उपदेशक2

1आंय माआ मोनोमेहें कोयो, “साल, ओमे आंय मोज्यादान कोइत पालिहीं; ओवे तेतीही खुसी कोअहीं; तियाहा कोत खुसी कोअ. पोन पाला, ओं बी वायाज होय.2आंय ओंहींइलोअ बाप्तिम कोयो, हादाफल ओंहींइलोअ बी गांडाय होय, आन खुसीइ बाप्तिमेहें, तियामेहें कि मिलेहे?”3आंय माआ मोनोम विसार कोअयू के केहें कोइत माआ बुद्दी टिकीत रोय, दाराक्शाआ रोहो वाअहीं केहें कोइत माआ डिलोहो खुस कोओ आन केहें कोइत फोगायीही रुकीत रोंव, जाअहूं जांआं ओं ने जाइंत लेंव के तों हाजो काम काअलो होय जियाहा माहुंउं तियाआ पुरा जिवनोमेहें कोइत सेके.
4आंय वोडे वोडे कामे कोअये; आंय माआ कोअते कोएं बोणावीत लेदे आन माआ कोअते दाराक्शाआ मोला लागाड़ीत लेदा;5आंय माआ कोअते मोला आन बोगिसा लागाड़ीत लेदा, आन तिहींमेहें बाती बातीइ फलवाआ साड़े लागाड़ीत लेदे.6आंय माआ कोअते तालाव बांदाड़ीत लेदा के तियांआं पाअयोंअ वापर तिया जंगलोअ काजे ओत सेके जियामेहें साड़े ठांअयेते.7आंय बोईंन माटी नोवकर वेसाते लेदे, माआं कोअमेहें उब्ज्ये तें बी माआंज ओत गोये. जे मारोत वेगा येरुसालेमोमेहें ओता तियां रोत वादार मापोअ वासड़ीन बोलोद ओत गोये.8आंय राजहांआं आन देसोअ होनो, सांदी आखी मोगली वस्तु बी टोलु वालित लेदी; आंय माआ कोअते गिताऱ्यान गिताऱ्यी बी मिक्येते, माआ जागे माट्योअ मोनोहों खुस कोअनारी जाअखीलीही बोईं बी ओती.
9एहेंकोइत आंय माआ रोत पेल आखा येरुसालेमवाला रोत जाअखु वोडु आन मालधन वालू ओत गोयु; तेबी माआ बुद्दी माआ साथ ने सोड़्यी.10आन जेतीही वस्तुहू पालीइलोअ माआ इश्शा ओवी, तों आखो पालीइलोअ आंय माआ मोनोहो ने रुक्यो; आंय माआ मोनोहो काअलीज बी खुसीइ बाप्तिमेहें ने रुक्यो, काहाके माआ मोन माआ आखी मेहेनतीइ कामोमेहें खुस ओवोतो. आन ए खुसी माआ आखी मेहेनतीइ फल ओतो.11ताहां आंय फाशोअ माआ आथोअ आखा कामोहों, आन माआ आखी मेहेंनतोहो पाल्यो, ताहां कि पाल्यो के आखो बादो वाया होय आन वाराहा तोअत्लाआ होस होय, आन धरतीपोअ किज लाभ कायनाहां.
12ओमे आंय बुद्दी, गांडाय आन फोगायीइ विसार कोउ वोल्यु, काहाके जों माहुंउं राजाआ फासाड़ी आवे तों कि कोए? जों सालतो आयोहो तोज कोए ना.13ताहां आंय पाल्यो के जेहेलोहो उजालो आंदाराआ रोत हाजो होय, तेहेलोज बुद्दी बी फोगायीइ रोत हाजी होय.14जो बुद्दीमान होय, तियाआ मुन्कामेहें डोआ रोताहा, पोन फोगो आंदारामेहें सालेहे; ताहांज आंय जाईंत लेदो के बेनुउं दशा एक हारकीज होय.15ताहां आंय मोनोमेहें कोयो, “जेहेलीही फोगाआ दशा रोय, तेहेलीज माआ बी रोय; ताहां केहें आंय जाअखु हुशार ओवू के?” आन आंय मोनोमेहें कोयो के ओं बी वायाज होय.16काहाके बुद्दीमानोअ आन फोगाआ ओर हादाजलम नाहां रोती, पोन थोड़ाक दिहोमेहें माहुंउं आखो बादो विहीरात जाहे. जेहेलोहो फोगो मोअहे तेहेंज कोइत बुद्दीमान बी मोअहे!17तियाहा कोत आंय माआ जिवनोहो सीस कोअहो, काहाके धरतीपोअ ओवनारे आखे कामे माहूं खाराब हासवाअये. काहाके आखो बादो वायाज होय आन वाराहा तोअत्लाआ होस होय.
18आंय माआ आखी मेहेनतीइ फलवो जों आंय मेलव्योहो तों माआ फासाड़ी आवनाराआ काजे आंय सोड़ीत जानारुहू ओं माहूं मुंदू गोयू, ताहां जे मेहेंनत मी धरतीपोअ कोअयी तियाआ सीस लागी.19ओं कोडाहा मुंदू ओय के तो माहुंउं हुशार ओय के फोगो? तेबी धरतीपोअ तो माआ मेहेनतीइ फलोअ आन जों किबी आंय माआ बुद्धी वाअहीं टोलु कोअयोहो तिया आखाआ आधिकारी रोय. ओं बी वायाज होय.20ताहां आंय माआ मोनोमेहें तियी आखी मेहेनतीइ बाप्तिम जो आंय धरतीपोअ कोअयोतो नाराज ओवू.21केदिहीं एहेलोहो बी ओवत्लो माहुंउं हुशारी, बुद्दी वाअहीं मेहेंनत कोअत्लो आन जिकीत बी जाहे, तियाआ मेहेंनत एहेलाहा माअहोंअ कोअते सोड़ीत जाअहूं पोड़ेहे, जियाम तिये किज मेहेंनत ने कोअयी. ओं बी वायाज आन जास् खाराब होय.22माहुंउं जो धरतीपोअ मोन लागाड़ीत काम कोअहे तियामेहें तियाहा कि लाब होय?23तियाआ आखा दिही ते दुखोमेहें पोआइत रोताहा, आन तियाआ काम दुखोमेहेंज ओवेहे; राती बी तियाआ मोनोहों होक नाहां जोड़तू. ओं बी वायाज होय.
24माहुंउं कोअते खाअलाआ पीइलाअ आन मेहेंनत कोअताज तियाआ जिवोहो खुस मिकीइला सिवाय किज नाहां हाजो. आंय पाल्यो के ओं बी देवोअहीं रोत जोड़ेहे;25काहाके तिया रोत सेटे रोत कोइत कोडो खात-पित कोइत खुसीम रोत सेकेहे?26देवोअ नजरेमेहें जों माहुंउं हाजो ओय, तियाहा तो बुद्दी आन हुशारी आन खुसी आपेहे; पोन पापीही तो दुखोम पोआलो काम आपेहे के तो तियाहा आपीइलोअ कोअते टोलु वालित टिग कोए जो देवोअ नजरेमेहें हाजो ओय. ओं बी वायाज होय आन वाराहा तोअत्लाआ होय.

The Word for the World International

https://app.library.bible/content/6cbf4027f9a13b9c