लुक5
1एक दिही ईसु गन्नेसरेत तालावोअ जागे उबू ओतू, तेहेलाम देवोअ वसन उनाइलोअ काजे माअहोंओं गर्दी तियापोअ आवित पोडतीते, ताहां एहेलोह ओवो,2के तालावोअ मेरे बेन नावड़े लागीत रोल्ये देख्ये, आन मासारा तियांपोअ रोत उतरीत जाल तुवताते.3ईसु तियां नावड़ा मेहें रोत एका पोअ सोड़ीत लागू, जो नावड़ो शिमोनोअ ओतो. तियाहा मेरे रोत जारिक मांय लेत साले तेहें कोअते रावणी कोअयी. ताहां तो बोहीत माअहुंहूं नावड़ा पोअ रोत संदेश देनू वोल्यु.4जाहां तिये गोठी कोत आपिइलोअ पुरो कोअयो, ताहां शिमोनोहो कोयो, “नावड़ो उंडे लेत साल आन तु आन ताआ हाती नेहें मासे तोइलाअ काजे जाल टाका.”नावड़ाम बोहीत मासे तोअनारा मासारा5शिमोने तियाहा उत्तर आप्यो, “मालिख, आमू पुरी रात पोइत कठीण मेहेंनत कोअयी आन किज ने तोअयो; तेबी तु कोतुय ताहां आंय जाल टाकी देहो.”6जाहां तियां एहलोहो कोअयो, ताहां जाअखीलेहें मासे केंडवारीत लेत आवया आन तियांआं जाल फाटी वोल्यी.7तिहींइरी ते तियांआं हात्योहों जे बिहीरा नावड़ा मेहें ओता, तियांहां आवित कोइत मदत कोए तेहें काजे हानकारी देदा, आन तियां आवित कोइत बेनू नावडे एतेहे जाआं पोइत लेदे के ते बुडे वोल्ये.8ओं पालित शिमोन पेत्र ईसुहू मांड्या पोड़ीत वोंदु वोल्यु आन कोयो, “ए प्रभु, माआं आहने रोत सेटे जातु रो, काहाके आंय पापी माहुंउं होय!”9काहाके एतेहे मासे आये के, तो आन तियाअरीइ हाती बोगलात गोया;10आन तेहेंज कोइत जब्दीइ बेटाह्हा याकोब आन योहान जे शिमोनोअ हाती ओता, ते बी बोगलात गोया. ताहां ईसु शिमोनोहो कोयो, “मा बिही, ओमे रोत तू माअहोंहों जिवतेज तोअया कोअही.”11आन ते नावड़ाहां मेरे पोअ लेतावया आन आखो सोड़ीत कोइत ईसुउ फासाड़ी साला वोल्या.12जेहेलाम ईसु एका होयरोम ओतू, ताहां तिहीं एक वोडा दुखोअ माहुंउं आवयो; आन ईसुहू देखीत टुंगो पोड़ीत वोंदो वोल्यो आन रावणी कोइत कोनो वोल्यो के, “ए मालिख, जर ताआ इश्शा ओय ताहां माहूं सोकू कोइत सेकेहे.”13ईसु तियापोअ आथ मेक्यु आन कोयो, “माआं इश्शा होय, तु सोकू ओत जा.” आन ताबुड़ तियाआ दुख जातो रोयो.14आन ताहां ईसु तियाहा एहें कोयो के, “कोडाहाज मा कोही, पोन जात कोइत पुंजाराहा देखाड़जी, आन सोका ओवीइलोअ बाप्तिम तियांहां पुरावू देखाअहूं जोवे कोत मोशे कि-कि गाराहा ठरव्योहो तो आपजी.”15पोन ईसुउ गोठ फाश्यीइ बी जाअखी वेराअती गोयी आन जाअखीलीही गर्दीन गर्दी तियाआ गोठी उनाइलोअ काजे आन तियांआं बिमारीम रोत हुदरीइलोअ काजे एक्ठी ओवयी.16पोन तो रानम जात कोइत एखलुज प्रार्थना कोअया कोअतुतो.17एक दिही एहेलोह ओवो के, ईसु संदेश आपतुतो, आन फरिसी आन मास्तरहों तिहीं बोठाते जे गालील आन यहुदीयाआ हर एक गावोंम रोत आन येरुसालेमोम रोत आयाते, आन हुदारीइलोअ काजेहे प्रभुउ ताकत ईसुउरी ओती.18तेहेलाम थोड़ाक माटी एका लखवा दुखोवाला माहुंहूं खाट्ला पोअ लेत आवया, ते मांयते कोअमेहें ईसुउ जागे लेत जाअलोअ वोग पाला वोल्या.19पोन गर्दी