प्रकाशितवाक्य1
1यीशु मसीन प्रकाशितवाक्य ज्यो ताह बोगवान ज्यानकेरता आपेल काय तान पावराह त्यु वातु। जीन जेल्दी एणेन जोरवरी हे देखाड़ी। एने तो हेरोगदुताह मोकलीन तान द्वारे तान पावोर योहानाह केयो,2योहान बोगवानान वचन एने मसी यीशुन गोवाही। मतलब जो काय तो दिखेल ईतो तान गोवाय दिनो।3बोरकेतवाला ता हेते जा जी जाणाव ने खोबरीन वचनाह होमेलतेह एने ज्या माय जो लिखेल हे तान गेत चालतेह! काहाकाय ज्यु आखी वातुह एणेन टेम आहने हे।4योहान ने उगे रेन त्यु हात मोंडल्यु, ज्यु आसीया देसा माय हेत्यु:
तुमूह गीण एने सान्ती जुड़ी ता बोगवानान उगे रेन जो हे, जो ईतो, एने जो आवण्यो हे, एने ता हात जीवान उगे रेन जा तान राजगादिन ओंगाण हेते,5एने मसी यीशुन उगे रेन, जो खीरलो गोवाह हे, एने मुरेल माय रेन जीव उठणार पिल्लो एने देरतीन राजान आदिकारी हे। तुमूह गीण एने सान्ती जुड़ी।
तो आपुह मोंग किरेह एने तो तान लुय केरीन आपणा पापा माय रेन आपुह सोड़व्यो।6एने आपुह एक राज एने तान आबाख बोगवानान केरता चाकर्यो बाणाव दिनो। यीशु मसीन बोड़ाय एने आदिकार कायेम कायेम एती रेय! आमेन।7दिखो, तो वादला हिऱ्यो आवण्यो हे! एने आखा माणहे ताह देखती, ता माणहे बी देखती जा ताह मारील एता। एने देरतीन आखा माणहे तान कारेण साती ठोकीन रेड़ती। आमेन।8मालीक बोगवान जो हे, एने जो ईतो एने जो आवण्यो हे, जो आखाह रेन ताकेतवालो हे, तो ज्यो किथे, “मीच पिल्लो, एने आखरी हे।”9मी योहान, तुमरो बाहख यीशु मसीन कारेण दुख एने राज एने दिर माय तुमरी हिऱ्यो बागीदार हे। मी पतमुस नावान टापु माय बोगवानान वचन एने यीशुन गोवाय केणेन कारेण बोंदी ईतो।10मी एप्तान पेल्ली दिह चोखाला जीवा माय बोराय गीयो, एने मार पासाण पावलीन आवाज ने गेत मोटलो बोल होमलानो,11तो ज्यो केणे बाजरियेल एतो, “जो काय तु दिखेह, ताह पुस्तेक माय लिखते जा एने त्यु आसीयान सात मोंडल्यु: इफिसुस, समुरना, पिरगमुन, थुआतीरा, सरदीस, फिलादिलफिया, एने लोदिकिया फाय मुकेल दे।” एशियान हात मोंडलीन नाकाशो12तेवी मी जो मार हिऱ्यो बोलने बाजरिनोह, ताह देखणेन केरता पासाण फिरनु एने पासाण फिरीन मी होनान हात दिवा मेलनेन जागु दिख्यो,13एने ता दिवान विची माय माणहान सोरान गेत एक एदम्याह मी दिख्यो, जो पाया हिऱ्यो वोर फाड़का पेरीन, एने हाती पोर होनान पुट्टो बांद रियेल ईतो।14तान मुंड एने लेट्या बोरफान एने कापसान गेत चोमेकता एता, एने तान डोला आक्ठान आसीन गेत एता।15तान पाय बाठी माय तापाड़ीन चोमकाड़ेल पितलान गेत एता, एने तान आवाज ते जोवराम पोड़तालो पाण्यान गेत एतो।16तो तान जेवड्या आथा माय हात ताराह लीय रियेल ईतो, एने तान मुयाम रेन दाराल्ली दुय दारान तालवार निकेलने बाजरियेल एती। एने तान मुय हिराण पोर निकलेल दिह्यान दोप ने गेत चोमेकतालो।17जेवी मी ताह दिख्यो ते मुरेल ने गेत तान पाया पोर पोड़ गीयो। तेवी तो माहु पोर तान जेवड्या आथा मेलीन केयो, “बिय मा! मीच पिल्लो एने आखरी हे।”18मी तोच हे! जो मोर जायेल ईतो, पुण एवी मी कायेम ने केरता जीवतालो हे। मोत एने आंदारकेली दुनिया पोर मार फाय आदिकार हे।19केरीन जी वातु तु दिखेल हे, एने जी वातु एणे बाजरेन्युह, एने जी वातु ज्यान पासाण एण्यु हेत्यु, त्यु आख्युह लिख ली।20मतलब ता हात तारान मालमात जाह तु मार जेवड्या आथाम दिखेल ईतो, एने ता हात होनान दिवान मालमात: ता हात तारा मोंडलीह खुबेर पोचाड़नारे हेरोगदुत हेते, एने ता हात दिवा हात मोंडल्यु हेत्यु।
