Luke24
1ยามตอนเช้าของมื้อแรกของสัปดาห์ ซุมแม่บึกกะนำเครื่องหอมที่เหร่าแต่งไว้ม๊าฮอดอุโมงค์2ฮุนอ๊างแน๊นแล๊นก้อนหินกลิ้งออกพ้นปากอุโมง3บัดเห่าไปเหร่าโบแลีนพระศพห่องพระเยซู4บัดเหร่ากำลังคึดงึดโต๊ยการแน๊น มีพ่อซายสองฮุนยืนอยู่เตร๋อเหร่า ไพกะเพี๊ยะงามยิบยิบ56วั๊วโบได่อยู่ที่นี่ พันฮุนมาแต่เจี๊ยนปร๋าย เห่อคึดกึ่งเจี๊ยนห่องวั๊วจ๊อไทเจ้ากระ แค๊นแน๊นวั๊วยังอยู่เหน่อเพียงกาลิลี7น๊อยลิกระ บุตรมนุษย์ด๋าต้องถึกอายัดไว้เหน่อมือห่องฮุนบาป และต้องถึกขึงเทิงกางเขน มื้อที่สามพันฮุนมาแต่เจี๊ยนปร๋าย8เหร่ากึ่งคึดถึงเจี๊ยนพระดำรัสห่องวั๊ว9และเหร่ากลับไปจากอุดมงค์ โล๊ทอยการร์ทั้งเหมิดแน๊นแก่ลู๊กศิษย์สิบเอ็ดแอ้ง และปะฮุนทั้งหลาย10ฮุนที่ได่บอกเรื่องราวแน๊นกับอัครฑูตกะคือ มารย์ชาวมักดาลา โยอันนา มารีย์เหม่ห่องยากอบ และซุมแม่บึกที่อยู่เหร่อเหร่า11ซุมอัครฑูตโบ๊เชื่อ คึดว่าเป็นคำเว่าข่อล่อแข่แล่12แสร๊อแน๊นมีลึ๊กศิษย์สองอนเปร๋อยังม๊ะร๊านเอมมาอูสเตร๋อเพียงเยรูซาเล็ม1314เหร่าน๊อยลิกระกึ่งเหตุการณ์อ๊างแน๊น15วั๊วกึ่งเสด็จเห่ามาเตร๋อและย้างไปโต๊ยเหร่า16แต่ตร๊องเหร่าฟางและจำวั๊วโบได่17วั๊วจ๊อเหร่ากระ บัดย้างมานี่ไทเจ้าโต้ตอบกันถึงเรื่องอะไรเหร่าด๋าจึ๊งยืนหน้าเศร็า18ฮุนนึงชื่อเคลโอปัส กึ่งฮุนทรุ่กระ วั๊วเป็นแขกเพียงอาศัยเหน๊อเพียงเยรูซาเล็ม แต่โบรู้เหตุการณ์ห่า19ผู้หนึ่งซื่อเคลโอปัส จั่งถามพระเยซูว่า เจ้าเป็นแขกมาอาศัยอยู่ในเมืองเยรูซาเล็ม แค่ผุเดียวที่บ่รู้เรื่องราวอิหยัง ที่เกิดขึ้นในยามนี้20ฮุนปุโรหิตกับขุนนางห่องฮอยทั้งหลาย ได้อายัดวั๊วและก่าเห่อปร๋าย ขึงวั๊วเทิงกางเขน21ฮอยทั้งหลายได่หว้งจือ วั๊วเด๋อแน๊นที่จะไถ่ปะฮุนอิสราเอล เย้อทรูแน๊นมื้อนี้เป็นมื้อที่สามกับเรื่องที่เกิดหึ่น22มีแม่บึกลางแอ้งเหน่อซุมฮอย ที่ได่ฮิดเห่อฮอยคึดกวะเหน๊อจือ แม่บึกได้ไปอุโมงค์เวลาเช้ามืด23แต่โบแล๊นพระศพห่องวั๊ว แม่บึกน๊อยลิกระ แล๊นนิมิตเป็นฑูตสวรรค์ ฑูตแน๊นจ๊อกระวั๊วเป็นม๊าโล๊24ลางฮุนที่อยู่นำฮอยเปร๋อกึ่งอุโมงค์ ได้แล๊นคือกันกับแม่บึกอ๊างแน๊น แต่เหร่าโบแล๊นวั๊ว25วั๊วจ๊อกับสองฮุนกระ โอฮุนโง่ และมีจือเดยเดย โบฟังจี๊ยนสอนที่พวกผู้เผยพระวจนะจ๊อแน๊น26ซึ่งผู้ช่วยเห่อรอดด๋าต้องทุกข์เย้อแน๊น แล้วเห่าเหน๊อพระสิริห่องวั๊วโบแม่นห่า27วั๊วกึ่งอธิบายเจี๊ยนพระคัมภีร์ที่เล็งกึ่งวั๊วซุห๊อเห่าเหร่าเงี๊ย