प्रेरितान काम23
1पौलुस मोटला पोंचान उगे एक नेजेर टाकीन देखीन केयो, “एय इस्राएली बाहख! मी आज वोर बोगवानान केरता बिलकुर हाजा मोना केरीन जीवाय जियेल हे।”2ज्या पोर हनन्या मुखी चाकर्यो ताह जो तान आहने उबरियेल एता, पौलुसान कानफाट्याम देणेन उकुम आप्यो।3तेवी पौलुस ताह केयो, “एय चुनो लागाड़ेल बितड़ा, बोगवान तुवाह मारी! तु नेमान गेत मारो नियाव केरने बुहेल हे, पुण तु खुद नेमाह तोड़ीन माहु देणेन ताह उकुम आपेह!”4जा माणहे पौलुसान आहने उबरियेल एता ता पौलुसाह केया, “तु बोगवानान मुखी चाकऱ्याह हाजो बाकतो किथे!”5पौलुस ताह जापाप आप्यो, “एय इस्राएली बाहख, ज्यो मुखी चाकर्यो हे, ज्यो माहु मालुम नाह एतो! काहाकाय पुस्तेक माय लिखेल हे: तु आपणा माणहान आदिकारीन विरोद बाकतो मा किहे।”6तेवी पौलुस ज्यो जाणीन काय एक टुलो सदुकीन एने दिहरो टुलो फरिसीन हे, मोटला पोंचाम आयड़ीन केयो, “एय इस्राएली बाहख! मी फरिसी एने फरिसीन वोचीन हे। मुरेल ने आसा एने मुरेल माय रेन पोशो जीव उठणेन बाराम मारी चोकसी एणे बाजरेनीह।”7जेवी पौलुस ज्यी वात केयो, तेवी फरिसी एने सदुकी माय राड़ एणे बाज गीयो, एने पोंचाम फुट पोड़ गियी।8काहाकाय सदुकी ते ज्यो केतेह काय मुरेल माय रेन पोशो जीव उठणो ना सोतो, नाह हेरोगदुत एने नाह जीव सोतो; पुण फरिसी ज्या आखाह मानतेह।9तेवी मोटलो गेगदो ईनो, एने थोड़ाक मुसान नेम हिकाड़नारे मास्तेर्या जा फरिसीन टोलान एता, उठीन उबरी गीया एने ज्यो केयीन लेड़ाणे बाज गीया: “आमु ज्या माणहा माय काय बाकतो नाह देखते! एने केदी एगदो जीव नाहते हेरोगदुत ताह कियेल हे, ते ओवतो काय!”10जेवी जुलूम राड़ एनी, तेवी पलटनान आदिकारी ज्यो बियीन काय ता पौलुसाह मार नाय देती। तानकेरता पलटनाह उकुम आप्यो काय उतरीन ताह तान विची माय रेन जोबराण निकालो, एने किल्ला माय ली जावो।11तीस राती मालीक पौलुसान आहने उबरीन केयो, “एय पौलुस, ईमोत मेल! काहाकाय जिहकेरीन तु यरूशलेम माय मारी गोवाय दियेल, तिहेच केरीन तुवाह रोम माय बी गोवाय देणे पोड़ी।”12जेवी दिह उगनो ते थोड़ाक यहुदि एकठा टोलवायेन होमच्यो केऱ्या। एने सुगोण खादा जाह वोर आपु पौलुसाह मार नाय टाकहो, ताह वोर खाणो नाय खाहु।13जा आपसाम ज्यो सुगोण खाईल एता, ता चालीह जाणाह रेन वोदार एता।14ता मुखी चाकऱ्या एने डायडाया हेऱ्या जाईन केया, “आमु ज्यो ठाण लियेल हेते काय जाह वोर पौलुसाह मार नाय टाकहो, ताह वोर आमु कायच खाहु नाय।15पोशा ता यहुदि केणे बाज गीया तानकेरता एवी तुमू मोटला पोंचान बेल पलटनान आदिकारीह सोमजाड़ो काय पौलुसाह तुमरी फाय लावी, एने ओहलो देखाड़ो काय तुमू ताह उंजु बी हास केरीन पारेखणे होदतेह। एने आमु ताह पोचणेन पेलुच पौलुसाह मार टाकणेन केरता तियार रेहु।”16जेवी पौलुस ने बोणीख ने सोरो ज्यो होमल्यो काय ताह मारनेन ताकाव रेनाह; ते किल्ला माय जाईन पौलुसाह खुबेर किऱ्यो।17पौलुस सिपाया माय रेन एकाह तान आहने हादिन केयो, “ज्या जुवानाह पलटनान आदिकारी फाय ली जावो; ज्यो ताह काह केणे हुदेह।”18तानकेरता सिपाय ताह पलटनान आदिकारी फाय ली जाईन केयो, “कोंडायेल पौलुस माहु हादिन विन्ता किऱ्यो काय ज्यो जुवान पलटनान आदिकारीह काह केणे हुदेह; ज्याह ता फाय ली जा।”19तेवी पलटनान आदिकारी तान आथ देरीन एने आलेग ली जाईन फुशो, “तु माहु काय केणे हुदेह?”20तो केयो, “यहुदि होमच्यो किरेल हेते काय तुवाह विन्ता केरी काय हेकाले पौलुसाह मोटला पोंचाम लावे, ता ओहलो देखाड़ती काय उंजु हास केरीन ताह पारेख केरने होदतेह।21पुण तान मा मानहे, काहाकाय ता माय रेन चालीह रेन होवटा माणहे पौलुसाह मारनेन पासाण पोड़ रेनाह। जाज्यो ठाण लियेल हेते काय जाह वोर ता पौलुसाह मार नाय टाकती, ताह वोर नाय खाती एने नाय पिते। एवी ता तियार हेते एने तारा निर्णयान वाट जोवणे बाजरेनाह।”22तेवी पलटनान आदिकारी जुवानाह ज्यो उकुम आपीन वोलाव दिनो, “कुणीह मा किहे काय तु माहु ज्यु वातु कियेल हे।”23तेवी पलटनान मुखी दुय आदिकारीह हादिन केयो, “दुय होव सिपाय, सेत्तेर गोड़ सवार, एने दुय होव बोरशा लेन केसरीया माय जाणेन केरता तियार केर मीलो, तुमू रातीन नोव वासता निकेल ज्यो।24एने पौलुसान जाणेन केरता गोड़ा तियार मीलो, काय ताह फेलीक्स आदिकारी फाय हाजे हुके पोचाड़ देय।”25तो इहकेरीन चिट्ठी बी लिख्यो:26“महामहिम फेलीक्स आदिकारीह क्लोदियास लुसीयासाह नमस्कार।27ज्या एदम्याह यहुदि देरीन मार टाकणे होद्या, पुण जेवी मी जाण्यो काय तो रोमी हे, ते सिपाय लेएन सोड़ीव लावो।28मी जाणने होदतालो काय ता पौलुसा पोर कायतान वोजेसे दोस लागाड़तेह, तानकेरता पौलुसाह निचो तान मोटला पोंचाम ली गीयो।29तेवी मी जाण लिदो काय ता तान नेमान बोलचालान बाराम पौलुसा पोर दोस लागाड़तेह, पुण मार टाकणेन एने बांदाय जाणेन लायेक ता माय काय दोस नाह।30एने जेवी माहु कियेल काय ता ज्या माणहाह मारनेन ताकाव रेनाह, तेवी मी चालोच पौलुसाह तार फाय मोकली दिनो। एने आरोप लागाड़नाराह बी उकुम आप्यो काय तान लागाड़ील आरोप ता तार सामने मेली।”31एने जोहली सिपायाह उकुम आपेल ईतो, तिहेस केरीन पौलुसाह रातीम रात अन्तीपत्रीस फाय ली गीया।32दिहरे दिह गोड़ सवाराह पौलुस हेऱ्यो ओंगाण जाणेन केरता पाये चालनारे सिपाय सोड़ देना, एने वोलीन किल्ला माय आव गीया।33ता केसरीया पोचीन आदिकारीह चिट्ठी आप्या, एने पौलुसाह बी तान सामने उबो केऱ्या।34तो आदिकारी चिट्ठी वाचीन फुशो, “ज्यो काल्ला ईलाकान हे?” एने जेवी जाण गीयो काय किलीकीयान हे।35तेवी तो केयो, “जेवी तारा विरोदी बी आवती, ते मी तारो होमेलहो।” एने तो ताह आदिकारीन राजवाड़ा माय देखरेत माय मेलनेन केरता उकुम आप्यो।
The Word for the World International