มาระโก4
1เค-มา พระองค์ทรงโป่ซ้องตาฟังทะเล อึมผู้ชอเมี่ยวมะเตอพระองค์ว่าโล้ ทิแต-มา พระองค์เสด็จเคโค้แย้ ล่องว่าล่า เย้ทะเลว่า เคมาอึมผู้ช่อตาฟังถ้ายี่แก้ว2พระองค์จึงตรัสโป่ซ้อง อึมชอยอปะห้อกียังเป็นอุปมา เค มาซ้อง พระองค์ตรัสอึมช่องขอว่า3นอจู่ฟั่งก้า ชอท่าย้อจา อ่าซื่อ อ่าตี้ว่านเล4เค-มา อ่าซื่ออ่าตี้ว่านโห่ม่า อ่าซื่ออ่าตี้โกเส่โกส้าเค โกคูถ่ะ ทิแตม่า ย่ะโล่โว่ท้อโจ่ลือ5โกโตม่ะสะล้อท่ะโกต้า อึมแป้ยื้อ ง้อต้าล้าไว่ อึมเป้ยี้โห่ม่าน่ะ6ลาวาอึมโชท้าท้าค่อป้า อึมโซล่าแต๋ อึมโต๋ลาอ่าเฉม่าจา ทิแตมาสู่ซี้เล7โกโตม่ะ อากิ่วคั่วโกกวย อากิ่วคุ่ง้อต้าลื้อม่า อาตี้ยอปื่อแป้มาอ่าตื๋อม่าฮื่อซื่อ8โกโตม่ะ อึมเป่อ่ามื่ออ่าโจ่ว่าโกกวย มาง้อต้าล้าจำเริญต้าล้าอึมมาโพโว ซิงเทอ ค่อเทอ ร้อยเทออึมกี่โว9เค-มาพระองค์ตรัส อึมชอยออ้อ อึมเซ่ออึมพ่าจา ฮ้าฟั่งละก้า10ทิแตมา ชอมูเย้ค้อม่า ชอ พระองค์ ว่ายีวองแก้มู เค-มา อึมโต๋ลาสาวกมู พระองค์ยอนอต่าคำอุปมานั้น11พระองค์ตรัสช่อยอ “คุงลึกลับแผ่นดินของพระเจ้าทรงโปรดนอจู่ตั่งมูยอเป้ซื่อโว เค-มา ชอน้ะอ่าน้อชออึมโต๋ ข้อความตั่งมู เซออั๊วะให้เป็นคำอุปมากูย่าง12เพื่อช่องสะต่าโห่ฟ้า เซอโก่ต่าเคมาต่างมาแมว เคมาม่าซื่อ ม่าเข้าใจ เกลือกว่าอึมฉ่อ พระเจ้าว่าโซโก่โล้ เคมาอภัยตุ่งเคโลว่า13พระองค์ตรัสกับอึมฉ่อว่าก่ำอุปมาเน้อสว้า นอจูม่าซื่อม่าเข้าใจยอ เทเง้อป้านอจู่เข้สะซื่อ สะเข้าใจ ก่ำอุปมาทั้งปวงอย่างไรได้14ชอว่านซอ พระวจนะโวว่าน15ซึ่งโกคุง ตั่งเตื่องโกช่อสะได้แก่ พระวจนะที่ว่านโห่ เคมาบุคคลโวฟั่ง ในทันใดนั้น ซาตาน พระวจนะมาจิ้งลือ อึมช่องลาว่าน นาโวมั่งโห่ย่ะแล้16เคมาเป่อั๊วะ สะล้อจายื้อว่าโกเย้ ก็ทำนองท่าจ่าแฮ้ ชอเน้อพระวจนะเกี่ยว เคมา อึมฉ่อกี้ อะฮีอะฮ้าฮ้าด้วยความปรีดี น่าโวมื่อ17เคมาอึมโต๋ละ โต๋ว่าฮาโห่ม่าน่ะ เคมายี่โห่ม่าแม่ว เคมายากลำบากกึ้ง เคมาอึมฉ่าลาข่มเหงเค เคมาพระวจนะเหอสว้า เลิกเสียอ่าฮีอ่าฮ้า18เคมาอ่าซื่ออ่าตี้ เน้อปี่คู้อ่ากิ่วว่าว่านนั้น ได้แก่ชอบุคคล พระวจนะโว่ฟั่ง19เคมาความกังวลธรรมดาโลโล่ เคมาดุ่งสมบัติยอลุ่มหลงเค เคมาได้เข้ามา พระวจนะยอฮัดลือ เคมาโพม่าก่า20เคมาอ่าซื่ออ่าตือ อึมเป้อ่ามื่ออ่าโจ่ว่าว่านเน้อซ้าง บุคคลช่องพระวจนะโวเกี่ยวนั้น เคมาฮ้าโห่ โพกึ้ง ก้อย้อม่า ซิงเทอ ค่อเทอ ร้อยเทอ21เคมาพระองค์อึมฉ่อย้อตรัส “อึมฉ่อหมี่ภ่างล้า สำหรับถังสี่อั๊วะต้องโห่ ย้าลี่สี่อั๊วะ เคมาฮ้าอะถ่ะ ต้องโห่กี้ม่าเง้อ22เพราะว่าดีม่าจาเน้อมะโห่ เคมาดีม่าจาซาปปื่อซาแป้ แพร่งพรายม่าโวเคโก23เซ้ออึมพ่ะจาป้า ฟั่งโห่ก้า24พระองค์อึมฉ่อย้อตรัส “งาล่าโนโวจดจ่อ เคมามื่อแต้ฟั่ง นอฉ่อย้อจ้าขะน่างลาโซโซ่ปี้ เคมานอฉ่อย้อขะน่างเน้อลาโซโซ่ เคมาซากะเปเพ้อปี้25เซอกีไลจ่าโห่ป้า จะทรงอึมฉ่อย้อ ซากะเพ้อปี้ เคมาเซอกีไลม่าจา แม้ว่าอึมฉ่อจาโห่ย่ะ จะทรงอึมฉ่อว่าแต้โก่แฮ้ โก่แฮ้ โล้ปี้ อาน่อม่าซื่อ26พระองค์ตรัสว่า “พระเจ้าล้าอึมเป่แผ่นดิน อุปมาซอต่าย้ออ่าซื่ออ่าตี้ อึมเป่หว่านโคว้ตู้27เคมาอุ่งควิกมาอี่เถ่อ เคมางีกุงม่าโท อ่าซื่ออ่าตื๋อซ่างง้อต้าล้าเตเต้ อึมฉ่อม่าซื่อ28เคมาอึมเป่อาซื่ออ่าตื๋อยอง้อจำเริญ อึมโต๋ลาอาตื๋อยอ ฮื่อโล้ปี้อาน้อม่าอ่าซื่อ อางุ่ง เคมาอึมโต๋ลาอาแม้ต่าปีบือเข้าโล้29ทิแตมา อึมโต๋อาซื่ออิว ซอเกี่ยวเล อึมโต๋เวล่าฤดูเข้าโล้30พระองค์ตรัสอีกว่า “แผ่นดินพระเจ้าลาย่ะ จ่ะย่ะลาสะเปรียบเคมาสำแดงสะเคก่ำอุปมาเคสะเค้31เนออุปมา อ่าตื๋อลาอ่าตี้ท่าตี้ เวล่าง่าล่า เป้ว่า ปี่วโคแฮ้ อึมโต๋ลาอ่าแม้ยื้อทั้งปวงทั่วทั้งแผ่นดิน32ง่าลาปี่วโห่ป้าฮึ้อต้าลื้อ อึมพ่ะกี๋ ถ่าแล้ฮื่อ อ่าตือฮื้อ อึมโต๋ลา อ่าหล่า เคมายะโล่ยี้โล้ อ่าขืออุงโล้ อ่าตื๋อฉ้อฉี้ ว่าหุงเง่าว้ายีโล้ดว33พระองค์ได้ทรงกล่าวข่าวซอตั่งมูตั่งโม่ อึมโต๋ลาแค่วคำอุปมาเนอ หลายประการ เนอฉ่อลา สะฟั่งโว เคมา เข้าใจเค34เคมานอกจากคำอุปมา พระองค์มิได้ตรัสฉ่อย้อเขาเลย เคมาซอมู๋เย้ค้อม่า พระองค์จึงอธิบายเค สิ่งสะปะนั้นแก่เหล่าสาวก35อุงคะวี้ก่าทะยี พระองค์ได้ตรัสแก่อึมโต๋ลาสาวกแม่ะจู่ว่า นอจู่ย้อน้าป้าตาฟั่งโม้ว่าเลก้า36อึมผู้ฉ้อยอล่าโห่ม้า พระองค์ยอล่องว่าเจินโค่แย้ พระองค์ล่องว่ายีโห่ เคมาล่องป้อห้อกีล่องโก่กีเล37เคมาพายุลียาโมโบ บังเกิดเค เคมาฉ้อคลื่นลีเคเกเวล้า ล่องว่าฉ้ออุงโล้ฉ้อซาปิวโล้38พระองค์อี่จ้าโห่ อี่ท่าโห่ ล่องละต้าย อึมโต๋ลาสาวกคู้โทเย้ “อาจารย์ย้า งาจู่สาวก ตั่งมูฉ้อโล่มี้ง้า พระองค์งาจู่ย้อม่าโส่ปี้กาล่า39พระองค์จึงทรงตื่น พระองค์โต่โทลื้อ เคมาลียอห้าโล้ เคมาตรัสแก่ทะเลว่า “สง๊อบๆเคแฮ่ เคมาลีแฮคลื่นก็ส่าแฮ่40พระองค์จึงทรงตรัสแก่เขาว่า “จ้ากาเทอนอจู่เค นอจู่ความเชื่อ ม่าจากาล่าเทอ41ฝ่ายอึมฉ่อมูก็เค เกรงกลัวเหมี่ยวมะเตอ เคมาอุ้ย เห้อข้าปู่กะเสื้อเห่อทะเลลาฉ้อ แฮ้ลีกี้ก็เจอ
Empower Asia Bible Translation Movement