दानिएल3

1नबुकदनेस्‍सर राजा होनान एक मुरती बाणवाड्यो, जीन उचाय साठ आथ, एने चोवड़ाय सोव आथान एती, एने राजा मुरतीह बाबेल देसान दुरा नावान चोवगानाम उब राखाड्यो।2तेवी नबुकदनेस्‍सर राजा आदिकारीन आदिकारी, आदिकारी, राज्‍यान आदिकारी, जेज, खेजानान आदिकारी, नियाव केरनारे, जिलान आदिकारी एने दिहरा आखा आदिकारीह, तान राज माय टोलवाणेन केरता हादाड्यो। राजा होदतालो काय ता आखा माणहे मुरतीन उसगाटेण ने केरता आवी।3तेवी आदिकारीन आदिकारी, आदिकारी, राज्‍यान आदिकारी, जेज, खेजानान आदिकारी नबुकदनेस्‍सर राजान उब राखाड़ेल मुरतीन उसगाटेणान केरता एकठा एना, एने ती मुरतीन सामने उब रेना।4तेवी कामदार मोठेस आयड़ीन केयो, “एय देसा देसान एने राज्या राज्‍यान माणहे, एने बात बातीन बाषा बोलनारे, तुमूह ज्‍यो उकुम होमलावाय जाथे काय,5जुलबुखे तुमू बिरा, पावली, विणा, सारंगी, सितार, शहनाई आखी बातीन वाजान सोबदा होमेलहो, तुलेच बुखे तुमू डोंगा वोलीन नबुकदनेस्‍सर राजान उब राखाड़ेल होनान मुरतीह वोंदो।6एने जो कुण डोंगो वोलीन होनान मुरतीह वोंदे नाय, ताहार ता माणहाह चालोच देदमीताला आक्‍ठान बाठाम टाकाय जाय।”7केरीन जीहे ता आखा राज्‍यान माणहाह बिरो, पावली, विणा, सारंगी, सितार शहनाई एने आखी बातीन वाजान बोल होमलानो, तेवी आखा राज्‍यान माणहे एने बात बातीन बाषा बोलनारे डोंगा वोलीन ती होनान मुरतीह, जी नबुकदनेस्‍सर राजा उब राखाड़ेल इतो, वोंद्या।
8तान पासाण, थोड़ाक कसदी पुजारा राजा फाय आवा, एने यहुदिन चुगली केऱ्या।9ता नबुकदनेस्‍सर राजाह केया, “एय राजा, तु कायेम जीवतालो रिहे!10एय राजा, तु ते ज्‍यो उकुम आपेल हे काय, जो माणुह बिरो, पावली, विणा, सारंगी, सितार, शहनाई आखी बातीन वाजान सोबदो होमले, तो डोंगो वोलीन ती होनान मुरतीह वोंदे,11एने जो कुण डोंगो वोलीन वोंदे नाय तो देदमीताला आक्‍ठान बाठाम टाकाय जाय।12पुण थोड़ाक यहुदि हेते, जाह तु बाबेल देसान कामान केरता निवोड़ किरेल हे, मतलब शद्रक, मेशेक एने अबेदनगो। एय राजा, ज्या तारा उकुमाह नाह मानेल सोता, ता नाहते तारा देवतान बोक्ती केरतेह एने जी होनान मुरती तु उब राखाड़ेल हे, तीह वोंदते नाह।”
13ज्‍य होमेलतास नबुकदनेस्सराह राग आवो। तो शद्रक, मेशेक एने अबेदनगोह हादणे मोकल्‍यो। सिपाय तीनु माणहाह राजान सामने लावा।14नबुकदनेस्‍सर ताह फुशो, “एय शद्रक, मेशेक एने अबेदनगो, काय ज्‍य खेरीच हे काय मार देवतान बोक्ती नाह केरते, ते काय तुमू जाण बुजीन ओहलो केरतेह?15केदी तुमू एवी तियार एती ताहार, जेवी बिरा, पावली, विणा, सारंगी, सितार, शहनाई आखी बातीन वाजान सोब्दो होमेलहो, एने तुलेचबुखे डोंगा वोलीन मारे बाणायेल मुरतीह वोंदहो, ताहार वोचहो; एने केदी तुमू वोंदहो नाय ताहार तुमूह चालोच देदमीताला आक्‍ठान बाठाम टाकाय जाहो; ओवतो ओहलो काल्लो देवता हे, जो तुमूह मारा आथाम रेन सोड़ीव सेकी?”
