उत्पत्ती4
1जेवी आदम तान बायकु हवान आहने गीयो तेवी तीह दिह रेना, ती केनाह जेल्मो देनी एने केयी, “मी यहोवा बोगवानान गीण माय एक सोराह जेल्मो दियेल हे।”2पोशी ती तान बायाख हाबिलाह बी जेल्मो देनी। एने हाबिल मेंड्रान गोवाल बोण गीयो, एने केन बुई पोर खेती केरनार किरसाण बुणनो।3थोड़ाक दिह्यान पासाण केन यहोवा बोगवाना फाय खेतान कामाय माय रेन थोड़ोक बेट लेन आवो।4एने हाबिल बी तान मेंड्रान थोड़ाक पेल्ला पिलाह बेट चेढ़ावणे केरता लेन आवो एने तान हाजो बाग बेट चेड़ायो; तेवी यहोवा बोगवान तान बेट ते मान लिदो,5पुण केन एने तान बेटीह तो नाह मान्यो। तेवी केन जुलूम रागाय गीयो, एने तो नाराज एय गीयो।6तेवी बोगवान केनाह केयो, “तु काहा रागानो? एने तारो मुय काहा नाराज देखाह?7केदी तु हाजो किरहे, ते तारी बेट मानाय नाय जाय? एने तु केदी बोलो नाय किरहे, ते पाप बायणा पोर लिकाय रिथे, एने तान लालुस तार उगे रेय, एने तुवाह ता पोर आदिकार मेलनु हे।”8तेवी केन तान बायाख हाबिलाह काह केयो; जेवी ता खेताम एता, तेवी केन हाबिला पोर रागाईन तान खुन किर दिनो।9तेवी बोगवान केनाह फुशो, “तारो बाहख हाबिल का हे?”
तो ताह केयो, “माहु काय मालुम; मी काय तान गोवाल हे?”10बोगवान केयो, “तु काय किरेल हे? तारा बायाख ने लुय बुई पोर रेन मार उगे आयड़ीन विन्ता केरने बाज रेनीह!11केरीन एवी बुय जी तारा बायाख ने लुय तारा आथा केरीन पिणेन केरता तीन मुय उगाड़ेल हे, ती उगे रेन तु हारापाईल हे।12एवी रेन तु बुई पोर खेती किरहे, तीबी तुवाह तीन ताकेत ने गेत पुरी कामाय पोशी नाय जुड़ी; एने तु देरती पोर बोटेकणार एने बिगेर गेरान रिहे।”13तेवी केन बोगवानाह केयो, “ज्यो मारो देन्ड मार केरता वेठणो जुलूम काठो हे।14देख तु माहु आजीन दिह बुई पोर रेन सिटो मुकलेह, मी तारी नेजरीन आठावे रेह, एने देरती पोर बोटेकणार एने बिगेर गेरान रेह; एने जो कुण माहु सापड़ावी, तो माहु मार टाकी।”15केरीन बोगवान केनाह केयो, “जो कुण तारो खुन केरी ता फाय सात गुणा बुदलो लेवाय जाय।” एने बोगवान केनान केरता एक निसाणी मिल्यो, ओहलो नाय एणे जुवे काय एगदो ताह सापड़ावीन मार टाकी।16ओवतो केन बोगवानान सोमोर रेन निकली गीयो, एने अदन ने पुर्व उगे हे, नोद नावान देसाम जाईन रेणे बाज गीयो।17जेवी केन तान बायकुन आहने गीयो तेवी तिह दिह रेना, एने ती हनोकाह जेल्मो देनी; पुशो केन एक गाव वोहाड्यो एने तो तान सोरान नावा पोर ता हियोर ने नाव हनोक मिल्यो।18हनोक ने सुरो इराद पायदा इनो, इरादान महूयाल पायदा एनो, महूयाल रेन मतुशाएल, एने मतुशाएल से लेमेक पायदा इनो।19लेमेक दुय बायकु किऱ्यो, पेल्लीन नाव आदा एने दिहरीन नाव सिल्ला एतो।20आदा याबालाह जेल्मो देनी। तो ता माणहान आबोख इतो, एने ता तोम्बा माय रेताला, एने डोरे पालीन जीवणो जिवताला।21आदान पुशो एक सुरो इतो, तान नाव युबाल एतो; तो ता माणहान आबोख इतो, जा विणा एने पावली वाजाड़ताला।22एने सिल्ला तुबल केन नावान एक सोराह जेल्मो देनी; तो पितलीन एने लोड़ान आखा दाराल्या आथ्याराह गेड़नार बुणनो, तबुल केनान नामा नावान बोणीख एती।23लेमेक तान दुयू बायकुह केयो,“एय आदा एने सिल्ला मारी वात हुमलो; एय लेमेकान लाड्यु, मारी वातु उगे कान लागाड़ो मी एक एदम्याह जो माहु जेखमी किरेल इतो, केरीन मी ता जुवानाह मारेल हे।24जेवी केनाह मारनाराह सात गुणा बुदलो लेवाय जाय,ते लेमेकाह मारनाराह सत्त्याहत्तर गुणा बुदलो लेवाय जाय।”
