ຈົດບັນຊີ21
ກະສັດອາຣາດຖືກທຳລາຍ
1ເມື່ອກະສັດອາຣາດຊາວການາອານ, ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນເນເກັບ, ໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າອິດສະຣາເອນກຳລັງມາຕາມເສັ້ນທາງສູ່ອາທາຣິມ, ເພິ່ນກໍມາໂຈມຕີຄົນອິດສະຣາເອນ ແລະ ຈັບເອົາບາງຄົນໃນພວກເຂົາໄປເປັນຊະເລີຍ.2ແລ້ວຄົນອິດສະຣາເອນຈຶ່ງເຮັດຄຳປະຕິຍານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງຈະມອບຄົນເຫລົ່ານີ້ໄວ້ໃນກຳມືຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ, ພວກຂ້ານ້ອຍຈະທຳລາຍ ເມືອງຕ່າງໆຂອງພວກເຂົາໃຫ້ໝົດສິ້ນໄປ”.3ພຣະເຈົ້າຢາເວຮັບຟັງຄຳອ້ອນວອນຂອງອິດສະຣາເອນ ແລະ ມອບຊາວການາອານໄວ້ຢູ່ໃນກຳມືຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາທຳລາຍລ້າງຄົນເຫລົ່ານັ້ນກັບເມືອງຕ່າງໆຂອງພວກເຂົາຈົນໝົດສິ້ນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ໃສ່ຊື່ບ່ອນນັ້ນວ່າໂຮມາ.ງູທອງສຳລິດ
4ພວກເຂົາເດີນທາງຈາກພູໂຮເຣຕາມເສັ້ນທາງໄປສູ່ທະເລແດງ, ເພື່ອເດີນທາງອ້ອມເອໂດມ. ແຕ່ປະຊາຊົນເກີດບໍ່ມີຄວາມອົດທົນຕໍ່ເສັ້ນທາງເດີນນັ້ນ;5ພວກເຂົາພາກັນຈົ່ມວ່າຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕໍ່ຕ້ານໂມເຊ, ແລະ ກ່າວວ່າ, “ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງໄດ້ນຳພາພວກເຮົາອອກມາຈາກເອຢິບເພື່ອຕາຍໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານນີ້? ບໍ່ມີເຂົ້າຈີ່! ບໍ່ມີນ້ຳ! ແລະ ພວກເຮົາເບື່ອໜ່າຍຕໍ່ອາຫານຢ່າງນີ້!”6ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງສົ່ງງູພິດມາທ່າມກາງພວກເຂົາ; ງູເຫລົ່ານັ້ນຕອດປະຊາຊົນ ແລະ ມີຄົນອິດສະຣາເອນຈຳນວນຫລາຍໄດ້ຕາຍໄປ.7ປະຊາຊົນຈຶ່ງມາຫາໂມເຊ ແລະ ເວົ້າວ່າ, “ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດບາບແລ້ວ ເມື່ອພວກເຮົາຈົ່ມວ່າຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ທ່ານດ້ວຍ. ຂໍຈົ່ງອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໃຫ້ເອົາງູພິດເຫລົ່ານີ້ອອກໄປຈາກພວກເຮົາແດ່ທ້ອນ”. ດັ່ງນັ້ນໂມເຊຈຶ່ງອະທິຖານເພື່ອປະຊາຊົນ.8ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວແກ່ໂມເຊວ່າ, “ຈົ່ງເຮັດງູໂຕໜຶ່ງແລ້ວແຂວນໄວ້ທີ່ຍອດເສົາ; ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖືກງູຕອດກໍສາມາດຫລຽວເບິ່ງງູນັ້ນແລ້ວມີຊີວິດຢູ່”.9ດັ່ງນັ້ນໂມເຊຈຶ່ງເຮັດງູທອງສຳລິດ ແລະ ແຂວນໄວ້ທີ່ຍອດເສົາ. ແລ້ວເມື່ອຜູ້ໃດຖືກງູຕອດກໍຫລຽວເບິ່ງງູທອງສຳລິດນັ້ນ, ຜູ້ນັ້ນກໍມີຊີວິດຢູ່.ການເດີນທາງສູ່ໂມອາບ
