उत्पत्ती44

1ताहरुउ योसेफे तियाआ कोओअ आधिकारीही आज्ञा आप्यी, “यां माअहुंउं पोतामेहें जेता दाणा होमाय ते पोई देवा, हारेकोअ पोशा तियांआं पोतामेहें मिकीत बांदी दे.2आन माआ सांदीइ वाटकू हानीइलाआ पोतामेहें तियाआ पोशाअरीज बांदी दे.” योसेफोअ यी आदेशोअ पुरमाणे तिये कोअयो.3वेगर्‍याआज तियां पायहोंहों तिये गोदड़ाअरी मोकली देदा.4ते होयरोम रोत निहीया आन जाअखी सेटे ने गोया तेहेंज योसेफे तियाआ आधिकारीही कोयो, “तियां माअहुंउं फाट लाग, आन आथ लागे ताहां तियांहां कोजी, ‘तुमू हाजलायीइ बोदले बाक्ताय काहा कोअयी?5ओ वाटकू तो नाहां के, जियामेहें माआं मालिख पाईं पीहे, आन गुप्त्यी गोठी समजीत लेअलाआ कोअते वापरेहे? तुमू ओं जों कोअयो तों खाराब काम होय.’”
6ताहरेए तिये आधिकारी तियांहां जात कोइत तोअया, आन तिये योसेफोअ पायहोंहों तेज गोठ्यी कोयी.7ते तियाहा कोयो, “ए आमाआं मालिख, आमुं शप्पत खाताहा के आमुं एहेलोहो काम केदिहीं नाहां कोअयो.8पाल, जे पोशा आमाआ पोतामेहें रोत निहीया ते, आमू तियांहां कनान देसोम रोत लेतावीत कोइत ताहूं वाली देदा, ताहां फाश्या आमू ताआ मालख्योअ कोअमेहें रोत होनो-सांदीही की कोइत सोइत सेकताहा?9ताआ पावरोम रोत जिया कोडापोअ तो वाटकू सापड़े, तियाहा मोतोअ डोंड मिले, आन आमू बी मालख्योअ गुलाम बोणीत जाहूं.”
10तिये कोयो, “तुमाआ कोइलाआ पुरमाणे ओवे, जियापोअ तो वाटकू सापड़े तोज माआ गुलाम बोणे, आन तुमू निर्दुस ठराहा.”11ताहराअ ते मामार जिवज्योअ पोता पुयींपोअ उतारीत कोइत सोड़ा वोल्या.12ताहां योसेफोअ आधिकारी होदू वोल्यू, डाया पायहोअ पोताम रोत सुरवात कोअयी ते हानीइलाआ पोताम जाआं होद्यो; आन वाटकू बिन्यामीनोअ पोतामेहें सापड़्यु.13ताहराअ तियां जिवज्योअ आंगड़े फाड्ये, आन गोदड़ापोअ पोता मिकीत कोइत होयरोम वोलीत गोया.
14जाहां यहुदा आन तियाआ पाही योसेफोअ कोअ पोत्या, आन योसेफ तिहींज ओतू, ताहराअ ते तियाआ सामने उबडा लोटीत कोइत वोंदा वोल्या.15योसेफे तियांहां कोयो, “तुमू ओं किरोंगो काम कोअयो? तुमुहूं ने मुंदू ओतू के, के माआ हारको माअहुंउं निकाअली गोठ्यी समजीत सेकेहे?”
16यहुदे कोयो, “आमू आमाआ मालख्योहो की कोवें? आमू की कोत कोइत सोताहा निर्दुस ठरवो? देवे ताआ पावरोअ गुनाहां होदीत लेदू. आमू आन जियापोअ वाटकू सापड़्युहू तो बी, आमू आखा ताआ गुलाम होये.”
17योसेफ कोयो, “एहेलोहो काम मारोत सेटेज रोअहूं जोवे, जियापोअ माआं वाटकू सापड़्युहू तोज माआं गुलाम बोणे; तुमू आराम से तुमाआं आब्हाआ जागे जाता रोवा.”
