लुक8

1तिहींइं फासाड़ी ईसु गांवेंन गांवें आन सेरोन सेरो परसार कोअतूज, आन देवोअ राज्याआ हाजी बातमी कोतू फिरतुतो, तेहेलाम ते बारा सेला तियाअरी ओता,2आन तियाअरी थोड़ीक पुत लागली बोईं ओती, जे पुते लागले ओते तिहींम रोत सुटली आन मांदवाड़ीम रोत हुदरीइल्‍यी ओती, ते ए होय: मरिया मग्दालिनी जियीमेहें रोत हांत पुतोअ आत्में काड्येते.3हेरोदोअ कामोअ कारभारी खुजाआ लाडी योआन्ना, तियीइरी सुसान्ना आन वारुज बिहीरी बोईं बी ओती जे सोताआ पोशा वाअहीं ईसुहू आन तियाआ सेलाआं मदत कोअतीते.
4जाहां हारेक होयरोम रोत माअहोंअ गर्दी तियाआ जागे टोलवाअयी, आन गाँवों गावोंअ माअहें ईसुउ जागे आवतेते, ताहां ईसु काईं वाअहीं कोयो:
5एक खेती कोअनारु बियारु पेऊ निहीयु, जेहेलाम तिये बियारु पेएयू, ताहां थोड़ाक दाणा वाटे पोअ पोड़्या, आन गुडाआ थुड़ी सेंदात गोया, आन जुगोमेर्‍येए सिड़े टोसीत खात गोये.6थोड़हा दाणा खोरबाम पोड़्या, आन उगा, पोन पिगलो कायने ओतो, तिहीं वाअहीं उगाइत गोया.7थोड़हा दाणा खोड़ोम पोड़्या, आन खोड़ वोदित गोयो ताहां ते दाबात गोया.8थोड़ाक हाजा कादवूमेहें पोड़्या, आन उगित कोइत होव भाग पाको.
एतो कोत कोइत तिये आअड़ीत कोयो, “जियाअ कान ओय तों उनाइत ल्या.”
9सेला ईसुहू फुशो के, “यी काईंइं अर्थ कि बोणेहे?”10ताहां तिये उत्तर आप्यो, “तुमुहूं देवोअ राज्याआ समज आप्‍यीही, पोन बिहीराहा ए गोठी काईंमेहें कोवाअतीही, याअ कोअते के ‘तें देखीत बी नाहां देखते आन उनाइत बी नाहां समजीइते.’”
11“काईंइं अर्थ एहेलोह होय: बियारु देवोअ वसन होय.12वाटे पोअ पोड़्ये तें एं होय, जे उनाअत्ले; ते विश्वास मिकीत कोइत सुटका ने मिलवुहूं जोवे कोत सैतान आवित कोइत तियांआं मोनोमेहें रोत वसन काडीत लेत जातु रोत्लू.13खोरबामेर्‍येए एं, जे उनाअतेहे तेहेलाम खुसी वाअहीं मानित लेतेहे, पोन ते उंडे रोत विश्वास नाहां कोअते, तिहीं वाअहीं थोड़ीक वाआ जाआं विश्वास कोअतेहे आन परिक्शाआ वेल आवेहे, ताहां विश्वास सोड़ी देत जाते रोतेहे.14जे दाणा काटाआ पेणसाम पोड़्याते, तें ए होय, जें उनाअतेहे, पोन आगाड़ी सालता सालतामेहें कालजी, मालधन आन जिवनोअ मोज्यामेहें ठोगाअतेहे आन तियांआं फल नाहां पाकतो.15पोन हाजा कादवुमेर्‍येए एं होय, जें वसन उनाइत कोइत हाजा आन बाहरी मोनोमेहें सांबालित मेकतेहे, आन बागेज रोत फलतेहे.”
16कोडो बी दिवू पेटाड़ीत कोइत बासनोअ थुड़ी टापित नाहां मिकते. आन खाट्लाआ थुड़ी बी नाहां मिकते, पोन तियाहा बेलकाआ उसे टांगीत मेकतेहे, के मांय आवनाराहां उजालो जोड़ुहूं जोवे.
17जो किज बी निकाअलो ओय, तो खुल्लो ओत जाय, आन जो किज टापाअलो होय उगड़ीत जाय.
18तियाहा काजे कान देत उनाआ के जिया पोअ होय तियाहा फाशोअ जोड़े पोन जियापोअ कायनाहां तिया पोअ जो किबी ओय तो तिया पोअ रोत मागित लेवाय.
