مزامیر36pes_opcb

برای رهبر سرایندگان. مزمور داوود، خدمتگزار خداوند.

1گناه در عمق دل انسان شرور لانه کرده است و هیچ ترسی از خدا ندارند.2او چنان از خود راضی است که نمی‌تواند گناهش را ببیند و از آن رویگردان شود.3سخنانش شرارت‌آمیز و مملو از دروغ است؛ حکمت و نیکی در وجودش نیست.4به راههای کج می‌رود و از کارهای خلاف دست نمی‌کشد.5محبت تو، ای خداوند، تا به آسمانها می‌رسد و وفاداری تو به بالاتر از ابرها!6عدالت تو همچون کوههای بزرگ پابرجاست؛ احکام تو مانند دریا عمیق است. ای خداوند، تو حافظ انسانها و حیوانات هستی.7خدایا، محبت تو چه عظیم است! آدمیان زیر سایهٔ بالهای تو پناه می‌گیرند.8آنها از برکت خانهٔ تو سیر می‌شوند و تو از چشمهٔ نیکویی خود به آنها می‌نوشانی.9تو سرچشمهٔ حیات هستی؛ از نور تو است که ما نور حیات را می‌بینیم!10خداوندا، محبت تو همیشه بر کسانی که تو را می‌شناسند باقی بماند و نیکویی تو پیوسته همراه راست‌دلان باشد.11نگذار متکبران به من حمله کنند و شروران مرا متواری سازند.12ببینید چگونه بدکاران افتاده‌اند! آنها نقش زمین شده‌اند و دیگر نمی‌توانند برخیزند!