اشعیا30
عهد یهودا با مصر
1خداوند میفرماید: «وای بر فرزندان یاغی من! آنان نقشهها میکشند که نقشههای من نیست. پیمانهایی میبندند که از روح من نیست، و بدین ترتیب گناه بر گناه میافزایند.2آنان بدون آنکه با من مشورت کنند به مصر میروند تا از فرعون کمک بگیرند، زیرا بر قدرت او امید بستهاند.3ولی امید بستن بر قدرت پادشاه مصر جز نومیدی و رسوایی سودی نخواهد داشت.4هر چند تسلط فرعون تا شهرهای صوعن و حانیس میرسد،5اما همۀ آنانی که به او امید بستهاند، شرمسار خواهند شد. او هیچ کمکی به شما نخواهد کرد. او فقط مایۀ شرمساری و سرافکندگی شما خواهد شد.»6این پیام دربارۀ حیوانات نِگِب است:«ببینید چگونه گنجهایشان را بار الاغها و شتران کرده، به طرف مصر در حرکتند! ایشان از میان بیابانهای هولناک و خطرناک که پر از شیرهای درنده و مارهای سمی است میگذرند تا نزد قومی برسند که هیچ کمکی به ایشان نخواهد کرد.7کمک مصر بیهوده و بیفایده است؛ به همین دلیل است که مصر را ”اژدهای بیخاصیت“ لقب دادهام.»8خداوند به من گفت که تمام اینها را در طوماری بنویسم و ثبت کنم تا برای آیندگان سندی ابدی باشد از یاغیگری این قوم.9زیرا قوم اسرائیل قومی یاغی هستند و نمیخواهند از قوانین خداوند اطاعت کنند.10آنها به انبیا میگویند: «برای ما نبوّت نکنید و حقیقت را نگویید. سخنان دلپذیر به ما بگویید و رؤیاهای شیرین برای ما تعریف کنید.11نمیخواهیم دربارهٔ خدای قدوس اسرائیل چیزی بشنویم. پس راه و رسم او را به ما تعلیم ندهید.»12اما پاسخ خدای قدوس اسرائیل این است:
«شما به پیام من اعتنا نمیکنید، بلکه به ظلم و دروغ تکیه میکنید.13پس بدانید که این گناهتان باعث نابودی شما خواهد شد. شما مانند دیوار بلندی هستید که در آن شکاف ایجاد شده و هر لحظه ممکن است فرو ریزد. این دیوار ناگهان فرو خواهد ریخت و در هم خواهد شکست،14و شکستگی آن مانند شکستگی کوزهای خواهد بود که ناگهان از دست کوزهگر میافتد و چنان میشکند و خرد میشود که نمیتوان از تکههای آن حتی برای گرفتن آتش از آتشدان و یا برداشتن آب از حوض استفاده کرد.»15خداوند یهوه، خدای قدوس اسرائیل چنین میفرماید: «به سوی من بازگشت کنید و با خیالی آسوده به من اعتماد کنید، تا نجات یابید و قدرت کسب کنید.» اما شما این کار را نمیکنید،16بلکه در این فکر هستید که بر اسبان تیزرو سوار شده، از چنگ دشمن فرار کنید. البته شما به اجبار فرار خواهید کرد اما اسبان تعقیبکنندگان تیزروتر از اسبان شما خواهند بود.17یک نفر از آنان هزار نفر از شما را فراری خواهد داد و پنج نفر از آنان همهٔ شما را تار و مار خواهند کرد به طوری که از تمام لشکر شما جز یک پرچم بر نوک تپه، چیزی باقی نماند.