اول تواریخ16pes_opcb

1به این ترتیب بنی‌اسرائیل صندوق عهد را به خیمه‌ای که داوود برایش بر پا کرده بود، آوردند و در حضور خدا قربانیهای سوختنی و سلامتی تقدیم کردند.2در پایان مراسم قربانی، داوود بنی‌اسرائیل را به نام خداوند برکت داد.3سپس او به هر یک از زنان و مردان یک قرص نان، یک نان خرماو یک نان کشمشی داد.4داوود بعضی از لاویان را تعیین کرد تا در جلوی صندوق عهد قرار گیرند و خداوند، خدای اسرائیل را با سرود شکر و سپاس بگویند. آنانی که برای این خدمت تعیین شدند اینها بودند:5آساف (سرپرست این عده که سنج هم می‌نواخت)، زکریا، یعی‌ئیل، شمیراموت، یحی‌ئیل، مَتّیتیا، الی‌آب، بنایا، عوبید ادوم و یعی‌ئیل. این افراد عود و بربط می‌نواختند.6بنایا و یحزی‌ئیل که کاهن بودند، همیشه در جلوی صندوق عهد شیپور می‌نواختند.

سرودی در وصف خدا

7در آن روز، داوود گروه سرایندگان را تشکیل داد تا در خیمهٔ عبادت برای شکر و سپاس خداوند سرود خوانند. آساف رهبر گروه سرایندگان بود. سرودی که آنها می‌خواندند این بود:8خداوند را شکر کنید و نام او را بخوانید؛کارهای او را به تمام قومهای جهان اعلام نمایید.9در وصف او بسرایید و او را ستایش کنید؛از کارهای شگفت‌انگیز او سخن بگویید.10ای طالبان خداوند شادی نماییدو به نام مقدّس او فخر کنید!11خداوند و قوت او را طالب باشیدو پیوسته حضور او را بخواهید.12آیات و عجایبی را که به عمل آوردهو فرامینی را که صادر کرده، به یاد آورید.13ای فرزندان خادم او ابراهیم،ای پسران یعقوب، که برگزیدۀ او هستید.
14اوست یهوه، خدای ما!و عدالتش در تمام دنیا نمایان است.15عهد او را همیشه به یاد داشته باشیدعهدی که با هزاران پشت بسته است؛16عهد او را با ابراهیم،و وعدهٔ او را به اسحاق!17او با یعقوب عهد بستو به اسرائیل وعده‌ای جاودانی داد.18او گفت: «سرزمین کنعان را به شما می‌بخشمتا ملک و میراثتان باشد.»
19بنی‌اسرائیل قومی کوچک بودندو در آن دیار غریب؛20میان قومها سرگردان بودندو از مملکتی به مملکتی دیگر رانده می‌شدند.21اما خداوند نگذاشت کسی به آنها صدمه برساند،و به پادشاهان هشدار داد که بر ایشان ظلم نکنند:22«برگزیدگان مرا آزار ندهید!بر انبیای من دست ستم دراز نکنید!»
23ای مردم روی زمین، در وصف خداوند بسرایید!هر روز به مردم بشارت دهید که خداوند نجات می‌بخشد.24شکوه و جلال او را در میان ملتها ذکر کنید،و از معجزات او در میان قومها سخن بگویید.25زیرا خداوند بزرگ است و سزاوار ستایش!از او باید ترسید، بیش از همۀ خدایان.26خدایان سایر قومها بتهایی بیش نیستند،اما خداوند ما آسمانها را آفریده است.27شکوه و جلال در حضور اوست،و قدرت و شادمانی در خانه او.
28ای تمام قومهای روی زمین، خداوند را توصیف نمایید؛قدرت و شکوه او را توصیف نمایید؛29عظمت نام خداوند را توصیف نمایید!با هدایا به حضورش بیایید.خداوند را در شکوه قدوسیتش بپرستید!30ای تمام مردم روی زمین، در حضور او بلرزید.جهان پایدار است و تکان نخواهد خورد.
31آسمان شادی کند و زمین به وجد آید.به همۀ قومها بگویید: «خداوند سلطنت می‌کند!»32دریا و هر چه آن را پر می‌سازد غرش کند،صحرا و هر چه در آن است، به وجد آید.33درختان جنگل با شادی بسرایند،در حضور خداوند که برای داوری جهان می‌آید.
34خداوند را سپاس گویید،زیرا او نیکوست و محبتش ابدی.35بگویید: «ای خدای نجات ما، ما را نجات ده.ما را از میان قومها جمع کن و برهان،تا نام مقدّس تو را سپاس گوییمو در ستایش تو فخر کنیم.»
36متبارک باد یهوه، خدای اسرائیل،از ازل تا ابد.آنگاه همۀ قوم گفتند: «آمین» و خداوند را ستایش کردند.

پرستش خدا در اورشلیم و جبعون

37داوود ترتیبی داد که آساف و همکاران لاوی او به طور مرتب پیش صندوق عهد خداوند نگهداری می‌شد خدمت کنند و کارهای روزانهٔ آنجا را انجام دهند.38عوبید ادوم (پسر یِدوتون) با شصت و هشت همکارش نیز به ایشان کمک می‌کردند. عوبید ادوم و حوسه مسئول نگهبانی از دروازه‌ها بودند.39در ضمن خیمهٔ عبادت قدیمی که در بالای تپهٔ جبعون بود به همان صورت باقی ماند. داوود، صادوق کاهن و همکاران کاهن او را در آن خیمه گذاشت تا خداوند را در آنجا خدمت کنند.40آنها هر روز صبح و عصر، روی مذبح، قربانیهای سوختنی به خداوند تقدیم می‌کردند، همان‌طور که خداوند در تورات به بنی‌اسرائیل فرموده بود.41داوود هیمان و یِدوتون و چند نفر دیگر را هم که انتخاب شده بودند تعیین کرد تا خداوند را به خاطر محبت ابدی‌اش ستایش کنند.42آنها با نواختن شیپور و سنج و سایر آلات موسیقی، خدا را ستایش می‌کردند. پسران یِدوتون کنار دروازه می‌ایستادند.43پس از پایان مراسم، مردم به خانه‌هایشان رفتند و داوود بازگشت تا خانهٔ خود را تبرک نماید.
expand_more
Search