10ຄົນອິດສະຣາເອນໄດ້ຍົກຍ້າຍເພື່ອມາຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ທີ່ໂອໂບດ.11ແລ້ວພວກເຂົາກໍອອກເດີນທາງຈາກໂອໂບດ ແລະ ມາຕັ້ງຄ້າຍພັກໃນອິເຢອາບາຣິມ, ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານທີ່ຢູ່ກົງກັນຂ້າມກັບໂມອາບດ້ານຕາເວັນອອກ.12ຈາກທີ່ນັ້ນພວກເຂົາຍົກຍ້າຍມາຕັ້ງຄ້າຍພັກທີ່ຮ່ອມພູເຊເຣັດ.13ພວກເຂົາເດີນທາງອອກຈາກທີ່ນັ້ນ ແລະ ມາຕັ້ງຄ້າຍພັກທີ່ຮິມແມ່ນ້ຳອາກໂນນ, ເຊິ່ງຢູ່ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານໄກອອກໄປສູ່ເຂດແດນຂອງຊາວອາໂມ. ແມ່ນ້ຳອາກໂນນເປັນຊາຍແດນຂອງໂມອາບ, ລະຫວ່າງໂມອາບ ແລະ ຊາວອາໂມ.14ດ້ວຍເຫດນີ້ໃນໜັງສືບັນທຶກບັ້ນຮົບຕ່າງໆຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງກ່າວວ່າ:“…ຊາຮາບ ໃນເມືອງຊູຟາ ແລະ ຮ່ອມພູຕ່າງໆ,ອາກໂນນ15ແລະ ເນີນຂອງຮ່ອມພູທີ່ນຳໄປສູ່ທີ່ຕັ້ງຂອງເມືອງອາຣະລຽບໄປຕາມຊາຍແດນຂອງໂມອາບ”.16ຈາກທີ່ນັ້ນພວກເຂົາເດີນທາງຕໍ່ໄປສູ່ເບເອີ, ເຊິ່ງເປັນນ້ຳສ້າງບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວກັບໂມເຊວ່າ, “ຈົ່ງເອີ້ນປະຊາຊົນມາເຕົ້າໂຮມກັນ ແລະ ເຮົາຈະໃຫ້ນ້ຳແກ່ພວກເຂົາ”.17ແລ້ວອິດສະຣາເອນຈຶ່ງໄດ້ຂັບຮ້ອງບົດເພງນີ້ວ່າ:“ບໍ່ນ້ຳເອີຍ, ຈົ່ງໃຫ້ນ້ຳພຸ່ງຂຶ້ນມາ!ໃຫ້ພວກເຮົາຂັບຮ້ອງກ່ຽວກັບບໍ່ນ້ຳ,18ເປັນນ້ຳສ້າງທີ່ບັນດາຜູ້ນຳໄດ້ຂຸດໄວ້,ບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງປະຊາຊົນໄດ້ຂຸດໄວ້ດ້ວຍໄມ້ຄາທາ ແລະ ໄມ້ຄ້ອນເທົ້າຂອງບັນດາເຈົ້ານາຍເຫລົ່ານັ້ນ”.ແລ້ວພວກເຂົາກໍອອກຈາກຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານເດີນທາງໄປສູ່ມັດຕານາ,19ຈາກມັດຕານາໄປສູ່ນາຮາລີເອນ ແລະ ບາໂມດ,20ແລະ ຈາກບາໂມດໄປສູ່ຮ່ອມພູໃນໂມອາບທີ່ຢູ່ເທິງຍອດພູປີສະກາທີ່ເບິ່ງລົງມາເຫັນບ່ອນຮົກຮ້າງ.ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງສີໂຫນ ແລະ ໂອກ
21ຄົນອິດສະຣາເອນສົ່ງທູດໄປພົບສີໂຫນກະສັດຂອງຊາວອາໂມວ່າ:22“ກະລຸນາອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຮົາຜ່ານດິນແດນຂອງທ່ານໄປ. ພວກເຮົາຈະບໍ່ອອກນອກທາງໄປທຳລາຍທົ່ງໄຮ່ທົ່ງນາ ຫລື ສວນອະງຸ່ນໃດໆ, ຫລື ດື່ມນ້ຳຈາກສ້າງໜ່ວຍໃດເລີຍ. ພວກເຮົາຈະເດີນທາງໄປຕາມທາງຫລວງຈົນກວ່າພວກເຮົາໄດ້ຜ່ານເຂດແດນຂອງທ່ານໄປ”.23ແຕ່ສີໂຫນບໍ່ຍອມປ່ອຍໃຫ້ອິດສະຣາເອນຜ່ານເຂດແດນຂອງເພິ່ນໄປ ຍັງໄດ້ຮວບຮວມກອງທັບທັງໝົດມາຕໍ່ສູ້ກັບອິດສະຣາເອນໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານທີ່ຢາຮາດ.24ໃນທີ່ສຸດຄົນອິດສະຣາເອນກໍ່ໄດ້ທຳລາຍພວກເຂົາດ້ວຍຫອກ ແລະ ຍຶດເອົາດິນແດນຂອງພວກເຂົາຈາກອາກໂນນໄປຈົນເຖິງຢັບໂບກ, ແຕ່ໄປຮອດພຽງແຕ່ຊາຍແດນຂອງຊາວອຳໂມນ, ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາມີປ້ອມປ້ອງກັນເຂັ້ມແຂງ.25ອິດສະຣາເອນໄດ້ຢຶດຄອງເມືອງທັງໝົດຂອງຊາວອາໂມ ແລະ ຄອບຄອງເມືອງເຫລົ່ານັ້ນ, ລວມທັງເຮັດຊະໂບນ ແລະ ຖິ່ນຖານທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບບໍລິເວນແຖວນັ້ນ.26ເຮັດຊະໂບນເປັນນະຄອນຂອງສີໂຫນກະສັດຂອງຊາວອາໂມ, ຜູ້ທີ່ເຄີຍສູ້ຮົບກັບກະສັດຄົນກ່ອນຂອງໂມອາບ ແລະ ຢຶດຄອງດິນແດນທັງໝົດຂອງເພິ່ນໄປຈົນເຖິງແມ່ນ້ຳອາກໂນນ.27ດ້ວຍເຫດນີ້ພວກນັກກະວີຈຶ່ງກ່າວວ່າ:“ເຊີນມາທີ່ເຮັດຊະໂບນ ແລະ ສ້າງມັນຂຶ້ນໃໝ່;ມາກອບກູ້ນະຄອນຂອງສີໂຫນຄືນ.28“ໄຟອອກມາຈາກເຮັດຊະໂບນ,ແປວໄຟກ້າຈາກນະຄອນແຫ່ງສີໂຫນ.ເຜົາຜານເມືອງອາຣະແຫ່ງໂມອາບ,ພົນລະເມືອງຂອງທີ່ຮາບສູງແຫ່ງອາກໂນນ.29ວິບັດແກ່ເຈົ້າ, ໂມອາບເອີຍ!ເຈົ້າຖືກທຳລາຍເສຍແລ້ວ, ປະຊາຊົນຂອງພະເຄໂມດເອີຍ!ເຄໂມດປ່ອຍໃຫ້ບັນດາລູກຊາຍຂອງຕົນຕ້ອງລີ້ໄພແລະ ລູກສາວຂອງຕົນຕ້ອງຕົກເປັນຊະເລີຍແກ່ສີໂຫນກະສັດຂອງຊາວອາໂມ.30“ແຕ່ພວກເຮົາໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມພວກເຂົາ;ອານາຈັກຂອງເຮັດຊະໂບນຖືກທຳລາຍຈົນເຖິງດີໂບນ.ພວກເຮົາໄດ້ໂຄ່ນລົມພວກເຂົາໄປໄກເຖິງໂນຟາ,ເຊິ່ງຂະຫຍາຍໄປຈົນເຖິງເມເດບາ”.31ດັ່ງນັ້ນອິດສະຣາເອນຈຶ່ງໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານໃນດິນແດນຂອງຊາວອາໂມ.32ຫລັງຈາກໂມເຊໄດ້ສົ່ງນັກສືບໄປທີ່ເມືອງຢາເຊ, ຊາວອິດສະຣາອນກໍຍຶດເອົາຖິ່ນຖານທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບນັ້ນ ແລະ ໄດ້ຂັບໄລ່ຊາວອາໂມຢູ່ທີ່ນັ້ນອອກໄປ.33ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ກັບຄືນ ແລະ ເດີນໄປຕາມເສັ້ນທາງສູ່ບາຊານ, ແລະ ກະສັດໂອກແຫ່ງບາຊານພ້ອມກັບກອງທັບທັງໝົດຂອງຕົນປະເຊີນໜ້າກັບພວກເຂົາທີ່ສະໜາມຮົບເອັດເຣອີ.34ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວແກ່ໂມເຊວ່າ, “ຢ່າຢ້ານລາວເລີຍ, ເພາະເຮົາໄດ້ມອບເຂົາໄວ້ໃນກຳມືຂອງພວກເຈົ້າແລ້ວ, ພ້ອມທັງກອງທັບທັງໝົດຂອງເຂົາ ແລະ ດິນແດນຂອງເຂົາດ້ວຍ. ຈົ່ງກະທຳຕໍ່ເຂົາເໝືອນທີ່ເຈົ້າໄດ້ກະທຳຕໍ່ສີໂຫນກະສັດຂອງຊາວອາໂມ, ຜູ້ປົກຄອງຢູ່ໃນເຮັດຊະໂບນ”.35ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງສັງຫານໂອກພ້ອມລູກຊາຍຂອງເພິ່ນ ແລະ ກອງທັບທັງໝົດຂອງເພິ່ນ, ບໍ່ມີຜູ້ໃດລອດຊີວິດເຫລືອຢູ່. ແລ້ວອິດສະຣາເອນກໍເຂົ້າຄອບຄອງດິນແດນນັ້ນ.Biblica, Inc.