18ताहरुउ यहुदा योसेफोअ जागे जात कोइत कोयो, “मालिख, ताआ सेवकोहो आमाआ मालख्योहो एक गोठ कोइलाआ हुकूम आपेए आन ताआ खोत ताआ सेवकोपोअ ने भड़के; काहाके तू सोताहा फारोअ हारकु होय.19मालिख, तुमे आमुहूं फुशोतो, ‘तुमाआ आब्हू नेते एखु पाही होय के?’20आन आमू ताहूं कोल्यो, ‘होव, आमाआ आब्हू होय, आन तियाआ डायावारामेए एक हानू पोर्‍यू बी होय, पोन तियाआ पाही मोइत गोल्यू, तियाहा काजे तो ओमे तियाआ आयहीइ एखलुज रोयुहू, आन तियाआ आब्हू तियापोअ जाअखीलीही मेर कोअहे.’21आमू कोअ जात्ला तेहेलाम वाटे मेहें, ताहां ताहरोअ तू आमुहूं कोयोतो, ‘तियाहा माआ जागे लेतावा, माहूं तियाहा पालीइलो होय.’22ताहां तुमे आमुहूं कोयोतो, ‘तो पोर्‍यू तियाआ आब्हाहा सोड़ीत सेटे नाहां जात सेकतू; नेत तियाआ आब्हू मोइत जाय.’23आन तुमे आमुहूं कोयोतो, ‘जर तुमाआ हानीइलू पाही तुमाअरी ने रोय, ताहां तुमू माआ सामने फाश्याआ आवीत ने सेकहा.’”
24“तियाहा काजे जाहां आमू आब्हाआ जागे गोया आन आमू तियाहा ताआ गोठी कोताप्यी.25ताहां आमाआ आब्हे कोल्यो, ‘फाश्याआ जात कोइत आपाअ काजे थोड़ाक खाअलाअ दाणा वेसाता लेतावा.’26आमू कोयो, ‘आमू नाहां जात सेकता, होव, जर आमाआ हानीइलू पाही आमाअरी रोये, ताहां आमू जानारा; काहाके जर आमाआ हानीइलू पाही आमाअरी ने रोये, ताहां आमू तिया माट्योअ सामने ने जात सेकनारा.’27ताहरोअ आमाआं आब्हे कोयो, ‘तुमुहूं ते मुंदूज होय के माआ बोईंइ बेनुज पोर्‍या उब्जीइल्या.28आन तियांमेर्‍युउ एक ते माहूं सोड़ीत जातु रोयू, आन भरिवसू कोइत लेदू के तियाहा माइत टाक्युये; आन तोयोंअ रोत माहूं तियाआ मुख नाहां देखुहूं जोड़्यो.29जर तुमू याहा बी माआ नजरेए सामने रोत लेत जाहा, आन एखु पुनीवती यापोअ आवीत पोड़े, ताहां तुमाआ वाखरी आंय यी डायीपणीमेहें तारासोअ आरी अधोलोकोमेहें उतरीत पोड़ीहीं.’”
30“तियाहा काजे जाहां आंय ताआ सेवक माआं आब्हाआ जागे पोतीहीं आन ओ पोर्‍यू माअरी ने रोय, तियाआ जिव जो याजपोअ आलाइत रोहे,31आमाआं हानीइलू पाही आमाअरी कायनाहां ओं देखीत कोइत तो ताब्बुड़ मोइत जाये. ताहरुउ ताआ गुलामोअ वाखरी ताआ पावर आमाआ आब्हू, जो डायावाराम होय, तारासो वाअहीं अधोलोकोमेहें उतरीत पोड़े.32फाश्याआ ताआ गुलाम आमाआ आब्हाआ जागे ओं कोत कोइत या पोर्‍याआ जामिन रोयुहू, ‘जर आंय याहा ताआ जागे ने पोताड़ीहीं, ताहां आंय हादाजलम ताआ गुनेगार ठरिहीं.’33तियाहा काजे ओमे ताआ पावरोहो या पोर्‍याआ बोदले माआ मालख्योअ गुलाम बोणीत रोअलाआ हुकूम मिले, आन ओ पोर्‍यू याआ पायहोंअरी मोकली दे.34काहाके पोर्‍यू माअरी ने रोय ताहां आंय की कोइत माआ आब्हाआ जागे जात सेकिहीं; एहेलोहो ने ओवुहूं जोवे के माआ आब्हापोअ जों दुख पोड़े तों माहूं देखुहूं पोड़े.”

The Word for the World International

https://app.library.bible/content/6cbf4027f9a13b9c