1این است برکتی که موسی، مرد خدا، قبل از مرگش به قوم اسرائیل داد:2«خداوند از کوه سینا آمد،او از کوه سعیر طلوع کردو از کوه فاران درخشید.مقدّسین بی‌شمار همراه او بودندو آتشی مشتعل در دست راست او.3او قوم خود را دوست می‌داردو از آنها حمایت می‌کند،ایشان نزد پاهای او می‌نشینندو از سخنانش بهره‌مند می‌گردند.4قوانینی که من برای قوم اسرائیل آوردم،میراث ایشان است.5خداوند در یِشورون پادشاه شد،وقتی که سران قوم جمع شدند،همراه با همۀ قبیله‌های اسرائیل.»6موسی دربارهٔ قبیلهٔ رئوبین چنین گفت:«رئوبین زنده باشد و نمیردو افراد قبیله‌اش کم نشوند.»7و دربارهٔ قبیلهٔ یهودا گفت:«ای خداوند، صدای یهودا را بشنو!او را با قومش متحد گردان،او را در مقابل دشمنان یاری دهتا بتواند از خود دفاع کند.»8دربارهٔ قبیلهٔ لاوی گفت:«ای خداوند، اوریم و تُمّیم خود رابه خادمان امین خود سپردی.تو ایشان را در مسا آزمودیو در کنار چشمهٔ مریبه امتحان نمودی.9ایشان تو را بیش از پدر و مادر، برادر و فرزند خود، دوست داشتند،از کلام تو اطاعت کردندو نسبت به عهد تو وفادار ماندند.10آنها قوانین تو را به بنی‌اسرائیل می‌آموزندو بر مذبح تو، بخور و قربانی سوختنی به تو تقدیم می‌کنند.11ای خداوند، قبیلهٔ لاوی را برکت بدهو خدمت ایشان را قبول بفرما.کمر دشمنانشان را بشکنتا دیگر برنخیزند.»12موسی دربارهٔ قبیلهٔ بنیامین چنین گفت:«او محبوب خداوند استو در پناه او زیست می‌کند،خداوند تمامی روز او را احاطه می‌نمایدو از هر بلایی او را حفظ می‌کند.»13دربارهٔ قبیلهٔ یوسف چنین گفت:«خداوند سرزمینشان را برکت دهد،با باران و با آبهای زیر زمین.14سرزمینشان در هر فصلی پر بار باشدو از محصولاتی که آفتاب می‌رویاند غنی گردد.15کوههای قدیمی‌شان پر از درخت میوه شوندو تپه‌های جاودانی‌شان حاصلخیز گردند.16در زمینشان وفور نعمت باشدو ایشان از رضایت خداوند برخوردار گردند،خداوندی که در بوتهٔ مشتعل ظاهر گشت.تمامی این برکات بر یوسف باد،بر کسی که میان برادران خود شاهزاده بود.17یوسف در قوت مانند گوسالۀ نر است،و همچون گاو وحشی با شاخهای خویش تمام قومها را می‌زند.این برکات بر هزاره‌های منسیو ده هزاره‌های افرایم باد.»18موسی دربارهٔ قبایل زبولون و یساکار چنین گفت:«ای زبولون سفرهای تو با شادی همراه باشد،و تو ای یساکار در خیمه‌های خود شادمان باش.19زبولون و یساکار قومها را به کوه خود دعوت خواهند کردو در آنجا قربانیهای راستین تقدیم خواهند نمود.ثروت دریا از آن ایشان خواهد شدو گنجینه‌های نهفته در شن نصیب آنها خواهد گردید.»20دربارهٔ قبیلهٔ جاد گفت:«برکت بر کسانی باد که به جاد کمک می‌کنند.او مانند شیری است درنده و قوی.21بهترین قسمت سرزمین را برای خود برگزید،قسمتی را که سهم حاکم بود به او دادند.او مردم را هدایت کردو حکم و داوری خداوند را در مورد اسرائیل اجرا نمود.»22موسی دربارهٔ قبیلهٔ دان چنین گفت:«دان مانند بچه شیری استکه از باشان می‌جهد.»23دربارهٔ قبیلهٔ نفتالی گفت:«نفتالی از رحمتها و برکات خداوند لبریز است،مرز جنوبی سرزمین او،تا دریاچه جلیل وسعت خواهد یافت.»24دربارهٔ قبیلهٔ اشیر چنین گفت:«اشیر بیش از قبایل دیگر برکت یافته است.در میان برادرانش محبوب باشدو سرزمینش از محصول زیتون غنی گردد.25دروازه‌های شهرهایش با پشت‌بندهای آهنین محصور شود،و تا وقتی زنده است از قدرتش کاسته نگردد.»26«ای یِشورون، خدایی مانند خدای تو نیست.او باشکوه و جلال بر ابرهای آسمان سوار می‌شودتا به کمک تو بیاید.27خدای ازلی پناهگاه توستو بازوان ابدی او تو را محافظت خواهند کرد.او دشمنانت را از مقابل تو خواهد راندو به تو خواهد گفت که آنها را هلاک کنی.28پس اسرائیل در امنیت ساکن خواهد شد.او در سرزمینی زندگی خواهد کرد که پر از غله و شراب استو از آسمان آن شبنم بر زمین می‌بارد.29خوشا به حال تو، ای اسرائیل،زیرا هیچ قومی مثل تو نیست،قومی که خداوند، آن را نجات داده باشد.خداوند سپر و شمشیر توست،او تو را کمک می‌کند و به تو پیروزی می‌بخشد.دشمنانت در مقابل تو به زانو در خواهند آمدو تو بر پشت آنها پای خواهی نهاد.»