Mark10
11 ฝ่ายพระเยซูได้ลุกขึ้นไปจากบ้งฮั่นเข้าไปเขตแดนเมียงยูเดีย แล้วไปที่แหม่น้ำจอร์แดนฟากตะเวนออก แล้วประซาซนกะพากันมาหาพระองค์อีก พระองค์จึงสั่งสอนเขาตามที่พระองค์เคยสอนฮั้น22 พวกฟาริสี มาทดสอบพระองค์แล้วถามหว่า “ผู้ซายอิหย่ากับเมียของโตเองฮั่นเป็นการถืกต้องตามกฎหมายแม่นบ่”33 พระองค์ถามเขาหว่า “โมเสสได้สั่งหว่าซั้งใด”44 เขาตอบหว่า “โมเสสอนุญาตให้เฮ็ดหนังสือหย่าให้กับเมียแล้วกะหย่าให้”55 พระเยซูตอบเขาหว่า “โมเสสได้เขียนคำสั่งข้อฮั้นเพราะหว่าใจหมู่พวกเจ้าดื้อดึง66 แต่ตั้งแต่เดิมสร้างโลก พระเจ้าได้สร้างคนให้เป็นผู้ซายกับผู้หญิง77 เพราะเหตุสะนั้นผู้ซายจึงต้องจากพ่อแหม่ของโตเองไปผูกพันอยู่กับเมีย88 แล้วเขาทั้งสองกะเป็นเนี้ยอันเดวกัน เขาเลยบ่เป็นสองต่อไป แต่เป็นเนี้ยอันเดวกัน99 เหตุสะนั้นพระเจ้าได้ผูกพันกันแล้ว อย่าให้มีคนเฮ็ดให้พรากจากกันเลย”1010 พอได้เข้าไปในเฮียนแล้ว เหล่าสาวกถามพระองค์อีกถึงเรี่ยงฮั่น1111 พระองค์เว้ากับเขาหว่า “ถ้าไผอย่ากับเมียของโตเอง แล้วไปมีเมียใหม่ ผู้ฮั่นกะได้ทำผิดประเวณีต่อเมียเก่า1212 แล้วถ้าผู้หญิงอิหย่ากับผัวของโตเอง แล้วไปมีผัวใหม่ ผู้หญิงฮั่นกะผิดประเวณีคือกัน”1313 ขณะนั้นเขาพาเด็กน้อยๆ มาหาพระองค์ เผี่ยอิให้พระองค์ได้ถืกต้องโตเด็กน้อยฮั่น แต่หมู่เหล่าสาวกกะห้ามไว้1414 พอพระเยซูเห็นเซี้ยะนั้น กะบ่พอใจ จึงเว้ากับเหล่าสาวกหว่า “จงยอมให้เด็กน้อยๆ เข้ามาหาเฮาอย่าห้ามเขาเลย เพราะแผ่นดินของพระเจ้าเป็นของคนคือเด็กซี๊ยะนั้น1515 เฮาบอกความจริงแก่เจ้าทั้งหลายหว่า ผู้หนึ่งผู้ใดบ่ได้ฮับแผ่นดินของพระเจ้าคือเด็กน้อยๆ ผู้ฮั่นกะอิเข้าไปในแผ่นดินฮั่นบ่ได้”1616 แล้วพระองค์ได้อุ้มเด็กน้อยๆ หมู่นั้นวางมือบนเขา แล้วได้อวยพรให้1717 ขณะที่พระองค์กำลังออกไปตามทาง มีคนหนึ่งหวิ่งมาหาพระองค์คุกเข่าลงถามพระองค์หว่า “ท่านอาจารย์ผู้ประเสริฐ ข้าน้อยต้องเฮ็ดเซี๊ยะใดถึงอิได้ซีวิตนิรันดร์1818 พระเยซูเว้าถามคนฮั่นหว่า “เจ้าเอิ้นเฮาหว่าประเสริฐเฮ็ดหยัง บ่มีไผประเสริฐเว้นแต่พระเจ้าองค์เดว1919 เจ้าฮู้จักกฎคำสั่งของพระเจ้าแล้วหว่า ‘อย่าฆ่าคน อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา อย่าขี้ลักขโมยทรัพย์ อย่าเป็นพยานเท็จ อย่าโกงเขา จงให้เกียรติพ่อแหม่ของโตเอง’”2020 คนฮั่นเลยถามพระองค์หว่า “อาจารย์ ข้อความหมู่นี่ ข้าน้อยได้ถือฮักษาไว้ตั้งแต่เป็นเด็กน้อยมาแล้ว”2121 