Luke24
1ตั้งเเต่เช้าบ่ทันแจ้งของวันอาทิตย์ พวกแม่หญิงก่าเอาเครี่ยงหอมที่เขาจัดเตรียมไว้มาฮอดถ้ำ2พวกเขาเห็นหมากหินกลิ้งออกจากปากถ้ำแล้ว3และเมื่อเข้าไปก่าบ่เห็นพระศพของพระเยซูอคืพระผู้เป็นเจ้า4ขณะกำลังคึดบ่ออกกับเหตุการณ์นั้น มีผู้ชายสองคนยืนอยู่หม่อพวกนาง เสื้อผ้าแพรวพราวจนตาฝ้าฟาง5แม่หญิงเหล่านั้นก่าย้านและก้มหน้าฮอดขี้ดิน ผู้ชายสองคนนั้นจึงเว้ากับพวกนางว่า "พวกเจ้ามาหาคนเป็นในพวกคนตายเฮ็ดหยั่ง?"6"พระองค์บ่อยู่บ่งนี้ แต่ทรงเป็นขึ้นมาแล้ว" จงคึดฮอดคำที่พระองค์เว้ากับพวกเจ้าตอนที่พระองค์ยังอยู่ในแคว้นกาลิลี7ว่า "ลูกพระเจ้าอี๊ต้องถืกมอบไว้ในมือของพวกคนบาป และอี๊ถืกตรึงที่กางเขน และวันที่สามอี๊เป็นขึ้นมาใหม่"8พวกนางจึงคึดฮอดคำเว้าของพระเยซู9เมื่อกลับจากถ้ำแล้ว พวกนางก่าเว้าเหตุการณ์ทั้งเบิ่ดนี้แก่ลูกศิษย์สิบเอ็ดคนและคนอื่นๆนำ10ผู้ที่ได้เว้าเหตุการณืนั้นแก่อัครทูต คือมารีย์ชาวมักดาลา โยอันวา มารีย์แม่ของยากอบและแม่หญิงคนอื่นๆที่อยู่กับพวกนาง11แต่อัครทูตบ่เชี่ย เห็นว่าเ้าความบ่มี12แต่เปโตรลุกขึ้น ปบไปที่ถ้ำ เมื่อก้มลงเบิ่งก่าเห็นแต่ผ้าป่านถ่อนั้น จึงกลับไปด้วยความแปลกใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น13ในมื้อนั้นเองมีลูกศิษย์สองคนเดินทางไปหมู่บ้านชื่อเอมมาอูส ห่างจากกรุงเยรูซาเล็มประมาณสิบเอ็ดกิโลเมตร14เขาเว้ากันฮอดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น15ขณะที่เขากำลังเว้ากันอยู่ พระเยซูก่าย่างเข้ามาหม่อเดินทางไปนำกัน16แต่ตาของเขาทั้งสองถืกปิดกั้นเฮ็ดให้จำพระเยซูบ่ดั่ย17พระองค์เว้ากับเขาทั้งสองว่า "ระหว่างทางที่หย่างมานี่เจ้าเว้าเรี่ยงหยั่งกัน"เขาก่าหยุดยืนหน้าตาโศกเศร้า18คนที่ชื่อเคลโอปัส ถามพระเยซูว่า "เจ้าเป็นแขกเมืองอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มเพียงคนเดวฮั้นหนือที่บ่ฮู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้?"19พระองค์ถามเขาพวกว่า "เหตุการณ์มะหยั่ง?"เขาจึงตอบพระองค์ว่า"เหตุการณ์เรื่องพระเยซูชาวนาซาเร็ธผู้ที่เผยพระวจนะที่มีฤทธิ์เดชในการงานและในคำเว้าต่อหน้าพระเจ้า และต่อหน้าประชาชน20พวกหัวหน้าปุโรหิตกับพวกผู้นำของเฮามอบโตเลาไว้ให้ถืกลงโทษฮอดตาย และตรึงเลาที่กางเขน21แต่เฮามีความหวังว่าเลาอี๊เป็นผู้นั้นที่มาไถ่ชนชาติอิสราเอล ยิ่งไปกว่านั้น มื้อนี้เป็นมื้อที่สามตั้งแต่เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น22มีแม่หญิงบางคนในพวกเฮา ที่เฮ็ดให้เฮาประหลาดใจ พวกนางดั่ยไปที่ถ้ำเมื่อยังบ่ทันแจ้ง23แต่บ่พ้อพระศพของพระเยซู จึงมาเว้าว่าเห็นนิมิตเป็นเทวดาของพระเจ้าและเทวดาของพระเจ้าบอกว่าพระองค์ยังมีชีวิตอยู่24ลางคนที่อยู่กับเฮาก่าไปที่ถ้ำและพ้อว่าเป็นคือกับพวกแม่หญิงเหล่านั้นบอก แต่เขาบ่เห็นพระเยซู25พระเยซูเว้ากับสองคนนั้นว่า"โอ คนง่าวและมีใจเฉื่อยช้าในการเชี่ยคำเว้าซึ่งพวกผู้เผยพระวจนะดั่ยเว้าไว้26พระคริสต์จำเป็นต้องทนทุกข์ทรมานแบบนั้น แล้วจึงเข้าในพระสิริของพระองค์บ่แม่นฮั้นหนือ?"27แล้วพระเยซูทรงอธิบายพระคัมภีร์ที่เล็งมาฮอดพระองค์สู่ข้อให้เขาฟัง