إِزهِّيذنْ13rif_ati

1إِ ؤُمقّْرَانْ ن إِمغْنَاجنْ. أَزهّذْ ن ذَاوُوذْ.
2مشْحَاڒْ عَاذْ، أَ سِيذِي، إِ ذ أَيِي غَا ثتُّوذْ؟ أَڒْ مشْحَاڒْ عَاذْ إِ خَافِي إِ غَا ثسّْنُوفَّارذْ ؤُذمْ نّشْ؟3مشْهَاڒْ إِ إِقِّيمنْ أَذْ ڭّغْ عَاذْ ڒهْمُومْ ذِي ڒعْمَارْ إِنُو، أَشْضَانْ ذڭْ وُوڒْ إِنُو مْكُوڒْ أَسّْ؟ أَڒْ مڒْمِي غَا إِسّْعُودْجْ ڒعْذُو إِنُو إِخفْ نّسْ خَافِي؟
4خْزَارْ-د، أَرّْ-د خَافِي، أَ سِيذِي، أَربِّي إِنُو! أڭّْ ثْفَاوْثْ غَارْ ثِيطَّاوِينْ إِنُو، حِيمَا وَارْ تّطّْصغْ إِضصْ ن ڒْموْثْ،5حِيمَا ڒعْذُو إِنُو وَارْ إِقَّارْ: ”نشّْغلّْبغْ خَاسْ!“، حِيمَا ونِّي ذ أَيِي إِحصَّارنْ وَارْ إِفَارّحْ مَاڒَا فَارْغغْ.
6نشّْ تّشْڒغْ خْ ثْمخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ. ؤُڒْ إِنُو أَذْ إِفَارْحْ خْ ؤُسنْجمْ نّشْ. نشّْ أَذْغنّْجغْ إِ سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا إِڭَّا ذَايِي ڒْخِيرْ.