तो ताह केयो, “माहु काय मालुम; मी काय तान गोवाल हे?”10बोगवान केयो, “तु काय किरेल हे? तारा बायाख ने लुय बुई पोर रेन मार उगे आयड़ीन विन्ता केरने बाज रेनीह!11केरीन एवी बुय जी तारा बायाख ने लुय तारा आथा केरीन पिणेन केरता तीन मुय उगाड़ेल हे, ती उगे रेन तु हारापाईल हे।12एवी रेन तु बुई पोर खेती किरहे, तीबी तुवाह तीन ताकेत ने गेत पुरी कामाय पोशी नाय जुड़ी; एने तु देरती पोर बोटेकणार एने बिगेर गेरान रिहे।”13तेवी केन बोगवानाह केयो, “ज्यो मारो देन्ड मार केरता वेठणो जुलूम काठो हे।14देख तु माहु आजीन दिह बुई पोर रेन सिटो मुकलेह, मी तारी नेजरीन आठावे रेह, एने देरती पोर बोटेकणार एने बिगेर गेरान रेह; एने जो कुण माहु सापड़ावी, तो माहु मार टाकी।”15केरीन बोगवान केनाह केयो, “जो कुण तारो खुन केरी ता फाय सात गुणा बुदलो लेवाय जाय।” एने बोगवान केनान केरता एक निसाणी मिल्यो, ओहलो नाय एणे जुवे काय एगदो ताह सापड़ावीन मार टाकी।16ओवतो केन बोगवानान सोमोर रेन निकली गीयो, एने अदन ने पुर्व उगे हे, नोद नावान देसाम जाईन रेणे बाज गीयो।17जेवी केन तान बायकुन आहने गीयो तेवी तिह दिह रेना, एने ती हनोकाह जेल्मो देनी; पुशो केन एक गाव वोहाड्यो एने तो तान सोरान नावा पोर ता हियोर ने नाव हनोक मिल्यो।18हनोक ने सुरो इराद पायदा इनो, इरादान महूयाल पायदा एनो, महूयाल रेन मतुशाएल, एने मतुशाएल से लेमेक पायदा इनो।19लेमेक दुय बायकु किऱ्यो, पेल्लीन नाव आदा एने दिहरीन नाव सिल्ला एतो।20आदा याबालाह जेल्मो देनी। तो ता माणहान आबोख इतो, एने ता तोम्बा माय रेताला, एने डोरे पालीन जीवणो जिवताला।21आदान पुशो एक सुरो इतो, तान नाव युबाल एतो; तो ता माणहान आबोख इतो, जा विणा एने पावली वाजाड़ताला।22एने सिल्ला तुबल केन नावान एक सोराह जेल्मो देनी; तो पितलीन एने लोड़ान आखा दाराल्या आथ्याराह गेड़नार बुणनो, तबुल केनान नामा नावान बोणीख एती।23लेमेक तान दुयू बायकुह केयो,“एय आदा एने सिल्ला मारी वात हुमलो; एय लेमेकान लाड्यु, मारी वातु उगे कान लागाड़ो मी एक एदम्याह जो माहु जेखमी किरेल इतो, केरीन मी ता जुवानाह मारेल हे।24जेवी केनाह मारनाराह सात गुणा बुदलो लेवाय जाय,ते लेमेकाह मारनाराह सत्त्याहत्तर गुणा बुदलो लेवाय जाय।”
शेत एने एनोश
25आदम पुशो तान बायकुन आहने गीयो; एने ती एक सोराह जेल्मो देनी एने तान नाव ज्य किन शेत मिल्यो : काय “बोगवान माहु हाबिलान बोदले जाह केन मार दियेल इतो। केरीन दिहरो बिटोख पुशो आपेल हे।”26एने शेतान बी एक सुरो पायदा इनो; तो तान नाव एनोश मेल्यो; ता कालाम रेन माणहे यहोवा बोगवानान नावा माय बोक्ती केरने बाज गीया।The Word for the World International