1آنگاه ایوب پاسخ داد:2چه مددکاران خوبی هستید! چه خوب مرا در هنگام سختی دلداری دادید!3چه خوب با پندهای خود مرا متوجهٔ حماقتم ساختید و چه حرفهای عاقلانه‌ای زدید!4چطور به فکرتان رسید این سخنان عالی را به زبان بیاورید؟5ارواح مردگان می‌لرزند، آنان که زیر آبهایند و همۀ ساکنانش.6هاویهبه حضور خدا عریان است، و اَبَدونرا پوششی نیست.7خدا آسمان شمالی را بر خلاء می‌گستراند و زمین را بر نیستی می‌آویزد.8او آب را در ابرهای خود قرار می‌دهد و ابرها از سنگینی آن شکاف بر نمی‌دارند.9خدا تخت خود را با ابرهایش می‌پوشاند.10او برای اقیانوس حد می‌گذارد و برای روز و شب مرز قرار می‌دهد.11ارکان آسمان از نهیب او به لرزه در می‌آیند.12او با قدرت خویش دریا را مهار می‌کند و با حکمت خود هیولای دریارا در هم می‌شکند.13دَم خدا آسمانها را صاف و شفاف می‌سازد، و دست او مار تیزرو را سوراخ می‌کند.14اینها تنها بخش کوچکی از کارهای عظیم اوست و زمزمه‌ای از صدای غرش او. پس کیست که بتواند در برابر قدرت او بایستد؟