16शद्रक, मेशेक एने अबेदनगो राजाह केया, “एय नबुकदनेस्‍सर राजा, ज्यी वातीन बाराम आमुह तार सामने सोताह वोचाड़नेन गिरेज नाह सोती।17केदी तु आमुह देदमीताला आक्‍ठान बाठाम टाकहे, ताहार आमरो बोगवान जान आमु सेवा केरतेह, आमुह आक्‍ठान बाठाम रेन वोचाड़नेन ताकेतवोर हे, एने एय राजा, तो आमुह तारा आथाम रेन बी वोचाड़ी।18पुण केदी बोगवान आमुह नाय बी वोचाड़ी, तीबी एय राजा, आमु तुवाह केतेह काय आमु तारा देवतान बोक्ती नाय केरहु, एने नाह तारी उब राखाड़ेल मुरतीह वोंदहु।”
19तेवी नबुकदनेस्‍सर राजाह जुलूम राग आवो, तो शद्रक, मेशेक एने अबेदनगोन उगे रागाम दिख्यो। एने तो उकुम आप्यो काय, आक्‍ठान बाठाह हात गुणा वोदार देदमाड़ दिवो।20ओवतो राजा तान सेनाम रेन, थोड़ाक ताकेतवोर सिपायाह उकुम आप्यो, काय शद्रक, मेशेक एने अबेदनगोह बांदिन देदमीताला आक्‍ठान बाठाम टाक दिवो।21तेवी ता माणहे तीनु जाणाह तान पिरेल मोज्‍या, डेगला, टोप्या एने दिहरा फाड़का बेल बांदिन ता देदमीताला आक्‍ठान बाठाम टाक देना।22तो आक्‍ठान बाठो ते राजान मोजबुत उकुमान वोजेसे जुलूम देदमावाय जायेल एतो, केरीन जा माणहे शद्रक, मेशेक एने अबेदनगोह उखल्‍या तास आक्‍ठान आसी केरीन हेलगीन मोर गीया।23पुण ज्या तीनु मतलब शद्रक, मेशेक एने अबेदनगो देदमीताला आक्‍ठान बाठीन विचीम बांदायेल जाय पोड़ना।
24तेवी नबुकदनेस्‍सर राजा बोंगलानो एने बियीन उबरी गीयो। एने तान मोंत्रीह फुशो, “काय आपु ता आक्‍ठान विचीम तीनुस एदमी बांदायेल नाह टाक्या?” ता राजाह जापाप आप्या, “होव राजा खेरी वात हे।”
25ओवतो राजा केयो, “दिखो, माहु ते आक्‍ठान मायतो, न्या पोला फिरते लेन चार माणहे देखाणे बाजरेनाह; ता बांदायेल नाह सोता एने आक्‍ठो न्यान कायच नाह बिगाड़ सीकेल हे। दिखो, तो चोवथो एदमी ते बोगवानान सोरान होस देखाणे बाजरिनोह!”
26ओवतो नबुकदनेस्‍सर ता देदमीताला आक्‍ठान बाठान बायणा हिऱ्यो जाएन केणे बाज गीयो, “एय शद्रक, मेशेक एने अबेदनगो, एय मोटला बोगवानान सेवक निकलीन बाहेर आवो!” ज्‍य होमलीन शद्रक, मेशेक एने अबेदनगो आक्‍ठान विचीम रेन निकील आवा।27जेवी ता बाहेर आवा ते आदिकारीन आदिकारी, आदिकारी, राज्‍यान आदिकारी, एने राजान मोंत्री एकठा एना, एने आक्‍ठा केरीन शद्रक, मेशेक एने अबेदनगो हेलग्‍या नाह, ज्‍य ता माणहे दिखेल एता। तान लेट्या एने फाड़का कायच हेलगेल नाह एता। ओलोस नाह पुण ता आक्‍ठाम एता तीबी तान सेरीर हेलगेल ओहलोह गेंदातालो नाह।
28ओवतो नबुकदनेस्‍सर केयो, “शद्रक, मेशेक एने अबेदनगोन बोगवानान बोड़ाय किरो। तान बोगवान तान हेरोगदुताह मोकलीन, तान न्या सेवकाह ज्यानकेरता वोचाड्यो, काहाकाय न्या राजान उकुम नाह मानीन, तास पोर बुरहो मेल्या, एने ज्‍य सोचीन तान सेरीर बी आप देना काय, आमु आमरा बोगवानाह सोड़ीन एगदा देवताह वोंदहु नाय।”
29“केरीन एवी मी ज्‍यो उकुम आपथु काय, काल्ला बी राज्‍यान एने काल्ली बी बाषा बोलनार, एगदो माणुह केदी शद्रक, मेशेक एने अबेदनगोन बोगवानान काह चिहटा केरी, ताहार तान टुकड़ा टुकड़ा केराय जाय, एने तान गेर रोखड़ान डेर बाणावाय जाय; काहाकाय ओहलो काल्लो उंजु देव नाह जो इहकेरीन वोचाड़ सिके।”
30तेवी राजा शद्रक, मेशेक, एने अबेदनगोह बाबेल देसाम उंजु बी उचो पोद आप्यो।

The Word for the World International

https://app.library.bible/content/604771cc77d9136d