เริ่มต้นตั้งแต่โมเสสและพวกผู้เผยพระวจนะทั้งเบิ่ด28เมื่อมาหม่อหมู่บ้านที่อี๊ไปนั้น พระเยซูทำท่าว่าอี๊ย่างเลยไป29เขาทั้งสองคนจึงพยายามเว้าชวนพระเยซูว่า "เชิญเจ้ามาพักอยู่กับเฮาเถอะ เพราะว่าหม่ออี๊ค่ำและหม่ออี๊เบิ่ดมื้ออยู่แล้ว" พระองค์จึงหย่างเข้าไปพักอยุ่กับเขา30ต่อมาเมื่อพระเยซูกินข้าวกับเขา พระองค์ทรงหยิบขนมปัง ขอพระพรแล้วทรงหักยื่นให้เขา31ตาของเขาทั้งสองก่าหายฟางและเขาก่าฮู้จักพระองค์แล้วพระเยซูก่าหายโตไปจากเขา32เขาจึงเว้ากันว่า "ใจเฮาฮ้อนอยู่ทางในยามพระองค์เว้านำหนทาง และเมื่อทรงอธิบายพระคัมภีร์ให้เฮาฟังบ่เเม่นฮั้นหนือ?"33แล้วทั้งสองก่าลุกขึ้นในยามนั้น แล้วกลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และลูกศิษย์สิบเอ็ดคนชุมนุมกันอยู่กัพวกหมู่34กำลังเว้ากันว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นขึ้นมาแล้วแท้ๆ และทรงเฮ็ดให้ซีโมนเห็น"35สองคนนั้นจึงเว้าเรื่องที่เกิดขึ้นกลางทางและเรื่องที่เขาได้ฮู้จักพระเยซูโดยการหักขนมปังนั้น36ระหว่างเขาทั้งสองกำลังเว้าฮอดเหตุการณ์นั้นพระเยซูเองยืนอยู่ทางกลางพวกเขา และเว้ากับเขาว่า "สันติสุขจงดำรงอยู่กับเจ้าทั้งหลายเถิด"37พวกเขาต่างตื่นตกใจพากันย้าน คึดว่าเห็นผี38พระองค์จึงเว้ากับพวกเขาว่า "เจ้าทั้งหลายวุ่นวายใจเฮ็ดหยั่ง? เพราะมะหยั่งเจ้าถึงเกิดความคิดสงสัยขึ้นในใจ?"39จงเบิ่งมือและเท้าของเฮาว่าเป็นเฮาเอง จงคลำโตเฮาเบิ่ง เพราะว่าผีบ่มีซี้นและกระดูกคือกับที่พวกเจ้าเห็นว่าเฮามี"40เมื่อเว้าสังซั้นแล้ว พระเยซูทรงเอามือและเท้าให้พวกเขาเบิ่ง41เมื่อพวกเขายังบ่ค่อยเซี่ยเพราะเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างเหลือเซี่ย และกำลังแปลกใจอยู่นั้น พระเยซูถามพวกเขาว่า "ที่นี่มีมะหยั่งกินแด่บ่?"42พวกเขาก่าเอาปลาย่างต่อนหนึ่งมาให้พระองค์43พระเยซูทรงฮับมากินต่อหน้าพวกเขา44พระองค์เว้ากับเขาว่า"นี่เป็นคำเว้าของเฮา ซึ่งเฮาบอกไว้กับเจ้าทั้งหลาย ยามที่เฮายังอยู่กับเจ้าว่า บรรดาคำที่เขียนไว้ในหมวดธรรมบัญญัติของโมเสส และในหมวดผู้เผยพระวจนะ และในหมวดเพลงสดุดีที่เว้าฮอดเฮา จำเป็นอี๊ต้อง แล้ว"45แล้วพระเยซูทรงซ่อยให้ใจของพวกเขาสว่างขึ้น เพื่ออี๊ดั่ยเข้าใจพระคัมภีร์46พระเยซูเว้ากับเขาว่า "มีถ้อยคำเขียนไว้แบบนั้นว่า พระคริสตือี๊ต้องทนทุกข์ทรมาน และเป็นขึ้นมาจากความตายในมื้อที่สาม47และอี๊ต้องประกาศทั่วทุกประชาชาติในชื่อของพระองค์ ให้เขากลับใจใหม่ เพื่อฮับการยกบาป โดยเริ่มต้นที่กรุงเยรูซาเล็ม48พวกเจ้าเองก่าเป็นพยานฮอดสิ่งเหล่านี้49และเบิ่งเด้อ เฮาอี๊ส่งสิ่งที่พระบิดาของเฮาทรงสัญญานั้นมาเหนือเจ้า แต่เจ้าทั้งหลายจงท่าอยู่ในกรุงจนกว่าเจ้าอี๊เต็มไปด้วยฤทธิ์เดชที่มาจากทางเฮง"50พระเยซูพาพวกเขาออกไปจนฮอดหมู่บ้านเบธานีและยกมือทั้งสองข้างอวยพรเขา51ขณะที่ทรงอวยพรอยู่นั้น พระเยซูลอยจากพวกเขาไป[และพระเจ้าทรงฮับพระเยซูขึ้นไปสวรรค์]52พวกเขาจึง[นมัสการพระเยซุแล้ว]กลับไปยังกรุงเยรูซาเล็มด้วยความยินดีที่สุด53และพวกเขาอยู่ในพระวิหารสู่มื้อ สรรเสริญพระเจ้า
Son Light Foundation