Luke2
1อยู่มาเมื่อนั้น มีคำสั่งมาจากจักรพรรดิออกัสตัสหื้อจดทะเบียนสำมะโนครัวทั่วทั้งแผ่นดิน2เป็นครั้งแรกตี่มีการจดทะเบียนสำมะโนครัว เกิดขึ้นในสมัยตี่คีรินิอัสเป็นเจ้าเมืองซีเรีย3คนตึงหลายต่างก็ไปจดทะเบียนตี่เมืองของตั๋วเก่า4โยเซฟก่อเดินตางจากเมืองนาซาเร็ธแคว้นกาลิลี ไปตี่เมืองของดาวิดชื่อเบธเลเฮมในแคว้นยูเดียด้วย เพราะว่าเขาเป็นวงศ์วานและเชื้อสายของดาวิด5เขาไปจดทะเบียนพร้อมกับมารีย์แม่ยิงตี่เขาหมั้นไว้แล้วและกำลังตั้งครรภ์6ขณะเขาตึงสองอยู่ที่ตี่นั่น ก็ถึงเวลาตี่มารีย์จะเกิดลูก7นางเกิดลูกป้อชายคุนแรก เอาผ้าอ้อมปันแล้ววางไว้ในฮางหญ้า เพราะว่าบะมีตี่ว่างในโรงแรมสำหรับหมู่เขาเลย8ในแถวนั้นก่อมีหมู่คุนเลี้ยงแกะอยู่กลางทุ่งกำลังเฝ้าฝูงแกะของเขาในเวลากลางคืน9มีทูตองค์หนึ่งของพระเป็นเจ้ามาปรากฏแก่เขา และพระสิริของพระเป็นเจ้าส่องลงมารอบเขา แล้วเขากลัวนักขนาด10ฝ่ายทูตองค์นั้นได้บอกกับเขาว่า <<บะต้องกลัว เพราะเฮานำข่าวดีมายังท่านตึงหลาย เป๋นความปรีดีซึ่งจะมาถึงคุนตึงหลาย11เพราะว่าในวันนิ พระผู้ช่วยหื้อรอดของหมู่ท่านคือพระคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าลงมาเกิดตี่เมืองของดาวิด12แล้วอันนิจะเป็นสัญญาณที่ดีสำหรับหมู่ท่าน คือหมู่ท่านจะได่ปะพระกุมารนั้นปันผ้าอ้อมนอนอยู่ในฮางหญ้า”่13แล้วทันใดนั้น ชาวสวรรค์หมู่หนึ่งมาอยู่กับทูตสวรรค์องค์นั้นร่วมสรรเสริญพระเจ้าว่า14พระสิริจงมีแด่พระเจ้าในตี่สูงสุด แล้วส่วนบนแผ่นดินโลก สันติสุขจงมีท่ามกลางคุนตึงหลายตี่พระองค์ชอบใจ่นั้น”15แล้วทูตสวรรค์หมู่นั้นไป่จากหมู่เขาขึ้นสู่สวรรค์แล้ว หมู่คุนเลี้ยงแกะก็อู้กันว่า “หื้อเฮาไปตี่เมืองเบธเลเฮมผ่อเหตุการณ์ตี่เกิดขึ้นตามตี่องค์พระผู้เป็นเจ้าได่บอกกับเฮา”16เขาก็รีบไป่ แล้วพบนางมารีย์กับโยเซฟ แล้วพบพระกุมารนั้นนอนอยู่ในรางหญ้า17เมื่อหมู่เขาหันแล้ว จึงเล่าเรื่องตี่เขาได้ยินถึงพระกุมารนั้น18คุนตึงหลายตี่ได้ยินก็แปลกใจกับเรื่องตี่คนเลี้ยงแกะได่อู้กับเขา19แล้วนางมารีย์ก็เก็บสิ่งเหล่านั้นไว้แล้วก่อกึดอยู่ในใจ่20คุนเลี้ยงแกะจึงกลับไป่ยกย่องสรรเสริญพระเจ้า เพราะเหตุการณ์ตึงหมดตี่เขาได่ยิน และได้หันนั้นได่บอกไว้แก่เขาแล้ว21หลังจากครบแปดวันซึ่งปิ่นวันตีอิหื้อพระกุมารหั้นเข้าสุหนัต เขาก่หื้อจือว่าเยซู ดังตีทูตสวรรค์อู้ไว้ก่อนอิปฏิสนธิในครรภ์22ต๋อนถึงยามทำพิธีชำระตัวตามธรรมบัญญัติของโมเสส เขาอินำพระกุมารไปตีกรุงเยรูซาเล็มอิถวายแด่พระเป็นเจ้า23เหมือนตีจดไว้ในธรรมบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้า ว่า“บุตรชายหัวปีกุคุนจะต้องเป็นบุตรที่ถวายหื้อองค์พระผู้เป็นเจ้า24และถวายของบูชาตามตีได้ตรัสสั่งไว้แล้ว ในธรรมบัญญัติของพระเป็นเจ้า คือ นกเขากู่หนึ่ง หรือนกพิราบหนุ่มสองตัว25มีจายคุนหนึ่งในกรุงเยรูซาเล็มจือสิเมโอน ปิ่นคุนชอบธรรมและยำเกรงพระเจ้า ท่านคอยเวลาที่พวกอิสราเอลจะได้ฮับการปลอบโยนใจ และพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็สถิตกับท่าน26พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสำแดงแก่ท่านว่าท่านอิบ่าตายจนกว่าอิได้หันพระคริสต์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า27เมื่อสิเมโอนเข้าไปในบริเวณพระวิหารโดยการทรงนำของพระวิญญาณ และตอนตีปอแมนำพระกุมารเยซูเข้าไปเพื่ออิเยะต่อพระกุมารตามธรรมเนียมของธรรมบัญญัติหั้น28สิเมโอนเข้าไปอุ้มพระกุมาร และสรรเสริญพระเจ้าว่า29ข้าแต่องค์เจ้านาย บัดนี้ขอหื้อทาสของพระองค์ไปปิ่นสุขตามพระดำรัสของพระองค์30เพราะวาตาของข้าพระองค์ได้หั้นความรอดของพระองค์แล้ว31ซึ่งพระองค์ทรงจัดเตรียมไว้ต่อหน้าชนชาติตึงหลาย32ปิ่นความสว่างตีส่องหื้อคนต่างชาติและปิ่นศักดิ์ศรีของหมู่อิสราเอลชนชาติของพระองค์”33แล้วปอแมของพระกุมารหั้นก่ประหลาดใจเพราะถ้อยกำตีท่านอู้ถึงพระกุมาร34แล้วสิเมโอนก็ปั๋นปอนเขา แล้วอู้กับนางมารีย์แมพระกุมารหั้นว่า “นี่แน่ะ พระกุมารนี้ได้ฮับการเลือกสรรเพื่อปิ่นเหตุหื้อหลายคุนในหมู่อิสราเอลล้มลงหรือลุกขึ้น และอิปิ่นหมายสำคัญตีคุนอิปฏิเสธ35เพื่อตีว่ากำกึดในใจของคุนจำนวนมากอิปรากฏแจ้ง ถึงหัวใจของท่านเองก่อิโดนดาบแตงทะลุตวย36มีผู้เผยพระวจนะแมยิงคุนนึงจืออันนา ปิ่นบุตรีของฟานูเอลในเผ่าอาเชอร์ นางแก่นักแล้ว นางอยู่ตวยผัวได้เจ็ดปีหั้นจากแต่งงาน37แล้วก่ปิ่นม่ายมาจุนถึงอายุแปดสิบสี่ปี นางบ่าเกยออกไปจากบริเวณพระวิหารเลย แต่อยู่นมัสการถืออดอาหารและอธิษฐานตึงเมือวันเมือคืน38ในตอนหั้น แมยิงคุนนิก่เข้ามาขอบพระคุณพระเจ้าแล้วอู้ถึงพระกุมารหื้อคุนตึงหลายตีกอยการทรงไถ่กรุงเยรูซาเล็มฟัง39เมื่อโยเซฟกับนางมารีย์เยะสิ่งต่างๆ ตามธรรมบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้วแล้ว จึงปิกไปตีนาซาเร็ธเมืองของตนในแคว้นกาลิลี40พระกุมารหั้นก่เจริญวัยแข็งแรงขึ้น เต็มเปี่ยมตวยสติปัญญา และพระคุณของพระเจ้าอยู่ตวยท่าน41ป้อแม่นั้นเกยขึ้นไปตี้กรุงเยรูซาเล็มในเทศกาลปัสกากุปี42ย้อนจะอั้นเมื่ออ่อนน้อยมีอายุได้สิบสองปี หมู่เขาก็ขึ้นไปร่วมเทศกาลนั้นตามธรรมเนียม43หลังจากครบกำหนดวันเทศกาลแล้ว ตอนกำลังเตวตางปิก ละอ่อนเยซูยังนอนอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม แต่ป้อแม่บ่ฮู้44ย้อนว่าเขาตึงสองกึ๊ดว่าพระกุมารอยู่ในหมู่คนตี้มาตวยกัน เขาจึงเดินทางต่อไปได้วันหนึ่งแล้วก็เริ่มหาพระกุมารในหมู่ญาติปี้น้องและหมู่คนตี้ฮู้จักกัน45เมื่อบะป๊ะก่อปิกไปตวยหาตี้กรุงเยรูซาเล็ม46เมื่อหาได้สามวันแล้ว ก็ป๊ะพระกุมารนั่งอยู่ในพระวิหารท่ามกลางหมู่อาจารย์ กำลังฟังและได้ถามอาจารย์หมู่นั้นอยู่47คนตึงหมดตี้ได้ยินต่างประหลาดใจในสติปัญญาและคำตอบของพระกุมารนั้น48ส่วนป้อแม่เมื่อหันแล้วก็แปลกใจ แม่ก่ออู้ว่า “ลูกเอ๋ย ยะฮือถึงเยะกับเฮาจะอี้ ผ่อลอ ป้อกับแม่แอ่วตวยหาลูกด้วยความตุกใจ”49พระเยซูตอบว่า “พ่อกับแม่ตวยหาลูกยะฮือ? พ่อกับแม่บ่ฮู้กะว่าลูกต้องอยู่ในพระนิเวศของพระบิดา?”50แต่ป้อแม่บะเข้าใจคำตี้พระเยซูอู้กับเขาตึงสอง51แล้วพระกุมารก็ลงไปกับป้อแม่ ตี้เมืองนาซาเร็ธ และยอมเชื่อฟังเขาตึงสอง ส่วนแม่เก็บเรื่องราวตึงหมดนั้นไว้ในใจ52พระเยซูใหญ่ขึ้นในด้านสติปัญญาและด้านร่างกาย เป็นตี้ชอบต่อหน้สพระเจ้าและต่อหน้าคนตึงหลายด้วย
Son Light Foundation