ເອເຊກຽນ19
ບົດເພງຄ່ຳຄວນແດ່ເຈົ້ານາຍຂອງອິດສະຣາເອນ
1“ຈົ່ງຄ່ຳຄວນອາໄລເຖິງບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງອິດສະຣາເອນ2ແລະ ກ່າວວ່າ:“ ‘ມານດາຂອງເຈົ້າຊ່າງເໝືອນນາງສິງໃນບັນດາສິງທັງຫລາຍ!ນາງເອນກາຍລົງທ່າມກາງສິງໜຸ່ມແລະ ລ້ຽງດູລູກທັງຫລາຍຂອງຕົນ.3ນາງລ້ຽງລູກສິງຂອງນາງໜຶ່ງໂຕແລະ ລາວກາຍເປັນສິງໜຸ່ມຜູ້ເຂັ້ມແຂງ.ລາວຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຈີກເຫຍື່ອແລະ ລາວໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ກິນມະນຸດ.4ເມື່ອປະຊາຊາດທັງຫລາຍໄດ້ຍິນເລື່ອງຂອງລາວ,ແລະ ລາວກໍຖືກດັກຈັບໄວ້ໃນຂຸມ.ພວກເຂົາເອົາຂໍເກາະສິງໜຸ່ມນັ້ນນຳສິງໜຸ່ມນັ້ນໄປທີ່ດິນແດນເອຢິບ.5“ ‘ເມື່ອສິງແມ່ເຫັນວ່າຄວາມຫວັງຂອງຕົນບໍ່ເປັນຈິງຄວາມຄາດໝາຍຂອງນາງກໍສູນສິ້ນໄປ,ນາງຈຶ່ງເອົາລູກສິງອີກໜຶ່ງໂຕມາລ້ຽງແລະ ໃຫ້ເປັນສິງໜຸ່ມຜູ້ແຂງແຮງ.6ລາວຍ່າງໄປມາໃນທ່າມກາງສິງທັງຫລາຍ,ເພາະບັດນີ້ລາວເປັນສິງໜຸ່ມຜູ້ແຂງແຮງ.ລາວໄດ້ຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຈີກເຫຍື່ອແລະ ລາວກໍກາຍເປັນຜູ້ກິນມະນຸດ.7ລາວໄດ້ພັງ ຖານທີ່ໝັ້ນແລະ ທຳລາຍເມືອງຕ່າງໆຂອງພວກເຂົາ.ດິນແດນນັ້ນ ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນກໍຕົກໃຈເພາະສຽງຮ້ອງຂອງລາວ.8ແລ້ວປະຊາຊາດທັງຫລາຍຈາກເຂດແດນຕ່າງໆທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບນັ້ນກໍມາສູ້ກັບລາວ.ພວກເຂົາກາງຕາໜ່າງດັກລາວ,ແລ້ວລາວກໍຖືກຈັບໄດ້ໃນຂຸມຂອງພວກເຂົາ.9ພວກເຂົາລາກລາວໄປດ້ວຍຂໍເກາະໄປຂັງໄວ້ຢູ່ໃນກົງແລະ ຖືກນຳໂຕໄປພົບກະສັດບາບີໂລນ.ພວກເຂົາຂັງລາວໄວ້ໃນຄຸກ,ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຂອງລາວຢູ່ເທິງພູເຂົາທັງຫລາຍຂອງອິດສະຣາເອນອີກຕໍ່ໄປ.10“ ‘ແມ່ຂອງເຈົ້າເໝືອນກັບເຄືອອະງຸ່ນທີ່ປູກໄວ້ຢູ່ແຄມນ້ຳໃນສວນອະງຸ່ນຂອງເຈົ້າ ມີໝາກດົກ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍງ່າທັງຫລາຍເພາະອຸດົມໄປດ້ວຍນ້ຳ.11ງ່າທັງຫລາຍຂອງມັນກໍແຂງແຮງ,ເໝາະສົມເປັນໄມ້ຄາທາຂອງຜູ້ຄອບຄອງ.ມັນຊູງ່າສູງເໜືອຂະແໜງອັນແໜ້ນໜາໂດດເດັ່ນເພາະຊູຂຶ້ນສູງແລະ ແຕກງ່າຫລາຍ.12ແຕ່ມັນຖືກຖອນຮາກຂຶ້ນມາດ້ວຍດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນແລະ ຖືກໂຍນຖິ້ມລົງທີ່ພື້ນ.ລົມຕາເວັນອອກໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນຫ່ຽວແຫ້ງ,ຜົນຂອງມັນກໍຖືກປິດໄປ;ງ່າທັງຫລາຍທີ່ແຂງແຮງຂອງມັນກໍຫ່ຽວແຫ້ງແລະ ໄຟກໍເຜົາໄໝ້ມັນ.13ບັດນີ້ ມັນຖືກນຳໄປປູກໄວ້ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານໃນແຜ່ນດິນທີ່ແຫ້ງແລ້ງ ແລະ ຂາດນ້ຳ.14ມີໄຟລາມອອກມາຈາກງ່າໃຫຍ່ງ່າໜຶ່ງ ຂອງມັນແລະ ເຜົາໄໝ້ຜົນຂອງມັນ.ຈຶ່ງບໍ່ເຫລືອງ່າທີ່ແຂງແຮງທີ່ເໝາະສົມຈະເຮັດເປັນໄມ້ຄາທາຂອງຜູ້ຄອບຄອງອີກ’.ນີ້ຄືບົດເພງຄ່ຳຄວນ ແລະ ເອົາໄວ້ໃຊ້ໃນຍາມຄ່ຳຄວນ”.Biblica, Inc.