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ว่า“ดูเถิด เรา/จะ/ส่ง/สัญญาณ/แก่/บรรดา/ชนชาติ/ต่างๆเรา/จะ/ชูธง/ของเรา/ให้/ชนชาติ/ทั้งหลายพวกเขา/จะ/อุ้ม/ลูกชาย/ของเจ้า/ไว้/ใน/อ้อมแขน/พา/กลับ/มาหา/เจ้าส่วน/ลูกสาว/ของเจ้า/จะ/ให้/ขี่คอ/เขามา23กษัตริย์/ทั้งหลาย/จะ/เป็น/พ่อ/บุญธรรม/ของเจ้าและ/ราชินี/ทั้งหลาย/เป็น/แม่/ผู้/เลี้ยงดู/เจ้าพวกเขา/จะ/หมอบ/กราบ/ซบหน้า/ลง/ที่/พื้น/ตรงหน้า/เจ้าเขา/จะ/เลีย/ธุลี/แทบเท้า/เจ้าเมื่อนั้น/เจ้า/จะ/รู้ว่า/เรา/คือ/พระยาห์เวห์ผู้/ที่/หวัง/ใน/เรา/จะ/ไม่/ผิดหวัง”
24จะ/แย่งชิง/เหยื่อ/ไป/จาก/นักรบหรือ/จะ/ช่วย/เชลย/จาก/บรรดา/ผู้/ดุร้าย  ได้/หรือ?
25แต่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า“เชลย/จะ/ถูก/ริบ/คืน/จาก/นักรบสิ่ง/ที่/ถูก/ปล้น/จะ/ถูก/ริบ/คืน/จาก/ผู้/ดุร้ายเรา/จะ/ต่อสู้/กับ/บรรดา/ผู้/ที่/ต่อสู้/เจ้าและ/เรา/จะ/ช่วย/ลูกๆ ของเจ้า/ให้/รอด26เรา/จะ/ทำให้/ผู้/ที่/กดขี่/ข่มเหง/เจ้า/กิน/เนื้อ/ของ/ตนเองพวกเขา/จะ/เมา/ด้วย/เลือด/ของ/ตนเอง/เหมือน/เมาเหล้า/องุ่นและ/มวล/มนุษยชาติ/จะ/รู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ คือ/พระ/ผู้ช่วย/ให้/รอด/ของเจ้าเป็น/พระผู้ไถ่/ของเจ้า องค์/ทรงฤทธิ์/ของ/ยาโคบ”

Biblica, Inc.

https://app.library.bible/content/2ce937c12ac62906