लुक17
1फाशुउ ईसु तियाआ सेलाहां कोयो, “जिया वाअहीं माअहें पापोम पोड़े, एहेलिही गोठ तोम ओवनारीज होये, पोन केतीही वाजे तिया माहूं पोअ जिया वाअहीं ए गोठी ओवे!2जो यां हानाम रोत हानाहां एकाहा बी पापोम पाडे, ताहां तियाहा गोलाम कोअटीइ पुढ बांदीत दोर्याम टाकी देवाअतो, तों तियाआ काजे हाजो रोतो.3सांबालित रोवा! जर तुमाआं पाही गुनू कोए, ताहां तुमू तियाहा हेकड़ा, आन जर तो मोन फिरावे, ताहां तियाहा माफ कोआ.4जर तो एका दिहोम हांत वारी तियाआ पायहोअ विरुद्दाम गुनू कोए, आन हांतू वारी ताआ जागे आवित कोय के ‘आंय ओमें रोत एहें ने कोओ,’ ताहां तियाहा तु माफ कोअहूं जोवे.”5ताहां सेलहां प्रभुहू कोयो, “आमाआं विश्वास वोदाड़.”6प्रभु कोयो, “जर तुमाआं विश्वास मोरीइ दाणाअ एवडुहू बी रोतू, आन तुमू या तुताआ साड़ोहो कोता के ‘तु मुलोम रोत उपटीत दोर्याम जात पोड़,’ ताहां तो तुमाआं आदेश मानित लेतो.”7“समजीत ल्या, तुमामेहें एहेलुहू एखु पावर ओय जो जियाअ खेतोम खेडतुये, नेत डोगरे सारतुये, आन जेहेलाम खेतोम रोत वोलीत आवे ताहां तो तियाहा कोय, के ‘तुरतुज आवित कोइत रोटू खानु बोहेए?’8नाहां! तियाआ बोदले, तो तियाहा एहें कोये, ‘माआं कोअते रोटू रांद, आन जाअहूं जाआं आंय खात-पित ने उठो, ताअहूं जाआं कंबर बांदीत माआं सेवा कोअ; तिहींइं फासाड़ी तु बी खाजीन पिजी?’9तियाआ कोल्यी गोठी मान्यू काजे तो तिया पावरोअ आभार माने के?10तेहलोज तुमाआं बाप्तिमेहें बी होय, जो किबी काम तुमू कोअयो, ताहां तुमू एहें कोअहूं जोवे ‘आमू विणकाम्या सेवक होये, आमू फक्त आमाआं काम पुरो कोअयो.’”11येरुसालेम होयरोअहें जाता जातामेहें ईसु शोमरोन आन गालीलोअ विसमेऱ्यीइ हाद्दीअहें रोत गोयू.12तो एका गांवोम जात्लू तेहेलाम तियाहा दोह वोडा दुखोवाला माटी हुंबा मिल्या. ते सेटेज उबा रोयाते.13तियां आअड़ीत कोयो, “ईसु! मालिख! आमापोअ दया कोअ!”14ईसु तियांहां देख्या आन कोयो, “जावा, आन तुमू सोताहा पुंजाराहां देखाड़ा.”
