یوئیل2
روز وحشتناک داوری خدا
1شیپور خطر را در اورشلیم به صدا درآورید! بگذارید صدای آن بر بالای کوه مقدّس من شنیده شود! همه از ترس بلرزند، زیرا روز داوری خداوند نزدیک میشود.2آن روز، روز تاریکی و ظلمت، روز ابرهای سیاه و تاریکی غلیظ است. چه لشکر نیرومندی! کوهها را مثل سیاهی شب میپوشاند! این قوم چقدر نیرومندند! مثل آنها پیش از این هرگز دیده نشده و پس از این نیز دیده نخواهد شد!3مانند آتش زمین را میخورند. زمین در برابر ایشان مانند باغ عدن است ولی وقتی آن را پشت سر میگذارند به بیابان سوخته تبدیل میشود. هیچ چیز در برابر آنها سالم نمیماند.4آنها شبیه اسبهای تندرو هستند.5تماشا کنید چطور روی کوهها جست و خیز میکنند! به صدایی که از خود در میآورند گوش فرا دهید! صدای آنها همچون غرش ارابهها، و صدای آتشی است که مزرعه را میسوزاند و مانند غریو سپاه بزرگی است که به میدان جنگ میرود!6مردم با دیدن آنها به خود میلرزند و رنگ از رویشان میپرد.7آنها همچون جنگاوران حمله میکنند، و مانند سربازان از حصارها بالا میروند. در صفوف منظم حرکت میکنند8و بدون اینکه مانعی برای یکدیگر باشند مستقیم به جلو میروند. با هیچ سلاحی نمیتوان مانع پیشروی آنها شد.9به داخل شهر هجوم میبرند، از دیوارها بالا میروند و مثل دزد از پنجره وارد خانهها میشوند.10زمین در برابر آنها به حرکت میآید و آسمان میلرزد. خورشید و ماه، تیره و تار شده، ستارگان ناپدید میگردند.11خداوند با صدای بلند آنها را رهبری میکند. این سپاه بزرگ و نیرومند خداوند است که فرمان او را بجا میآورد. روز داوری خداوند روزی وحشتآور و هولناک است. کیست که بتواند آن را تحمل کند؟دعوت به توبه
12خداوند میفرماید: «الان تا وقت باقی است با تمام دل خود، با روزه و گریه و ماتم به سوی من بازگشت کنید.13اگر براستی پشیمانید، دلهایتان را چاک بزنید نه لباسهایتان را.»به سوی خداوند، خدای خود بازگشت نمایید، زیرا او بخشنده و مهربان است. زود به خشم نمیآید، رحمتش بسیار است و راضی به مجازات شما نمیباشد.14کسی چه میداند، شاید او از خشم خود برگردد و آنقدر شما را برکت دهد که باز غله و شراب کافی داشته باشید و بتوانید به خداوند هدیه کنید!15در کوه صهیون شیپور را به صدا درآورید! روزه را اعلام کنید و همهٔ قوم را در یک جا جمع کرده،16آنها را تقدیس کنید. پیران و کودکان و شیرخوارگان را هم جمع کنید. داماد را از خانه و عروس را از حجلهاش فرا خوانید.17کاهنانی که خدمتگزاران خداوند هستند در میان قوم و مذبح ایستاده، گریه کنند و دعا نموده، بگویند:
«خداوندا، بر قوم خود رحم فرما، نگذار بتپرستان بر ایشان حکمرانی کنند، زیرا آنها از آن تو هستند. نگذار بتپرستان ایشان را مسخره کرده، بگویند: پس خدای شما کجاست؟»