માથ્થી25
દસ કુમારિકાઓનું દ્રષ્ટાંત
1“તે સમયે સ્વર્ગનું રાજ્ય દસ કુમારિકાઓ જેવું હશે, જેઓ પોતાના દીવા લઈને વરને મળવા ગઈ.2તેઓમાં પાંચ મૂર્ખ હતી અને પાંચ બુધ્ધિવંતી હતી.3મુખીઁઓએ પોતાના દીવા લિધા પણ તેમની સાથે કોઈ તેલ લીધું નહોતું;4જો કે બુધ્ધિવંતીઓએ પોતાના દીવાઓ સાથે કુપ્પીમાં તેલ લીધું.5વરને આવતાં વાર લાગી, અને તેઓ સર્વ ઝોકાં ખાઈને ઊંઘી ગઈ.6“મધરાતે પોકાર પડયો કે: ‘અહીંયા વરરાજા છે! તેમને મળવા બહાર આવો.’7“પછી સવઁ કુમારિકાઓ ઊઠીને પોતાના દીવાઓ તૈયાર કયાઁ.8અને મુખીઁઓએ બુધ્ધિવંતીઓને કહ્યું તમારા તેલ માંથી અમને થોડું આપો અમારા દીવા હોલવાઈ જાય છે.9“ના તેમણે જવાબ આપ્યો, ‘તમને તથા અમને પૂરતું થઈ રહે એટલું નથી, માટે તમે વેચનાઓની પાસે જઈને પોતપોતાને સારું વેચાતું લો.’10“પણ જયારે તેઓ તેલ વેચાતું લેવાં ગઈ એટલામાં વરરાજા આવી પહોંચ્યા. જે કુમારિકાઓ તૈયાર હતી તેઓ તેમની સાથે લગ્નજમણમાં ગઈ, અને બારણું બંધ કરી દેવામાં આવ્યું.11“પછી બીજાઓ પણ આવ્યા ને તેઓએ કહ્યું, ‘પ્રભુ! પ્રભુ! અમારે માટે બારણું ખોલો.’12“પણ તેણે જવાબ આપ્યો, હું તમને સાચે જ કહું છું કે ‘હું તમને ઓળખતો નથી.’13“માટે જાગતાં રહો, કારણ કે તે દિવસ કે તે ઘડી તમે જાણતા નથી.સોનાની તાલંતોનું દ્રષ્ટાંત
14“ફરીથી, તે એક પ્રવાસે જતાં માણસ જેવું છે, જેણે પોતાના નોકરોને બોલાવ્યાં, અને પોતાની સંપતી તેઓને સોંપી.15તેણે એકને પાંચ તાલંત, બીજાને બે તાલંત અને ત્રીજાને એક તાલંત, પ્રત્યેકને તેની આવડતના પ્રમાણમાં આપ્યું, પછી તે પરદેશ ગયો.16જેને પાંચ તાલંત મળ્યાં હતા તે એક વાર જઈને, પોતાના નાંણાનો વેપાર કરીને બીજા પાંચ વધારે કમાયો.17એ જ પ્રમાણે, જેને બે તાલંત મળ્યાં હતાં, તે બીજા બે વધારે કમાયો.18પણ જેને એક તાલંત મળ્યો હતો તે બહાર ગયો, જમીનમાં ખાડો ખોદીને પોતાના માલીકનું નાણું દાટી મુકયું.19“લાંબા સમય પછી તે નોકરોનો માલિક પાછો આવ્યો, અને તેમની પાસે હિસાબ લેવાં લાગ્યો.20જેને પાંચ તાલંત મળ્યાં હતા, તે બીજા પાંચ લાવ્યો, તેણે કહ્યું, ‘માલિક, તમે મને પાંચ તાલંત આપ્યા હતા, જુઓ હું બીજા પાંચ વધારે કમાયો છું.’21“તેના માલિકે જવાબ આપ્યો, ‘શાબાશ, સારાં અને વિશ્વાસુ નોકર! તું થોડામાં વિશ્વાસુ માલૂમ પડયો છે; હું તને ઘણી બાબતોની જવાબદારી સોંપીશ. આવ અને તારા માલીકના આનંદમાં ભાગીદાર થા.’22“બે તાલંત વાળો માણસ પણ આવ્યો, તેણે કહ્યું, ‘સાહેબ, તમે મને બે તાલંત આપ્યા હતાં, જુઓ હું બે વધારે કમાયો છું!’23“તેના માલિકે જવાબ આપ્યો, ‘શાબાશ! સારાં અને વિશ્વાસુ નોકર! તું થોડામાં વિશ્વાસુ માલૂમ પડયો છે, હું તને ઘણી બાબતોની જવાબદારી સોંપીશ.’ આવ અને તારા માલીકના આનંદમાં ભાગીદાર થા.24“પછી જેને એક તાલંત મળ્યો હતો, તે આવ્યો. તેણે કહ્યું, માલીક, હું જાણતો હતો કે તમે કઠણ માણસ છો, જયાં તમે નથી વાવ્યું ત્યાંથી ફસલ લણનાર અને જયાં તમે બી નથી વેયાઁ ત્યાંથી તમે એકઠું કરનાર છો.25તેથી મને બીક લાગીને બહાર જઈને તમારો તાલંત જમીનમાં સંતાડી દીધો, જુઓ અહીં જે તમારું છે તે છે.26“તેના માલિકે જવાબ આપ્યો, ‘અરે દુષ્ટ, આળસુ નોકર! જયાં નથી વાવ્યું ત્યાંથી હું લણું છું, અને જયાં મેં બી નથી વેયુઁ ત્યાંથી એકઠું કરું છું, એ તું જાણતો ન હતો?27સારું ત્યારે, તો મારું નાણું શાહુકારોની પાસે જમા કરાવવાનાં હતા, જેથી જયારે હું પાછો આવું ત્યારે તે મને વ્યાજ સાથે પાછું મળત.’28“ ‘એ માટે એની પાસેથી તાલંત લઈ લો, અને જેની પાસે દસ છે તેને તે આપી દો.’29જેની પાસે છે તેને વધારે આપવામાં આવશે અને તેની પાસે પુષ્કળ થશે; પણ જેની પાસે નથી તેની પાસે જે છે તે પણ તેની પાસેથી લઈ લેવામાં આવશે.30‘અને નકામાં નોકરને બહારનાં અંધકારમાં ફેંકી દો, ત્યાં રડવાનું અને દાંત પીસવાનું થશે.’ઘેટાં અને બકરાં
31“જયારે માણસનો દીકરો પોતાના મહિમામાં સવઁ દૂતો સાથે આવશે, ત્યારે તે પોતાના ગૌરવી રાજ્યાસન પર બિરાજશે.32સવઁ દેશજાતીઓ તેની આગળ એકઠી કરવામાં આવશે, અને તે સર્વ લોકોને એકબીજાથી જુદી પાડીશ જેમ ઘેટાપાળક ઘેંટાંને બકરાંથી જુદાં પાડે છે,33તે ઘેટાંને તેની જમણે અને બકરાંને તેની ડાબે રાખશે.34“ત્યારે રાજા તેની જમણી તરફનાંઓને કહેશે, ‘મારા પિતાનાં આશીર્વાદિતો આવો! જગતની ઉત્પતિ પહેલાં તમારાં માટે તૈયાર કરેલ છે તેનો વારસો લો.35કારણ, હું ભૂખ્યો હતો ત્યારે તમે મને કંઈક ખાવા આપ્યું; હું તરસ્યો હતો, ત્યારે કંઈક પીવાને આપ્યું; હું અજાણ્યો હતો, ત્યારે તમે મને અંદર આવકાયોઁ;36મને કપડાંની જરૂર હતી, ત્યારે તમે મને કપડાં પહેરાવ્યાં; હું માંદો હતો, ત્યારે મારી ખબર લીધી, હું જેલમાં હતો, ત્યારે તમે મારી મુલાકાત લેવા આવ્યા.’37“ત્યારે ન્યાયીઓ તેને જવાબ આપશે, ‘પ્રભુ! અમે ક્યાંરે તમને ભૂખ્યાં જોઈને ખવડાવ્યું અથવા તરસ્યા જાણીને તમને પીવાને કંઈક આપ્યું;38ક્યાંરે અમે તમને અજાણ્યા જોઈને અંદર આવકાયાઁ; ને કપડાંની જરૂર હતી, ત્યારે કપડાં પહેરાવ્યાં?39અને ક્યાંરે અમે તમને બીમાર જોયા અથવા જેલમાં જોઈને તમારી મુલાકાત લીધી?’40“ત્યારે રાજા જવાબ આપશે હું તમને સાચે જ કહું છું કે, ‘જે કાંઈ આ મારાં નાનાં ભાઈઓ અને બહેનોમાંનાં એક માટે કર્યું તે, તમે મારા માટે કયુઁ.’41“પછી તેમની ડાબી તરફનાંઓને કહેશે, ‘મારી આગળથી દૂર જાઓ, ઓ શાપિતો! શેતાન અને તેના દૂતો માટે તૈયાર કરેલાં અનંત અગ્નિમાં;42કેમકે હું ભૂખ્યો હતો, અને તમે મને ખાવાને કંઈ આપ્યું નહિ; અને તરસ્યો હતો, અને તમે મને પીવાને કંઈ આપ્યું નહિ;43હું અજાણ્યો હતો, અને તમે મને અંદર આવકાર્યો નહિ; મારે કપડાંની જરુર હતી, ત્યારે તમે મને કપડાં પહેરાવ્યાં નહિ; હું બીમાર અને જેલમાં હતો, ત્યારે તમે મારી મુલાકાત લીધી નહિ.’44“ત્યારે તેઓ પણ જવાબ દેશે, ‘ઓ પ્રભુ, અમે ક્યાંરે તમને ભૂખ્યાં, કે તરસ્યા, અજાણ્યા કે ઉઘાડાં, માંદા કે જેલમાં જોઈને તમારી સહાય ન કરી?’45“તે જવાબ આપશે, હું તમને સાચે જ કહું છું કે ‘આ નાનાંઓમાંના એકને તમે કયુઁ નહિ તે મને કયુઁ નહિ.’46“ત્યારે તેઓ અનંતકાળની શિક્ષામાં જશે, પણ ન્યાયીઓ અનંતજીવનમાં.”Biblica, Inc.