Luke4
1พระเยซูประกอบโต๊ยพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้เปร๋อแม่น้ำจอร์แดน และพระวิญญาณได้นำวั๊วเปร๋อ2พระเยซูอยู่เหร๋อถิ่นทุรกันดารสี่สิบมื้อ ม๊างฮ๊ายมาทดลองวั๊วมื้ออ๊างแน๊นวั๊วโบได่กิ๋นเกว้า บัดครบมื้อสีสิบมื้อ วั๊วคึดอยากกิ๋นเกว้า3ม๊างฮุนทูลวั๊วกระ แค๊นวั๊วเป็นลึ๊กห่องพระเจ้า จงสั่งก้อนขี้หินนี้เห่อเป็นแนวกิ๋น4พระเยซูน๊อยม๊างกระ พระคัมีร์เขียนไว้กระ มนุษย์ด๋าบำรุงซีวิตโต๊ยแนวกินสิ่งเด่วโบได้5ม๊างกึ่งนำวั๊วหึ่นเปร๋อ แสดงเพียงบึกบึกเหร่อวั๊วแล๊น6แล้วม๊างส่อทูลวั๊วกระ อำนาจเทิงเหม๊ด และศักดิ์ศรีทั้งเหมิด ฮอยด๋ายกเห่อแดวั๊ว เย้อกระทั้งเหม๊ดเป็นสิทธิ์แก่ฮอย ฮอยด๋ายกเห่อแดฮุนไดก็ด๋าเห่แก่ฮุนแน๊น7เย้อทรู่แน๊น วั๊วด๋ากราบฮอย สิ่งทั้งเหม๊ดแน๊นด๋าเป็นห่องวั๊วทั้งเหมิด8พระเยซูจ๊อเหร่ากระ พระคัมภีร์เขียนไว้กระ จงกราบบูซาพระเจ้าห่องวั๊วและปรนนิบัติแต่งองค์เดียว9แล้วม๊างนำวั๊วเปร๋อยังเพียงเยรูซาเล็ม และเห่อวั๊วประทับอยู่เทิงหลังคาพระวิหาร แล้วฮุนทูลวั๊วกระ แค๊นวั๊วเป็นลึ๊กห่องพระเจ้า จงโตนลงเปร๋อ10เย้อกระพระคัมภีร์เขียนไว้กระ วัวด๋ารับสั่งเห่อเหล่าฑูตห่องวั๊วเหร่อเนื่องนี้ เห่อป้งกันรักษาวั๊ว11ปะฮุนฑูตสวรรค์ ด๋าเอามือฮับวั๊วโบเห่อเท้าแทกหมากขี้หิน12พระเยซูจ๊อม๊างกระ มีเจี๊ยนกล่าวไว้กระ อย่าลองวั๊วผูเป็นพระเจ้าห่องวั๊ว13บัดม๊างฮิดสุแนว ทดสอบสุแนว กึ่งละวั๊วเปร๋อ14พระเยซูกึ่งเสด๊จเปร๋อโต๊ยฤทธิ์แห่งพระวิญยาณยังเพียงกาลิลี ซื่อห่องวั๊วลือเปร๋อเพียงโต๊ยรอบ15วั๊วสั่งสอนเหร่อธรรมศาลาห่องเหร่า และได้รับเจี๊ยนสรรเสริญจากฮุนทั้งหลาย16แล้ววั๊วกึ่งเสด็จมาซอดเพีงนาซาเร็ธ เป็นที่ซึ่งวั๊วบึกม๊า วั๊วกึ่งเสด็จเห่าเปร๋อเหร่อธรรมศาลาเหน่อมื้อสะบาโต ทรงยืนหึ่นเพื่อด๋าอ่านพระธรรม17เหร่ากึ่งส่งพระคัมภีร์อิสยาห์ผู้เผยพระวจนะเห่อแดวั๊ว บัดวั๊วเปิดหนังสือแน๊นออก กะพบข้อที่เขียน18พระวิญญาณห่องพระเจ้าอยู่เทิงฮอยเย้อกระวั๊วได้เจิมตั่งฮอยเพ่อนำข่าวดีม๊าถึงคนทุกข์ วั๊วได้ใช้ฮอยเห่อฮ้องประกาศอิสระภาพแดฮุนเชลยเห่อประกาศแดฮุนตร๊องบอด ด๋าได้แล๊นอีกเห่อปล่อยผู้ถึกบังคับเป็นอิสระภาพ19และเห่อประกาศปีแห่งเจี๊ยนโปรดปรานห่องพระเป็นเจ้า20แล้ววั๊วม้วนหนังสือส่งคืนเห่อเจ้าหน้าที่แล้วนั่งลง ตรองห่องฮุนหลวงหลายเหร่อธรรมศาลาเพ่งเบิ่งวั๊ว21วั๊วน๊อยเหร่ากระ คัมภีร์ข้อนี้ทีาไทเจ้าได้เงี๊ยกับหูห่องไทเจ้าก็สำเร็จเหร่อมื้อนี้22ปะฮุนหลวงหลายกึ่งย้องวั๊ว และคึดกวะ คึดงึดโต๊ยถ้อยคำเจี๊ยนฉลาด ซึ่งออกม๊าจากปากห่องวั๊ว และกระ ฮุนนี๊เป็นลึ๊กห่องโยเซฟห๊า23วั๊วจ๊อเหร่ากระ ไทเจ้าคงด๋าน๊อยสุภาษิติห๊อนี้แดฮอย กระ หมอจงรักษาห่องพ่อสู่ เจี๊ยนซึ่งฮอยได้งิน วั๊วได้ฮิดเหร่อเพียงคาเปอรนาอูมจงฮิดเหร่อเพียงห่องพ่อสู่โต๊ย24วั๊วน๊อยลิกระ ฮอยโล๊ทะหร่ายซุมไทเจ้ากระ โบมีผู้เผยพระวจนะฮุนเด๋อได้ได้รับการยอมรับเหร่อเพียงห่องพ่อสู่25ฮอยโล๊ทะหร่ายซุมไทเจ้ากระ มีแม่บึกเป็นแม่ฮ้างหลายคนเหร่ออิสราเอล เหร่อครั้งเอลียาห์ส๊างปิดถึงสามปีกับหกเดือนกึ่งเกิดอึดยากแนวกิ๋นทั่วเปนบั๋น26พระเจ้าบ่ได่ใซ้เอลียาห์ไปหาแม่ฮ้างนางม่ายคนใดในซุมนั้นเลย นอกจากแม่ฮ้างในเฮือนศาเรฟัทแขวงเมืองไซดอน27แล้วกะมีคนเป็นขี้เฮื้อนอยู่หลายท่ามกลางอิสราเอลในยุคของเอลีชาผู้เผยพระวจนะแต่บ่มีผู้ได๋เซาย้อนการปั๋วเว้นเสียแต่นาอามานซาวซีเรีย28บัดซุคนในธรรมศาลาได้งินจั่งซั่นกะพากันสูนแฮง29จั่งลุกขึ้นซุกไล่พระเยซูออกจากเมือง ยู้พระองค์ไปบ้อนหน้าผาที่อยู่เทิงเนินเขานั่น ซุมเขาตั้งใจสิซุกให้พระองค์ตกลงไป30แต่พระเยซูกะฝ่าซุมเขาออกไป และย้างหนี31แล้วพระเยซุกะย้างไปฮอดเมืองคาเปอรนาอูมแคว้นกาลิลี แล้วกะสั่งสอนซุมเขาในวันสะบาโต32วุมเขากะงึดใจหลายย้อนคำสอนของพระองค์ ย้อนคำเว่าของพระองค์มีอำนาจหลาย33มีผุหนึ่งในธรรมศาลาทีมีผีชั่วเข้าสิง กะฮ้องเสียงดังว่า34พระเยซูชาวนาซาเร็จ พระองค์มายุ่งกับข่อยเฮ็ดหยัง พระองค์สิมาฆ่าเฮาติ ข่อยฮู้ว่าพระองคืเป็นผุได๋ พระองค์คือองค์บริสุทธิ์ของพระเจ้า35พระเยซูจั่งว่าวห้ามมันว่ามิดซะแล้วกะออกจากโตเขาผีนั้นกะเฮ็ดให้เขาล้มลงต่อหน้าผู้คนแล้วก็ออกจากโตเขาแต่บ่ได้เฮ็ดอีหยังให้เขาเจ็บปวด36สุผู้สุคนกะงึดว่าวกันว่าคำว่าวของผู้นี้มีอีหยังคักน้อย่อนว่าเพิ่นสั่งผีโสโครกด้วยอำนาจและฤทธิ์เดชและพวกมันกะออก37เขากะสากะลือเรื่องของพระเยซูไปหมดทุกบ้อนทุกตำบล38บัดยามพระเยซูลุกออกจากธรรมศาลากะเสด็จเข้าไปในเฮื้อนของซีโมนแม่เฒ่าของซีโมนบ่สบายมีไข้สูงซุมเขาจั่งอ้อนวอนขอให้พระองค์ซ้อยนางแหน่39พระเยซูกะยืนอยู่ข้างๆคยป่วยว่าวสั่งไข้ให้ออกจากนางไข้กะหายบัดยามนั้นแม่เฒ่าของซีโมนกะลุกขึ้นมาเบิ่งแยงพระองค์และซุมพวกของพระองค์40พอขี้ตะเว็นยามแลงผู้ไดที่มีคนเจ็บเป็นโรคต่างๆกะพากันมาหาพระองค์พระองค์วางมือถูกต้องเขาสุคนกะเซาจากโรคภัย41ผีกะออกจากโตของหลายคนแล้วกะฮ้องว่าท่านเป็นลูกของพระเจ้าแต่พระเยซูกะห้ามพวกมันว่าวเพราะมันฮู้ว่าพระองค์เป็นพระคริสต์42พอฮอดยามตอนเซ้าพระองค์กะย่างออกไปบ่อนที่เงียบๆไทบ้านกะซอกหาพระองค์บัดยามพ้อแล้วกะดึงรั้งพระองค์ไว้บ่ให้จากพวกเขาไป43แล้วพระเยซูกะว่าวกับซุมเขาว่าเฮาต้องไปโฆษนาข่าวดีเรื่องแผ่นดินสวรรค์ให้กับเมืองอื่นย้อนว่าพระองค์ใซ้เฮามากะญ้อนเรื่องนี้44พระเยซูจั่งทรงเทศนาสั่งสอนต่อไปในธรรมศาลาต่างๆ ทั่วยูเดีย
Empower Asia Bible Translation Movement