ते वाटेज ओता तेहेंज हुदरीत गोया.15ताहां तिहींमेर्युउ एक जोउं ओतू, तो हुदरीत गोल्यू देखीत जोरे आवाजोम देवोअ भक्ती कोअतूज वापिस आयू.16तो ईसुउ पागे पोड़ीत आभार मानु वोल्यु. तो माटी शोमरोन वालू ओतू.17ताहां ईसु तियाहा फुशो, “केहें दोहू जोओं ने हुदर्याते के? ताहां बाकी नोव जोओं खोता?18आन ओ परदेसी एतुज काहा देवोअ आभार मानु आयुहू?”19आन ईसु तियाहा कोयो, “उठ, आन जा; ताआ विश्वासे ताहूं हुदार्युहू.”20जाहां फरिसी माट्यों ईसुहू फुशो के देवोअ राज कोयों आवे, ताहां तिये तियांहां उत्तर आप्यो, “देवोअ राज देखाय एहेला रुपोम नाहां आवतो.21एहें ने कोडो कोय के, ‘पाला, देवोअ राज इंहीं होय नेते तिहीं होय,’ काहाके देवोअ राज तुमाआं मांयते होये.”22फाशुउ तिये सेलाहां कोयो, के “एहेलिही वेल आवे के जेहेलाम तुमू माहुंउं बेटाह्हाआ एका दिहोहो देखीइलोअ इश्शा ते कोअहा पोन ने देखीत सेकहा.23आन माअहें तुमुहूं कोय, के ‘पाला, तो इंहीं होय’ नेत, ‘पाला तो तिहीं होय!’ पोन तुमू तियाहा पालीइलोअ काजे बारथे मा जाहा.24काहाके जेहें कोइत वीज जुगोअ एके जोड़पे रोत बिहीरे जोड़पे जाआं विजलेहे, तेहेंज कोइत माहुंउं बेटुह्हू बी तियाआ दिहोम आवे.25पोन पेल तियाहा जाअखीलोह दुख वेठुहूं पोड़े, आन यी पिढ़ीइ माअहें तियाहा नाकारे.26जेहें कोइत नोहाअ दिहोम ओवोतो, तेहेंज कोइत माहुंउं बेटाह्हाअ दिहोम बी ओवे.27नोहू जाहाजीम ने सोड़ीत लागू, ताअहूं जाआं माअहें खातेन-पिते रोये आन वेहवाल कोअतेते आन कोइत आपतेते. तेहेलाम पाअयोंअ रेल आवित कोइत तियां आखाहा आरवीत टाक्ये.28एहेंज कोइत लोतोअ दिहोमेहें ओवोतो, माअहें खातेते आन पितेते, वेसातो आपतेते आन वेसातो लेतेते. साड़े ठांअतेते आन कोएं बांदतेते.29पोन जेदिहीं लोत सदोम सोड़ीत निहींत गोयू, तेदिहीं जुगोम रोत आग आन दाराआ वोऱ्हात पोड़्यु आन आखाहा आरवीत टाक्ये.30माहुंउं बेटुह्हू आवे तेदिहीं बी एहेंज कोइत ओवे.”31“तिया दिहोअ दिही जर एखु कोओअ मोबीपोअ ओय, तों तियाआ सामान आनो निसे ने उतरुहूं जोवे, तेहेंज कोइत जर एखु खेतोम ओय तों वापिस कोअ ने जाअहूं जोवे.32लोतोअ लाडीइ गोठ इतवा!33जो कोडो सोताआ जिवोह वासाड़ीइलोअ कोशित कोए, तो आरवात जाय आन जो कोडो सोताआ जिव आरवे तो वासात जाय.34आंय तुमुहूं कोहो, तियी राती, एका खाट्ला पोअ बेन माअहें हुवे, तिहींमेएं एक विसाइत जाय आन एक रोत जाय.35बेन बोईं कोअटी ओढती ओय, तियींमेएं एक विसाइत जाय आन एक रोत जाय.36बेन जोएं खेतोम ओय तियांमेहें रोत एक विसाइत जाय आन एक रोत जाय.” 37सेला ईसुहू फुशो, “प्रभु, ओं का ओवे?”
ईसु उत्तर आप्यो, “जिहीं मोल्यो तोड़ रोय तिहीं डिगरावा टोलू वोले.”
