प्रकाशन9

1ज़ांऊं पांज़ूऐ स्वर्ग दूतै नाद बाज़ी, मुखा शुझुअ स्वर्गा का पल़अ एक तारअ पृथूई लै, अर तेऊ लै दैनी नथहऐ कूंडे कुंज़ी।2तेऊ नथहअ कूंड खोल्हअ अर तेऊ कूंडा का उझ़ुअ बडी भठी ज़िहअ धूँ, अर तेऊ कूंडे धूँआं करै हुई बागरी अर सुरज़ हुअ न्हैरअ।
3तेऊ धूँआं का निखल़ै रैट्टै अर तिन्‍नां लै दैनी पृथूईए बिंच़ू ज़ेही लोगा लै डाम्हणें शगती।
4तिन्‍नां रैट्टै का डाहअ इहअ बोली, “नां ता पृथूईए घाहा, नां हरै भरै बूटा लै हान्‍नी करी। पर तिन्‍नां मणछा लै करै हान्‍नी ज़सरै माथै परमेशरे मोहर नांईं होए लागी दी।”
5तिन्‍नां रैट्टै लै मारनैओ हक, निं दैनअ पर तिन्‍नां लै दैनअ पांज़ा भिन्‍नैं तैणीं लोगा लै दुखा दैणैंओ हक, अर तिन्‍नें दाह ती एही कि ज़ेही बिंच़ू खाई करै दाह उझ़िआ।6तिन्‍नां धैल़ै लागणै लोग मौता लोल़ै, नां तिन्‍नां खाणअ नां तिन्‍नां पिणअ, तिन्‍नां मांगणी मौत पर मौत बी डेऊणीं तिन्‍नां का दूर!
7तिंयां रैट्टै तै ज़िहै जुधा लै तैर किऐ दै घोल़ै ज़िहै अर तिन्‍नें मुंडा दी ज़ाण्हिंआं तै ज़िहै सुन्‍नें मुगट अर तिन्‍नें मुंह तै मणछा ज़िहै।
8तिन्‍नें शराल़ तै बेटल़ी ज़िहै अर दांद सिहा ज़िहै।9तिन्‍नैं ती हिक्‍का दी ज़िहअ लोहेओ हीकबंद बान्हअ द अर तिन्‍नें फैंखे छ़ेल़ ती एही ज़िहै रथ अर खास्सै घोल़ै जुधा लै ठुर्हा।
10तिन्‍नें लिंघणैं तै बिंच़ू ज़िहै अर तेथ त बिंच़ू ज़िहअ बिश। तिन्‍नां लै ती पांज़ा भिन्‍नैं तैणीं तिन्‍नां मणछा लै दुखा दैणैं शगती दैनी दी, अर सह थिई तिन्‍नें लिंघणैं दी।11नथहऐ कूंडो दूत थिअ तिन्‍नां प्रैंदै राज़अ, तेऊओ नाअं त इब्रानी बोली दी “अबदोन” अर यूनानी दी “अपुल्योन।”
12पैहली घोर आफ़त ता निभी, भाल़ा, ऐबै आसा एता बाद आसा दूई होर आफ़ता एछणैं आल़ी!
13ज़ांऊं छ़ऊऐ स्वर्ग दूतै नाद बाज़ी, ज़ुंण सुन्‍नें बेदी परमेशरे आजू आसा, तेते च़ऊ कूणैं शींगा का शूणअ मंऐं एक बोल।14सह बोल ज़ाण्हिंआं त इहअ कि सह बोला छ़ऊऐ स्वर्ग दूता लै ज़हा का नाद ती, “तिन्‍नां च़ऊ दूता खोल्ह, ज़ुंण फरात बडै दरैऊआ नेल़ आसा बान्हीं डाहै दै।”15तिंयां च़ार दूत खोल्है, तिंयां थिऐ तैहा अर तै तैहा ई घल़ी, तैहा ई धैल़ी तैहा ई भिन्‍नैं अर तैहा ई साला तैणीं बान्हीं डाहै दै अर सह बगत गअ त पुजी कि संसारै ज़ेतरै मणछ आसा, तिन्‍नें चिऊथै निसबा बराबर लोगा मारी पाए।16घोल़ै प्रैंदै शुंआर सैना ती बिह करोल़। मंऐं शूणीं तिन्‍नें गणांई।
17मुखा शुझुऐ घोल़ै अर तिन्‍नें इहै शुंआर, तिन्‍नें हीकबंद तै आगी अर धूम्रकांत, अर गंधका ज़ेही लाल, अर तिन्‍नें घोल़े मूंड तै सिहे मुंडा ज़िहै अर तिन्‍नें खाखा का निखल़ा ती आग, गंधक अर धूँ।18ज़ुंण माहा मरी, मतलब-आग, धूँ अर गंधका का ज़ुंण तेऊए मुंहां का निखल़ा ती, तेता करै पाऐ तिन्‍नैं मणछा मांझ़ै चिऊथअ निसब मारी।19किल्हैकि लोगा मारना लै ती तिन्‍नां घोल़े शगती ती तिन्‍नें खाखा अर तिन्‍नें लिंघणैं दी। तैही थिऐ तिन्‍नें लिंघणैं दानुईं ज़िहै अर तिन्‍नां लिंघणैं दी थिऐ मूंड बी अर एता करै ई दैआ तै तिंयां दाह-दुख।
20बाकी मणछ, ज़ुंण तिन्‍नां माहा मरी करै नांईं मूंऐं, तिन्‍नैं निं प्राश्त किअ अर तिन्‍नैं निं हत्या, ज़ादू टोणअ, कंज़रैई, च़ोरी करनी छ़ाडी। तिन्‍नैं निं भूत अर तिन्‍नां च़िज़े च़ाकरी अर पूज़ा करनी छ़ाडी ज़ुंण तिन्‍नैं आपणैं हाथा करै आसा बणाईं दी, ज़िहै कि सुन्‍नैं, च़ंदी, पितल़, पात्थर अर काठा करै बणी मुहुर्ती ज़ुंण नां भाल़ी सकदी अर नां शूणीं अर नां हांढी सकदी।

Beyond Translation

https://app.library.bible/content/4761dfda0fe61278