19तेहेलाम ईसुउ आयही आन पाही तियाआ जागे आये, पोन गर्दी ओती काजेहे तें तियाहा मिलीत ने सेक्‍ये.20ताहरोअ कोडे तेबी ईसुहू ओं कोयो, “ताआ आयही आन पाही नेहें बारथे उबे रोत रोयेहे, आन तें ताहूं मिलीइलोअ काजे आयेहे.”
21ईसु तियां आखाहा कोयो, “माआं आयही आन माआं पाही एंज होय, जे देवोअ वसन उनाअतेहे आन मानतेहे.”
22ताहरुउ एक दिही ईसु तियाआ सेलांअरी नावड़ामेहें गोयू आन तिये तियांहां कोयो, “साला, आपू तालावोअ तियी मेरे जात्ला.” ताहां ते तो नावड़ो लेत गोया.23पोन जाहां ते नावड़ो सालाड़ताते, ताहां ईसु हुवित गोयू: आन तालावोम वारो आन वादुउ आयू, आन नावड़ो पाअयों वाअहीं पोआओ वोल्‍यो, आन ते आखा वोडी आफोतोम पोड़्या.24ताहां ते ईसुउ जागे जात कोइत तियाहा जागाड़ताज कोना वोल्या, “मालिख, मालिख! आपू मोइत जाअहूं कोअताहा.”
ताहां ईसु उठीत कोइत वादुहू आन पाअयोंअ सेलकाहां आदेश आप्यू आन तें शांत ओत गोये, आन तिहीं होक आवित लागू.
25ताहां तिये सेलाहां कोयो, “तुमाआं विश्वास खोतू?”
पोन ते बित गोया आन पोंगलात गोयाते आन ताहराआ एकान-एकाहा कोना वोल्‍या, “पोन ओ होय तेबी कोडू? जो वादुहू आन पाअयोंहों बी आदेश देहे, आन ते तियाआ मानतेहे?”
26ताहराआ ईसु आन तियाआ सेला गालीलोअ दोऱ्याआ सामने गेरासेनेए देसोम पोता.27जाहां ईसु तालावोअ मेरे उतर्‍यू, ताहां तिया होयरो मेर्‍योअ पुतें लागलो एक माहुंउं तियाहा मिल्‍यो, जाअखीलाहा दिही ओत गोयाते तिये आंगड़े ने पेवयेते आन कोअमेहें बी ने पोन माहणोमेहें रोया कोअतोतो.28तो ईसुहू देखीत किगल्यो आन तियाआ गुडाअहीं निसे पोड़ीत, जोरमेहें आअड़ीत कोयो, “ए ईसु, वोडाम वोडा देवोअ बेटाह्हा, ताआन माआं की लेणो-देणो? आंय ताहूं रावणी कोअहो के, माहूं तारास मा देही.”29काहाके ईसु तिया एठा आत्माहां तिया माहूंम रोत निहीत जाय तेहें आदेश आपतुतो, माहें तियाहा ताल-ताल हाकले वाअहीं आन बेड़ी वाअहीं बांदतेते, तेबी तिया बांद्‍ल्‍याहा तों तोड़ीत टाकतोतो आन पुत तियाहा जंगलो मेहें लेत फिरतुतो.
30ईसु तियाहा फुशो, “ताआ नाव कि होये?”
तिये कोयो, “सैन्य” काहाके जाअखीलेहें पुतोअ आत्में तियामेहें फोहीत रोयेते.
31आमुहूं उंडा खायाराम जाअलोअ आदेश मा आपिही कोत तियां पुतों ईसुहू रावणी कोअयी.
32तिहीं भुंडड़ाआ एक वोडु टोलू सोर्‍या कोअतुतो, तियाहा कोत ते पुतें तियां भुंडड़ामेहें फोहीइलो काजे रावणी कोअयी. आन तिये तियांहां जाअहूं देदे.33ताहां तें पुतें तिया माहूंमेहें रोत निहींत कोइत भुंडड़ामेहें गोये, आन तो भुंडड़ाआ टोलुज डोगोअ तोड़ी पोअ रोत उडीत वोडा तालावोमेहें पोड़्यू आन बुडीत मोयू.
34ते सारवाली ओं देखीत कोइत नाठा आन होयरोम आन गाँवोम जात कोइत ए बातमी कोत देदी.35ताहां माअहें कि ओवलो तो पाले निहींये. आन जिया माहूंमेहें रोत पुते निठेते, तियाहा ईसुउ गुडाअहीं सुद्दीपोअ बोहीत रोल्‍यो देखीत कोइत बिये.36ताहां तियाहा देखनारे माहें तों माहुंउं कि कोइत हुदरीइयो तों कोत देखाड़्यो.37ताहां गेरासेनेए आजी-बाजीइ आखे माहें रावणी कोअयी के, तु आमाआं जागे रोत जातु रो; काहाके तें जुदे बित गोयेते. ताहां तो नावड़ामेहें बोहीत फाशुउ वापिस आवतु रोयू.38जिया माहूंमेहें रोत पुतें निहींयेते तो ईसुहू रावणी कोइत कोनो वोल्‍यो के, “माहूं बी ताअरी आवुहूं दे.”