พระเยซูได้เพ่งเล็งเบิ่งคนฮั่น กะได้ฮักเขาแล้วเว้าหว่า “เจ้ายังขาดอยู่สิ่งหนึ่ง ให้ไปขายบรรดาสิ่งของที่เจ้ามีอยู่แจกจ่ายให้คนยากจนอนาถา แล้วเจ้าอิมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ แล้วจงตามเฮามาแล้วเป็นสาวกของเฮา”2222 พอเข้าได้ยินคำฮั่น สีหน้าของเขากะเศร้าลง แล้วผู้ฮั่นกะออกไปเป็นทุกข์เพราะหว่าเขามีทรัพย์สิ่งของเป็นจำนวนหลาย2323 พระเยซูเลยเบิ่งไปรอบๆ แล้วเว้ากับหมู่เหล่าสาวกหว่า “คนรวยอิเข้าแผ่นดินของพระเจ้ากะยากแท้ ๆ”2424 หมู่สาวกกะประหลาดใจกับพระคำของพระองค์ แต่พระเยซูเว้ากับเขาอีกหว่า “ลูกเอย คนที่วางใจในทรัพย์สมบัติอิเข้าในแผ่นดินอขงพระเจ้ากะยากจริงแท้2525 โตอูฐอิลอดฮูเข็มกะหง่ายกว่าคนรวยที่อิเข้าแผ่นดินของพระเจ้า”2626 หมู่สาวกกะประหลาดใจหลายๆ จึงถามหว่า “ถ้าเซี๊ยะนั้นไผอิรอดได้”2727 พระเยซูมองเบิ่งหมู่เหล่าสาวกแล้วเว้าหว่า “ฝ่ายมนุษย์กะเหลียกำลังที่อิเฮ็ดได้ แต่บ่เหลียกำลังของพระเจ้าเพราหว่าพระเจ้าอิให้สำเร็จได้ทุกสิ่ง”2828 ฝ่ายเปโตรกะเริ่มถามพระองค์หว่า “นี่แน้ว ข้าน้อยทั้งหลายได้สละสิ่งสารพัดต่างๆ แล้วได้ติดตามพระองค์มา”2929 พระเยซูตอบเขาหว่า “เฮาบอกความจริงกับเจ้าหว่า ถ้าไผได้สละบ้านหรือพี่น้องซายหญิงหรือพ่อแหม่หรือลูกหรือไฮ่นา เพราะเห็นแก่เฮากับข่าวประเสริฐของเฮา3030 ในยุคนี้ ผู้นั้นอิได้ฮับการตอบแทนร้อยเท่า คือบ้าน พี่น้องซายหญิง พ่อแหม่ ลูก แล้วกะไฮ่นา ทั้งอิถืกการข่มเหงพร้อมแล้วยุคหน้ากะอิได้ซีวิตนิรันดร์3131 แต่มีหลายคนที่เป็นคนต้นต้องกลับไปเป็นคนสุดท้าย แล้วที่เป็นคนสุดท้ายอิกลับเป็นคนต้น”3232 ตอนที่กำลังหย่างไปตามทางขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม พระเยซูกะได้นำหน้าเขาฝ่ายหมู่เหล่าสาวกได้พากันคิดประหลาดใจ แล้วคนที่เดินมาทางข้างหลังกะได้ย้าน พระองค์ได้เอิ้นสาวกสิบสองคนอีกเถี่ย แล้วเว้าแสดงให้เขาฮู้ถึงเหตุการณ์ที่อิเกิดกับพระองค์ฮั่น3333 หว่า “เนี้ยะ เฮาทั้งหลายอิขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม แล้วบุตรมนุษย์อิถืกจับส่งให้กับพวกมหาปุโรหิตแล้วกะพวกธรรมาจารย์ แล้วเขาเหล่านั้นอิเอาโทษท่านฮอดตาย แล้วกะอิส่งท่านไว้กับคนต่างซาติ3434 คนต่างซาติฮั่นอิเยาะเย้ยท่าน ถ่มน้ำลายในท่าน อิเฆี่ยนติท่านแล้วกะฆ่าท่านทิ่ม แล้ววันที่สามจึงฟื้นขึ้นใหม่”3535 ฝ่ายยากอบกับยอห์นลูกของเศเบดีเข้ามาบอกพระองค์หว่า “พระอาจารย์ ข้าน้อยทั้งสองอยากขอให้พระองค์เฮ็ดตามคำขอของข้าน้อย”3636 พระองค์ถามเขาหว่า “เจ้าทั้งสองคนต้องการอิให้เฮาเฮ็ดหยังให้”3737 เขาเลยตอบหว่า “พอพระองค์ได้ฮับเกียรติพระสิริ ขอให้ข้าน้อยได้หนั่งข้างขวาคนหนึ่ง ข้างซ้ายคนหนึ่ง”3838 พระเยซูเว้ากับเข่าหว่า “ที่เจ้าขอฮั่นเจ้าบ่เข้าใจ โถยที่เอาอิกินฮั่นเจ้าอิกินได้บ่ แล้วบัพติศมาฮั่นที่เฮาอิฮับ เจ้าอิฮับได้บ่”3939 เขาทั้งสองตอบหว่า “ได้ครับ” พระเยซูจึงเว้ากับเขาหว่า “โถยที่เฮาอิกินเจ้าอิได้กินแน่นอน แล้วบัพติศมาที่เฮาฮับเจ้ากะอิได้ฮับแน่นอน4040 แต่ที่อิหนั่งข้างขวากับข้างซ้ายของเฮาฮั่น บ่แม่นคนงานของเฮาที่อิจัดให้ แต่พระเจ้าได้เตรียมไว้สำหรับผู้ใดกะอิให้กับผู้นั้น”4141 แล้วพอสาวกสิบคนได้ยินกะมีความขุ่นเคียงใจยากอบ กับยอห์น4242 พระเยซูได้เอิ้นเขาทั้งหลายมาเว้าหว่า “หมู่เจ้าทั้งหลายฮู้อยู่หว่า ผู้ที่ถือหว่าเป็นผู้ครองของคน4343 แต่ในหมู่พวกเจ้าบ่ได้เป็นเซี๊ยะนั้น ถ้าผู้ใดอยากเป็นใหญ่ในหมู่พวกเจ้าผู้ฮั่นกะต้องเป็นผู้ปรนนิบัติหมู่เจ้าทั้งหลาย4444 แล้วถ้าผู้ใดอยากได้เป็นเอกเป็นต้นผู้นั้นกะต้องเป็นทาสรับใซ้ของคนทั้งปวง4545 เพราะหว่าบุตรมนุษย์บ่ได้มาฮับการปรนนิบัติ แต่ท่านมาเผี่ยที่อิปรนนิบัติเขา แล้วประทานซีวิตของท่านให้เป็นข่าไถ่คนเป็นจำนวนหลาย4646 ฝ่ายพระเยซูกับพวกสาวกมายังเมียงเยรีโค พอพระองค์ออกจากเมียงเยรีโคกับพวกสาวก กับหมู่ประซาซนจำนวนหลาย มีคนตาบอดคนหนึ่งซื่อบารทิเมอัส ซึ่งเป็นลูกของทิเมอัสหนั่งขอทานอยู่ทีฮิมหนทาง4747 พอคนฮั่นได้ยินหว่าพระเยซูซาวนาซาเร็ธมา เลยฮ้องเสียงดังหว่า “ท่านเยซู ลูกดาวิดครับ ขอเมตตาข้าน้อยแด่”4848 มีหลายคนห้ามให้เขาเงียบ แต่เขากะหยิ่งฮ้องเสียงดังขึ้นหว่า “ท่านเยซู ลูกดาวิดครับ ขอเมตตาข้าน้อยแด่”4949 พระเยซูกะหยุดยืนอยู่แล้วสังให้เอิ้นคนฮั่นมา เขากะเอิ้นคนตาบอดฮั่นเว้ากับเขาหว่า “จงดีใจแล้วลุกขึ้นมาเทอะ พระองค์ได้เอิ้นเจ้าแล้ว”5050 คนฮั้นกะทิ่มผ้าห่มลุกขึ้นมาหาพระเยซู5151 พระเยซูถามเขาหว่า “เจ้าต้องการอิให้เฮาเฮ็ดหยังให้เจ้า” คนตาบอดฮั่นบอกพระองค์หว่า “พระอาจารย์ครับ ขอเมตตาให้ตาของข้าน้อยเห็นได้”5252 พระเยซูเว้ากับเขาหว่า “จงไปเด้อความเซี่ยของเจ้าได้เฮ็ดให้เจ้าหายปกติแล้ว” ในทันใดฮั่นคนตาบอดฮั่นกะเห็นได้ แล้วได้หย่างตามพระองค์ไป
Empower Asia Bible Translation Movement