ตั้งแต่โมเสสและซุมผู้เผยพระวจนะ28บัดเหร่าหม๊าเตร่อม๊ะร๊านด๋าเปร๋อแน๊น วั๊วฮิดคือด๋าย้างเลย29เหร่ากึ่งน๊อยยื้อวั๊วกระ เซิญวั๊วหยุดเซากับฮ่อย เย้อกระค่ำแล้ว วั๊วกึ่งเสด็จเห่าเปร๋อพักนำเหร่า30ต่อหม๊าบัดวั๊วกินเกว๊ากับเหร่า วั๊วด๋าหยิบข้าวหมปังขอบพระคุณ แล้วบิเห่อเหร่า31ตร๊องห่องเหร่ากะดีหึ่น และเหร่ากะรู้จักวั๊ว แล่ววั๊วด๋าหายเปร๋อจากเหร่า32เหร่าน๊อยลิกระ จือห่องฮอยฮ้อนฮน ทางเหร่อ บัดวั๊วจ๊อกับฮอยนำทาง บัอธิบายเจี๊ยนพระคัมภีร์เห่อฮอยเงี๊ยโบแม่นห่า33แล้วฮุนทั้งสองกึ่งลุกหึ่นเหร่อเสร๊อแน๊น และหลบไปเพียงเนรูซาเล็ม ซุมสาวกสิบเอ็ดแอ้งจุ้มกันอยู่กับหมู่พวก34เหร่าน๊อยลิกระ วั๊วพันฮุนมาเจี๊ยนปร๋ายทะหร่าย และวั๊วได่เห่อซีโมนแล๊น35ฝ่ายสองฮุนแน๊นกึ่งเล่าสิ่งที่เกิดหึ่นเหร๋อทาง และที่เหร่าได้รู้จักวั๊วโต๊ยการบิข้าวหนมปังแน๊น36บัดเหร่าทั้งสองฮุนแน๊นจ๊อเหตูการณ์อ๊างแน๊น วั๊วดะยืนอยู่เหร๋อเหร่า37เหร่าทั้งหลายตกจือย้านคิดว่าแล๊นม๊าง38วั๊วกึ่งจ๊อเหร่ากระ ไทเจ้าคึดพรักจือห่าไห๊ เย้อทรู่แน๊นความคึดกวะกึ่งเกิดหึ่นเหร่อจือห่องไทเจ้า39เบิ่งเหม๊ มือห่องฮอย ตีนห่องฮอย เป็นฮอยนี่ด๊ะ เย้อกระม๊างโบมีเนื้อและกระดูกคือกันกับที่ไทเจ้าแล๊นฮอยมีอยู่แน๊น404142เหร่ากะเอาปร๋าจี่ต๊อนหนึ่งมาเห่อวั๊ว43วั๊วดะรับหม๊ากิ๋นต่อหน้าเหร่า44วั๊วจ๊อเหร่ากระ นี่เป็นเจี๊ยนสอนห่องฮอย ฮอยโล๊ทอยซุมเจ้ากระ บัดฮอยยังอยู่กับไทเจ้ากระ เจี๊ยนที่ข๊ยนไว้เหร่อหมวดธรรมบัญญัติห่องโมเสส เหร่อหมวดผู้เผยพระวจนะ และเหร่อหมวดสดุดีโล๊ทอยกึ่งฮอยแน๊น ด๋าต้องเสร็จ45แค๊นแน๊นวั๊วทรงฮิดเห่อจือห่องซุมเหร่าเกิดเจี๊ยนร๊องหึ่น เย้อกระได้เห่าจือพระคัมภีร์46วั๊วจ๊อเหร่ากระ มีเจี๊ยนเขียนไว้ทรู่แน๊นกระพระคริสต์ด๋าทุกข์ทรมาน และดะพันฮุนมาแต่เจี๊ยนปร๋าย47และด๋าประกาศทั่วทุกปะฮุนเหร่อพระนามห่องวั๊ว เห่อเหร่ากลับจือม้อรับการยกบาปตั้งต้นที่เพียงเยรูซาเล็ม48ไทเจ้าเป็นพยารโต๊ยเจี๊ยนอ๊างแน๊น49ดูเหม๊ ฮอยด๋าส่งซึ่งอิพ้อห่องฮอยสัญญาแน๊น มาเหนือไทเจ้าทั้งหลาย แต่ไทเจ้าจงถ่าอยู่เหร่อในเพียงจนกว่าด๋าได้รับฤทธิ์เดชที่ม๊าจากเทิงส๊าง50วั๊วกึ่งพาเหร่าออกเปร๋อกึ่งม๊ะร๊านเบธานี ทรงยกมืออวยพรเห่อเหร่า51บัดทรงเห่อพรอยู่แน๊น ว ๊วกึ่งเสด็จหึ่นจากเหร่า52เหร่าทั้งหลายกึ่งหลบไปยังเพียงเยรูซาเล็มมีความดีจือหลาย53เหร่าทั้งหลายอยู่เหร่พระวิหารทุมื้อ ย้องพระเจา
Empower Asia Bible Translation Movement