तुमूह गीण एने सान्ती जुड़ी ता बोगवानान उगे रेन जो हे, जो ईतो, एने जो आवण्यो हे, एने ता हात जीवान उगे रेन जा तान राजगादिन ओंगाण हेते,5एने मसी यीशुन उगे रेन, जो खीरलो गोवाह हे, एने मुरेल माय रेन जीव उठणार पिल्लो एने देरतीन राजान आदिकारी हे। तुमूह गीण एने सान्ती जुड़ी।
तो आपुह मोंग किरेह एने तो तान लुय केरीन आपणा पापा माय रेन आपुह सोड़व्यो।6एने आपुह एक राज एने तान आबाख बोगवानान केरता चाकर्यो बाणाव दिनो। यीशु मसीन बोड़ाय एने आदिकार कायेम कायेम एती रेय! आमेन।7दिखो, तो वादला हिऱ्यो आवण्यो हे! एने आखा माणहे ताह देखती, ता माणहे बी देखती जा ताह मारील एता। एने देरतीन आखा माणहे तान कारेण साती ठोकीन रेड़ती। आमेन।8मालीक बोगवान जो हे, एने जो ईतो एने जो आवण्यो हे, जो आखाह रेन ताकेतवालो हे, तो ज्यो किथे, “मीच पिल्लो, एने आखरी हे।”9मी योहान, तुमरो बाहख यीशु मसीन कारेण दुख एने राज एने दिर माय तुमरी हिऱ्यो बागीदार हे। मी पतमुस नावान टापु माय बोगवानान वचन एने यीशुन गोवाय केणेन कारेण बोंदी ईतो।10मी एप्तान पेल्ली दिह चोखाला जीवा माय बोराय गीयो, एने मार पासाण पावलीन आवाज ने गेत मोटलो बोल होमलानो,11तो ज्यो केणे बाजरियेल एतो, “जो काय तु दिखेह, ताह पुस्तेक माय लिखते जा एने त्यु आसीयान सात मोंडल्यु: इफिसुस, समुरना, पिरगमुन, थुआतीरा, सरदीस, फिलादिलफिया, एने लोदिकिया फाय मुकेल दे।” एशियान हात मोंडलीन नाकाशो12तेवी मी जो मार हिऱ्यो बोलने बाजरिनोह, ताह देखणेन केरता पासाण फिरनु एने पासाण फिरीन मी होनान हात दिवा मेलनेन जागु दिख्यो,13एने ता दिवान विची माय माणहान सोरान गेत एक एदम्याह मी दिख्यो, जो पाया हिऱ्यो वोर फाड़का पेरीन, एने हाती पोर होनान पुट्टो बांद रियेल ईतो।14तान मुंड एने लेट्या बोरफान एने कापसान गेत चोमेकता एता, एने तान डोला आक्ठान आसीन गेत एता।15तान पाय बाठी माय तापाड़ीन चोमकाड़ेल पितलान गेत एता, एने तान आवाज ते जोवराम पोड़तालो पाण्यान गेत एतो।16तो तान जेवड्या आथा माय हात ताराह लीय रियेल ईतो, एने तान मुयाम रेन दाराल्ली दुय दारान तालवार निकेलने बाजरियेल एती। एने तान मुय हिराण पोर निकलेल दिह्यान दोप ने गेत चोमेकतालो।17जेवी मी ताह दिख्यो ते मुरेल ने गेत तान पाया पोर पोड़ गीयो। तेवी तो माहु पोर तान जेवड्या आथा मेलीन केयो, “बिय मा! मीच पिल्लो एने आखरी हे।”18मी तोच हे! जो मोर जायेल ईतो, पुण एवी मी कायेम ने केरता जीवतालो हे। मोत एने आंदारकेली दुनिया पोर मार फाय आदिकार हे।19केरीन जी वातु तु दिखेल हे, एने जी वातु एणे बाजरेन्युह, एने जी वातु ज्यान पासाण एण्यु हेत्यु, त्यु आख्युह लिख ली।20मतलब ता हात तारान मालमात जाह तु मार जेवड्या आथाम दिखेल ईतो, एने ता हात होनान दिवान मालमात: ता हात तारा मोंडलीह खुबेर पोचाड़नारे हेरोगदुत हेते, एने ता हात दिवा हात मोंडल्यु हेत्यु।
The Word for the World International