सबोपदेशक2
1मी मारा मोनाह केयो, चाल मी तुवाह खुसीन द्वारा पारखुह काय खुसी काय हे, पुण मी ज्य बी सापड़ायो काय ज्य बी कायच कामान नाह सोतो।2मी आहणेन बाराम केयो, “ज्य गांडायपोणा हे,” एने खुसीन बाराम, “ज्य काय कामान हे?”3मी मोना माय सोच्यो, काय अंगुरान रोह पिणे से किहीक मारा सेरीराह खुस केरू, एने किहीक फोगायपोणाह देर रेव; जाह वोर मालुम नाय केरू काय तो हाजालो काम काल्लो हे, जाह माणुह तान जीवाय बोर केरते रेय।4मी मोट मोटला काम किऱ्यो, मी मार केरता गेर बाणायो; एने मार केरता अंगुरान मोला लागाड्यो।5मी मार केरता मोला एने फोलान बोगीचा बाणायो, एने ता माय आखी बातीन फोलान जाड़े लागाड्यो।6जाड़ा माय पाणी टाकणेन केरता मी तेलो बाणायो, काहाकाय तीह केरीन जेंगलान जाड़े मोठा एय सेकती।7मी पावोर एने पावेरन्यु वेचातो लिदो जान मार फायच सोरा बी पायदा एना। जा राजा यरूशलेम माय माहु रेन पेल एता, ताह रेन जुलूम होवटा डोरे एने मेंड्रा बोकड्यान मालीक मी एय जायेल इतो।8न्यान सावाय मी राजान एने देसान होनो चांदी एने मोंगाल्यु वोस्तु बी मार फाय टुलो केरीन मिलेल इतो; मी मार केरता गावणारे एदमी एने गावणाऱ्यु बायकुह मेल्यो, एने मार फाय एदम्याह खुस केरनार बायकु बी एत्यु।9इह केरीन मी यरूशलेम ने पेल्ला राजाह रेन जुलूम मोठो एने मालदार एय गीयो, तीबी मारी बुध्दी माहु सात देणे नाह सोड्यी।10ज्यु वोस्तुह देखणेन माहु आसा एनी, त्यु आख्युह देखणेन मी नाह रोकानो; मी मारा मोनाह एगदी खुसी मोणावणे से नाह रोक्यो, काहाकाय मारो मोन मारी मेहनेतीन आखा कामाम खुस एतालो; एने ज्यीस खुसी मारी आखी मेहनेतीन ईनाम हे।11तेवी मी पुशो मारा आथान आखा कामाह, एने मारी आखी मेहनेतीह दिख्यो, ते काय दिख्यो, आखो कायच कामान नाह, एने वाराह देरनेन गेत हे; देरती पोर माणहान काम एने मेहनेत से काय फायदो नाह।12ओवतो मी बुध्दी, गांडायपोणा एने फोगवायी पोर विचार केरने बाज गीयो; काहाकाय जो माणुह राजान पासाण आवी, तो काय केरी? तोस जो ईते आयेल हे।13तेवी मी दिख्यो काय उजालो आंदाराह रेन हाजो हे, तिहेच केरीन बुध्दी फोगवायीह रेन हाजी हे।14एकलीदार माणुह काय किरेह, ज्य तान डोला देखतेह, एने तो देखीन चालेह; पुण फोगो माणुह आंदारलाम चालेह, तीबी मी जाण गीयो काय दुयून देशा एक हारकी रिथे।15तेवी मारा मोनाम केयो, “ज्यी देशा फोगान ईथे, तीस मारी बी एय; ओवतो मी ओलो एकलीदार काहा ईनो?” एने मी मोना माय सोच्यो काय ज्य बी कायच कामान नाह सोतो।16काहाकाय नाहते एकलीदारान एने नाह फोगान एर कायेम बोणीन रेय, पुण बोविष्या माय आखो काय विहराया जाय; एकलीदार किहीक फोगान गेत मोरेह!17केरीन मी मारा जीवणाह सिट किऱ्यो, काहाकाय जो काम दुनियाम केराय जाथे माहु खाराब मालुम पोड़नो; काहाकाय आखो कायच कामान नाह एने वाराह देरनेन गेत हे।18मी मारा आखा मेहनेतीन फोलाह जाह मी देरती पोर किरेल इतो सिट किऱ्यो, काहाकाय जोरेवरी हे काय मी तान फोल ता माणहान केरता सोड़ जाव, जो मार पासाण आवी।19ज्य कुण जाणेह काय तो माणुह एकलीदार रेय काय फोगो? तीबी देरती पोर जोली मेहनेत मी किऱ्यो, एने तान केरता बुध्दीन वापेर किऱ्यो ता आखान तोस आदिकार रेय, ज्य बी कायच कामान नाह।20तेवी मी मारा मोनाम ती आखी मेहनेतीन बाराम जी मी देरती पोर किरेल इतो नाराज ईनो।21काहाकाय एगदो ओहलो बी माणुह रीथे, जो एकलीदार ईकेल एने निपुणता से मेहनेत किरेह, तीबी ताह ओहला माणहान केरता सोड़ीन जाणे पुड़ेह, जो ता माय कायच बी मेहनेत किऱ्यो निह एय; ज्य बी कायच कामान नाह एने जुलूमच खाराब हे।22माणुह जो देरती पोर मोन लागाड़ीन मेहनेत किरेह, ता केरीन ताह काय फायदो ईथे?23तान आखा दिह ते दुखाम बोराय रेतेह, एने तान काम दुखा हेऱ्य रीथे; राती बी तान मोन सांती माय नाह रेत, ज्य बी कायच कामान नाह सोतो।24माणहान केरता खाणे पिणे एने मेहनेत केरते लेन तान जीवाह सुखी मेलनेन सावाय उंजु कायच बी हाजो नाह, मी दिख्यो काय ज्य बी बोगवानान उगे रेन जुड़ेह;25काहाकाय तान सावाय कुण खाय सिकेह? नाहते खुसी मोणाव सिकेह?26काहाकाय जो माणुह बोगवानान नेजरीम हाजो हे, ताह तो बुद्दी एने ईकेल एने खुसी आपेह; पुण पापीह तो दुखाम बोरायेल कामुस आपेह, बोगवान ताह ता माणहाह आपी, जो तान नेजरी माय हाजो हे; ज्य बी कायच कामान नाह एने वाराह देरनेन गेत हे।
The Word for the World International