ओती कोत तियाहा मांयते ने लेत जात सेक्या ताहां ते मोबो पोअ सोड़ीत कोइत, आन नाल्ल्ये फेड़ीत खाट्लोज बांदीत कोइत पोरापोर ईसुउ हुंबर उतारी देदो.20ईसु तियांआं विश्वास देखीत तियाहा कोयो, “दोस्ता, ताआ पापोअ माफी ओवीही.”21ताहां मास्तरहों आन फरिसी भान्गड़ कोआ वोल्या, “ओ कोडू होय, जो देवोअ निंदा कोअहे? देवोहो सोड़ीत बिहीरु कोडू पापोअ माफी आपित सेकेहे?”22ईसु तियांआं मोनो मेर्यीइ गोठी जाईंत कोइत तियांहां कोयो, “तुमू तुमाआं मोनोम एहेलुहू विसार काहा कोअताहा?23कोड्लो सोपो होय? ‘ताआ पापोअ माफी ओवी’ ओं कोअलोअ के, ‘उठ आन सालु वोल’ ओं कोअलोअ?24पोन याआ काजे के तुमू ओं जांआं के, माहुंउं बेटाह्हाहा धरती पोअ पाप माफ कोइलाअ बी आधिकार होय.” तिये तिया लखवाअ दुखोवालाहा कोयो, “आंय ताहूं कोहो, उठ आन ताआ खाट्लो विसीत ताआ कोअ जातु रो.”25तो तुरतुज तियांआं सामने उठ्यू, आन जियापोअ तो लोट्लू ओतू, तिया खाट्लाहा विसीत देवोअ स्तुती कोअतूज कोअ जातु रोयू.26ताहां आखे बोगलाइत गोये! आन देवोअ वोडाय कोए वोल्ये आन खुब बित कोइत कोने वोल्ये, “आज आमू जुदी जबरदस्त गोठी देख्यिही!”27तिहीं रोत, ईसु बारथे जातु रोयू, आन लेवी नावोअ एका नाकेदारोहो नाकापोअ बोठलाहा देख्यू, आन तियाहा कोयो, “माआं फासाड़ी आव.”28ताहां तो आखो बादो सोड़ी देत उठ्यू, आन तियाआ फासाड़ी गोयू.29ताहरुउ लेवी तियाआ कोअ ईसुउ काजे वोडी पांगात आप्यी; आन नाकेदारोओ आन बिहीरा माअहुंउं जे तियाअरी रोटू खाना बोठाते, एक खुब वोडी गर्दी ओती.30यी गोठी पोअ फरिसी आन कायदाआ मास्तरहों तियाआ सेलाहां कांय-कांय कोना वोल्या, “तुमू नाकेदार आन पाप्योंअरी काहा खाताहान पिताहा?”31ईसु तियांहां उत्तर आप्यो, “नेरा माहुंउं काजे डाक्टरोअ गरज नाहां, पोन मांदवाड़्याआं काजे होये.32आंय धर्मीइ काजे नाहां, पोन पाप्योंहों मोन फिरवे तेहें काजे हादू आयुहू.”33तियां ईसुहू कोयो, “योहानोअ सेला ते बोराबर उपास आन प्रार्थना कोअताहा आन तेहेंज कोइत फरिसीइ सेला बी, पोन ताआ सेला ते खाताहान पिताहा.”34ईसु तियांहां कोयो, “जाअहूं जाआं वर जानेएरी होय, ताअहूं जाआं जान्याहां उपास तोआड़ीत सेकतेहे के?35पोन एहेलाहा दिही आवे के वर तियांअरी रोत आलांग कोआइत जाय, तियां दिहोम तें उपास कोए.”36तिये एक काईं फाश्यीइ बी तियांहां कोत आप्यी: “एखु माअहुंउं नोवा आंगड़ाहा फाड़ीत जुना आंगड़ाहा पटको नाहां लागाड़तो, नेते नोवो फाटीत जाय, आन तो पटको जुनामेहें पेलाय बी ने.37आन कोडो बी नोवू दाराक्शाआ रोह जुना सांबड़ाआ खोत्ला मेहें नाहां पोअतो, नेते नोवू दाराक्शाआ रोहो खोत्लाहा फाड़ीत वोहीत जाय, आन खोत्ला बी आरवात जाय.38पोन नोवू दाराक्शाआ रोह, नोवा सांबड़ाआ खोत्ला मेहें पोअहूं जोवे.39कोडो बी माअहुंउं जुनू दाराक्शाआ रोहो पित कोइत नोवा दाराक्शाआ रोहोअ इश्शा नाहां कोअतो काहाके तो कोहे के, ‘जुनू तोज हाजू होय.’”
The Word for the World International