Mark8
11 คราวฮั้น เมี่ยประซาซนพากันมาหลายอีก กะบ่มีอาหารกิน พระเยซูเลยเอิ้นหมู่สาวกเว้าหว่า22 “เฮาดิโตนคนหมู่นี้ เพราะเขาค้างอยู่อับเฮาได้สามมื้อแล้ว แล้วกะบ่มีอาหารอิกิน33 ถ้าเฮาอิให้เขากลับบ้านตอนที่ยังอดอาหารอยู่ เขากะอิหิวจัดหมดแฮงลงตามทาง เพราะหว่าบางคนมาไกล”44 หมู่เหล่าสาวกเลยตอบพระองค์หว่า “ในถิ่นทุรกันดารเซี๊ยะนี้อิหาอาหารให้เขากินอิ่มได้จากบ้งใด”55 พระองค์ถามเขาหว่า “หมู่เจ้ามีขนมปังจักก้อน” เขาเว้าหว่า “มีเจ็ดก้อนครับ”66 พระองค์จึงสั่งประซาซนให้หนั่งลงพื้นดิน แล้วกะฮับขนมปังเจ็ดก้อนมาโมทนาขอบพระคุณพระเจ้า77 แล้วเขากะมีปลาโตน้อยๆ อยู่แด่ พระองค์กะถวายคำขอบพระคุณ แล้วสั่งหมู่สาวกให้เขาปลาไปแจกนำพร้อม88 หมู่คนทั้งหลายได้กินอาหารกันจนอิ่ม แล้วเศษะอาหารที่เหลียฮั่นเขาเก็บได้เจ็ดตะกร้า99 คนที่กินอาหารฮั่นประมาณสี่พันคนแล้วพระองค์สั่งให้เขากลับไป1010 ทั้นใดฮั้น พระองค์กะได้ลงไปเรียกกับเหล่าสาวกของพระองค์มาฮอดเขาเมียงดาลมานูธา1111 พวกฟาริสีออกมาแล้วกะเริ่มโต้เถียงกับพระองค์ ขอพระองค์แสดงหมายสำคัญจากฟ้าสวรรค์ เผี่ยอิทดสอบพระองค์1212 พระองค์ถอนหายใจแล้วเว้าหว่า “คนยุคนี้แสวงหาการอัศจรรย์เฮ็ดหยังเฮาเว้าแท้ๆ หว่า อิบ่ให้หมายสำคัญกับคนยุคนี้”1313 แล้วพระองค์กะได้ไปจากเขาแล้วลงเรียข้ามฟากไปอีก1414 ฝ่ายหมู่เหล่าสาวก ลืมเอาขนมปังไปแล้วในเรียเขามีขนมปังอยู่แข่ก้อนเดวถ่อนั้น1515 พระองค์ได้กำซับเหล่าสาวกหว่า “สังเกตแล้วกะระวังเซี้ยของพวกฟาริสีกับเซี้ยของเฮโรดให้ดี”1616 หมู่เหล่าสาวกเว้ากันหว่า “เพราะหว่าเฮาบ่มีขนมปัง”1717 พอพระเยซูฮู้เลยเว้ากับเขาหว่า “เป็นหยังพวกเจ้า ถึงเว้ากัน ถึงเรี่ยงบ่มีขนมปัง เจ้ายังบ่ฮู้แล้วกะบ่เข้าใจติหรือหว่าใจของเจ้ามืดมัวอือ1818 มีตาแล้วยังบ่เห็นติ มีหูแล้วกะยังบ่ได้ยินติ หมู่เจ้าทั้งหลายจำบ่ได้ติ1919 เมี่ยเฮาหักขนมปังห้าก้อน ให้แก่คนห้าพันคนฮั่น เจ้าทั้งหลายเก็บเศษที่เหลียได้จักกระบุง” เขาตอบหว่า “ได้สิบสองกระบุง”2020 “เซี้ยะเดวกัน เฮาแจกขนมปังเจ็ดก้อนให้แก่คนสี่พันคนฮั่น เจ้าทั้งหลายเก็บเศษที่เหลียได้จักตะกร้า” เขาตอบหว่า “ได้เจ็ดตะกร้า”2121 พระองค์เว้ากับเขาหว่า “พวกเจ้ายังบ่เข้าใจติ”2222 พระองค์กับสาวกได้ไปเมียงเบธไซดา เขาพาคนตาบอดคนหนึ่งมาหาพระองค์ เว้าอ้อนวอนขอพระองค์ให้ซ่อยถืกโตคนฮั่น2323 พระองค์ได้จูงมือคนตาบอดออกไปนอกหมู่บ้าน พอได้บ้านน้ำลายในตาคนฮั่น แล้ววางมือบนเขาแล้ว พระองค์เลยถามหว่า “เจ้าเป็นหยังแด่”2424 คนฮั่นเงยหน้าเบิ่งแล้วเว้าหว่า “ข้าน้อยมองเห็นคนคล้ายต้นไม้หย่างไปหย่างมา”2525 พระองค์เลยวางมือบนตาเขาอีก แล้วเขากะเพ่งเบิ่ง แล้วตากะหายเป็นปกติ มองเห็นสิ่งทั้งหลายได้ซัด2626 พระองค์เลยสั่งคนฮั่น ให้กลับตรงไปบ้านของโตเองแล้วกำซับว่า “อย่าเข้าไปในหมู่บ้านฮั่น”2727 พระเยซูกับเหล่าสาวกได้ออกไปยังหมู่บ้านเขตซีซารียา ฟีลิปปี ตอนที่อยู่ตามทางฮั่นพระองค์ถามหมู่สาวกหว่า “หมู่คนทั้งหลายเว้ากันหว่าเฮาเป็นผู้ใด”2828 เขาตอบพระองค์หว่า “เขาหว่าเป็นยอห์น ผู้ให้บัพติศมา แต่บางคนหว่าเป็นเอลียาห์ แล้วบางคนหว่าเป็นคนหนึ่งในพวกผู้เผยพระคำของพระเจ้า”2929 พระองค์จึงถามเขาหว่า “ฝ่ายหมู่พวกเจ้าละหว่าเฮาเป็นไผ” เปโตรตอบหว่า “พระองค์เป็นพระคริสต์”3030 แล้วพระองค์กะได้กำซับห้ามเหล่าสาวกบ่ให้เขาบอกผู้ใดให้ฮู้3131 ตั้งแต่เวลาฮั่นมา พระองค์บอกกล่าวสอนสาวกหว่า บุตรมนุษย์อิต้องทนทุกข์ทรมานหลายอย่าง พวกผู้ใหญ่ พวกมหาปุโรหิต แล้วกะพวกธรรมาจารย์อิบ่ยอมฮับพระองค์ในที่สุดพระองค์กะต้องโดนถืกฆ่า แต่วันที่สามพระองค์อิฟื้นเป็นขึ้นมาใหม่3232 คำเหล่านี้พระองค์เว้าโดยเปิดเผยแล้วเปโตรเอามือจับพระองค์แล้วเว้าต่อหว่าพระองค์3333 พระองค์เลยหันหน้าเบิ่งเหล่าสาวกแล้วติเปโตรหว่า “บักซาตานไปให้พ้น เพราะเจ้าคิดเซี้ยะคน บ่ได้คิดเซี๊ยะพระเจ้า”3434 พระองค์เอิ้นประซาซนกับหมู่เหล่าสาวกให้เข้ามา แล้วเว้ากับเขาหว่า “ถ้าผู้ใดต้องการอิตามเฮามา ให้ผู้ฮั้นเอาซนะโตเอง แล้วฮับกางเขนของโตเองแบก แล้วตามเฮามา3535 เพราะหว่า ไผต้องการอิเอาซีวิตรอดผู้นั้นอิเสียซีวิต แต่ไผอิเสียซีวิตเพราะเห็นแก่เฮากับข่าวประเสริฐ ผู้ฮั้นอิได้ซีวิตรอด3636 เพราะถ้าไผอิได้สิ่งของเบิ่ดทั้งโลก แต่หว่าต้องเสียซีวิตของโตเอง ผู้นั้นอิได้ประโยชน์หยัง3737 เพราะหว่าผู้ฮั่นอินำหยังไปแลกเอาซีวิตของโตเองกลับคืนมา3838 ด้วยหว่าถ้าไผมีความอายเพราะเฮากับถ้อยคำของเฮา ในยุคที่เต็มไปด้วยการซั่วร้าย บุตรมนุษย์กะอิมีความอายต่อผู้นั้น ในเวลาที่พระองค์อิมาด้วยพระสิริแห่งพระบิดา กับเหล่าทูตสวรรค์ผู้บริสุทธุ์
Empower Asia Bible Translation Movement