حِزِقیال14
محکومیت بتپرستی مشایخ اسرائیل
1روزی عدهای از بزرگان اسرائیل به دیدنم آمدند تا برای آنها از خداوند طلب راهنمایی کنم.2همان وقت خداوند با من سخن گفت و فرمود:3«ای پسر انسان، این اشخاص، دلشان پیش بتهایشان است و در پی چیزهایی هستند که آنها را به گناه میکشاند؛ پس چرا از من طلب راهنمایی میکنند؟4حال، از جانب من به ایشان چنین بگو:«هر کس که در اسرائیل بتها و شرارت را در دل خود جای داده باشد و برای طلب راهنمایی، پیش یک نبی برود، من که خداوند هستم، خودم به درخواست او پاسخ خواهم داد، پاسخی فراخور تعداد بتهایش!5آری، چنین خواهم کرد تا افکار و دلهای قوم خود را که به سبب بتپرستیشان از من برگشته، دوباره تسخیر کنم.6«بنابراین، از جانب من به ایشان بگو:
«خداوند یهوه چنین میفرماید: توبه کنید! بتهای خود را رها سازید و از شرارت روگردان شوید.7زیرا اگر کسی، چه از قوم اسرائیل و چه از بیگانگانی که در سرزمین شما زندگی میکنند، از پیروی من دست کشیده، در پی بتها و شرارتهای خود برود و در همان حال برای طلب راهنمایی پیش یک مرد خدا بیاید، من که خداوند هستم، خود، جواب او را خواهم داد.8«نظر خود را با خشم بر آن شخص خواهم دوخت و نابودش خواهم ساخت تا مایهٔ عبرت و وحشت دیگران گردد. آنگاه خواهید دانست که من یهوه هستم.9اما اگر یکی از انبیا، پیامی برای او بیاورد، بدانید که آن نبی گمراه است و پیامش نیز دروغ! من، یهوه، اجازه دادهام که او گمراه شود. بنابراین، قوم خود، اسرائیل را از وجود او پاک خواهم ساخت.10هم آن نبی دروغین و هم آن شخص گناهکاری که ادعا میکند در طلب هدایت من است، هر دو به یکسان مجازات خواهند شد.11تا قوم اسرائیل بیاموزند که از من دور نشوند و دیگر خود را به گناه آلوده نسازند، بلکه آنها قوم من باشند و من خدای ایشان!» این را خداوند یهوه میگوید.