ते वाटेज ओता तेहेंज हुदरीत गोया.15ताहां तिहींमेर्युउ एक जोउं ओतू, तो हुदरीत गोल्यू देखीत जोरे आवाजोम देवोअ भक्ती कोअतूज वापिस आयू.16तो ईसुउ पागे पोड़ीत आभार मानु वोल्यु. तो माटी शोमरोन वालू ओतू.17ताहां ईसु तियाहा फुशो, “केहें दोहू जोओं ने हुदर्याते के? ताहां बाकी नोव जोओं खोता?18आन ओ परदेसी एतुज काहा देवोअ आभार मानु आयुहू?”19आन ईसु तियाहा कोयो, “उठ, आन जा; ताआ विश्वासे ताहूं हुदार्युहू.”20जाहां फरिसी माट्यों ईसुहू फुशो के देवोअ राज कोयों आवे, ताहां तिये तियांहां उत्तर आप्यो, “देवोअ राज देखाय एहेला रुपोम नाहां आवतो.21एहें ने कोडो कोय के, ‘पाला, देवोअ राज इंहीं होय नेते तिहीं होय,’ काहाके देवोअ राज तुमाआं मांयते होये.”22फाशुउ तिये सेलाहां कोयो, के “एहेलिही वेल आवे के जेहेलाम तुमू माहुंउं बेटाह्हाआ एका दिहोहो देखीइलोअ इश्शा ते कोअहा पोन ने देखीत सेकहा.23आन माअहें तुमुहूं कोय, के ‘पाला, तो इंहीं होय’ नेत, ‘पाला तो तिहीं होय!’ पोन तुमू तियाहा पालीइलोअ काजे बारथे मा जाहा.24काहाके जेहें कोइत वीज जुगोअ एके जोड़पे रोत बिहीरे जोड़पे जाआं विजलेहे, तेहेंज कोइत माहुंउं बेटुह्हू बी तियाआ दिहोम आवे.25पोन पेल तियाहा जाअखीलोह दुख वेठुहूं पोड़े, आन यी पिढ़ीइ माअहें तियाहा नाकारे.26जेहें कोइत नोहाअ दिहोम ओवोतो, तेहेंज कोइत माहुंउं बेटाह्हाअ दिहोम बी ओवे.27नोहू जाहाजीम ने सोड़ीत लागू, ताअहूं जाआं माअहें खातेन-पिते रोये आन वेहवाल कोअतेते आन कोइत आपतेते. तेहेलाम पाअयोंअ रेल आवित कोइत तियां आखाहा आरवीत टाक्ये.28एहेंज कोइत लोतोअ दिहोमेहें ओवोतो, माअहें खातेते आन पितेते, वेसातो आपतेते आन वेसातो लेतेते. साड़े ठांअतेते आन कोएं बांदतेते.29पोन जेदिहीं लोत सदोम सोड़ीत निहींत गोयू, तेदिहीं जुगोम रोत आग आन दाराआ वोऱ्हात पोड़्यु आन आखाहा आरवीत टाक्ये.30माहुंउं बेटुह्हू आवे तेदिहीं बी एहेंज कोइत ओवे.”31“तिया दिहोअ दिही जर एखु कोओअ मोबीपोअ ओय, तों तियाआ सामान आनो निसे ने उतरुहूं जोवे, तेहेंज कोइत जर एखु खेतोम ओय तों वापिस कोअ ने जाअहूं जोवे.32लोतोअ लाडीइ गोठ इतवा!33जो कोडो सोताआ जिवोह वासाड़ीइलोअ कोशित कोए, तो आरवात जाय आन जो कोडो सोताआ जिव आरवे तो वासात जाय.34आंय तुमुहूं कोहो, तियी राती, एका खाट्ला पोअ बेन माअहें हुवे, तिहींमेएं एक विसाइत जाय आन एक रोत जाय.35बेन बोईं कोअटी ओढती ओय, तियींमेएं एक विसाइत जाय आन एक रोत जाय.36बेन जोएं खेतोम ओय तियांमेहें रोत एक विसाइत जाय आन एक रोत जाय.” 37सेला ईसुहू फुशो, “प्रभु, ओं का ओवे?”
ईसु उत्तर आप्यो, “जिहीं मोल्यो तोड़ रोय तिहीं डिगरावा टोलू वोले.”
The Word for the World International