पोन ईसु तियाहा कोत मोकल्‍यो के,
39“ताआ कोअ जातु रो; आन ताआ कोअते देवे केतोह वोडो काम कोअयोहो तो माअहुंहूं कोत आपजी.”
ताहां तो जात कोइत कोत देखाड़ु वोल्‍यू के ईसु माआं काजे केतेहे वोडे-वोडे कामें कोअयेहे.
40जाहां ईसु वापिस आयू, ताहां माअहें खुसी वाअहीं मिल्‍ये, काहाके तें आखे माहें तियाआ वाट जोवया कोअतेते.41तेताजमेहें याईर नावोअ एक माटी आयू, जो जागर्‍याआ यहुदी आराधनालयोअ आधिकारी ओतू, तो ईसुउ पागे पोड़ीत तियाहा रावणी कोउ वोल्‍यु के माआं कोअ साल,42काहाके तियाआ बारा वोरह्योअ एकुज बेटिह्‍ही ओती, आन ते दाबतीज मांदवाड़्यी ओती.
जेहेलाम ईसु जाया कोअतुतो, तेहेलाम तियाआ सारी सोमकीर माअहें जाअखीलीही गर्दी कोअतेते.
43आन तिहीं एक बारा वोरह्ये रक्त वोहीइलोअ बिमारीवाली एक बाय ओती, जे तियीइ आखी मालमिलकोत डाक्‍टरोअ इलाजोअ कोअते खर्स कोइ देदी, तेबी तियीही कोडोज ने हुदारीत सेक्‍यो.44ते ईसुउ फासाडीइ वोलेहे आवित कोइत तियाआ आंगड़ाआ कोरेहे आथ लागाड़्यु, आन तेताजमेहें तियीइ रक्त वोहीइलोअ बोंद ओत गोयो.45ताहां ईसु कोयो, “माहूं कोडो आथ लागाड़्यो?”
तेहेलाम आखे नाकार कोए वोल्‍ये ताहां, पेत्र आन तियाआ हात्यों कोयो, “मालिख, ताहूं ए गर्दी सिपड़ेहेन, उपोअ आवित पोडेहे.”
46पोन ईसु कोयो, “कोडे तेबी माहूं आथ लागाड़्युहू, काहाके माआं जिवोमेहें रोत सेक्ती निहींयीही.”47जाहां तियी बायी देख्‍यो के आंय निकाइत नाहां सेकती, ताहां थरथर कापतीज आयी आन ईसुउ हुंबर पागे पोड़ीत कोइत आखाआ सामने कोत देखाड़्यो के काहा कोत आथ लागाड़्यु आन केहें कोइत ताबुड़ हुदरीत गोयी.48ईसु तियीही कोयो, “माआं सोई, तु ताआ विश्वासो वाअहीं हुदर्‍यीही, होकेहे जाती रो.”
49एहें कोताजमेहें मंदिरोअ आधिकार्‍योअहीं कोडो तेबी एक जोओं आवित कोइत कोयो, “ताआ पोर्‍यी जाअखी दाब्तीज् होये: ओमे गुरुहू तारास मा देही.”
50ओं उनाइत कोइत ईसु कोयो, “बिही मा, फक्त विश्वास मिक, मोन्ज्ये ते हुदरीत जाय.”
51कोअमेहें आवित कोइत तिये पेत्र, योहान, याकोब आन पोर्‍यीइ आयहीन-आब्हाआ सिवाय बिहीरा कोडाहाज तियाअरी मांयते ने हाद्ये.52आखे तियी पोर्‍यीइ कोअते रोडतेते, पोन ईसु कोयो, “रोडहा मा; ते नाहां मोयी, पोन हुवेहे.”
53तेबी तें मोयीहिजे कोत तियाहा ओहें वोल्‍ये.54पोन ईसु तियीइ आथ तोअयु, आन बोंबलीत कोयो, “ए पोर्‍यी, ऊठ!”55तेहेलाम तियीइ जिव वोलीत आयू आन ते ताबुड़ उठीत बोठी. ताहां तिये तियीही काविंहीं खायतेहें आपे तेहें कोयो.56आन तियीइ आयहीन आब्हू बोगलाइत गोये, पोन ईसु तियांहां वारुहूं कोत देखाड़्यो के ओं जो ओवोहो तो कोडाहाज मा कोहा.

The Word for the World International

https://app.library.bible/content/6cbf4027f9a13b9c