มาระโก10
1พระเยซูทรงลุกขึ้น อึ่มโต่โทลื้อ เค-มาฮี้แต้เสด็จ เคเย้ เค-มาแดนแคว้นยูเดียว่าอุงเล เค-มาแม่น้ำจอร์แดนฟากตะวันออกว่าเสด็จเคแล้ เค-มาอึมช่อตั่งมู พระองค์ว่าโล้ พระองค์จึงตรัส อึ่มช้อยอ โป่ซองเน้อพระองค์ทรงเก่ยโป่เก่ยซอง2ฟาริสีมู พระองค์ยอทดลองเค ต่างเค-มาทูลว่า อึ่มชอกะโพ่ อึมโต๋ล่ะค่ะโม้ซาหย่า ธรรมบัญญัติ ม่างล่า ม่าม่าง3พระองค์ตรัสอึมช่อยอนอต่าง <<โมเสสบัญญัติเคโห่เค้อึ่มโต๋ลาเคโห่4อึ่มช่อทูลตอบเคว่า โมเสสอนุญาตเค หนังสือหย่าอุ้งอึ่มโต๋ค่ะโม้ เค-มา หย่าแฮปี้5พระเยซูจึงตรัสอึ่มช่อยอตอบเค <<โมเสสข้อบัญญัติโวก้า เพราะเหตุนอจู่โนโวลื้อดึง6เนอตั้งแต่โกที่โลโล่ซ้อง พระเจ้าอึมช่อ ก่ะโพ่ก่ะโม้โว่ซ้องตาลื้อ 7เพราะเหตุนั้นบุรุษก่ะโพ่ อึ่มโต๋ล่า ค่ะโม้ แฮยีเท้7เพราะเหตุนั้นบุรุษก่ะโพ่ อึ่มโต๋ล่า ค่ะโม้ แฮยีเท้8เค-มาอึมช่อยีย้อ สะปอยตาเน่อแต้อุง อึมช่อง ยิย้อม่าอุ้งโห่ ต่าเน่อแต้สะอุ้ง9เหตุฉะนั้นซึ่งพระเจ้าทรงผูกพืนเคโห่ อึมชอยอม่าเป้ล้อโห่(อย่าให้พรากจากกันเลย)10เมื่ออี้คุ่งว่าอุงเลโห่ม่าเหล่าสาวกมู พระองค์ทูลนึงเน้อโก่นอต่าง11พระองค์จึงตรัสกับอึมช่อย้อว่า เซ่อกีไลอึมโต๋ลาค่ะโม้ย้อหย่า เค-มา ค่ะโม้อาซึโก่12โกจาเย้ เน้อข้าซว้างอึ่มโต๋ล่าก่ะโพย้อหย่า เค-มาก่ะโพ่อ่าซึจาเย้ ค่ะโม้เน้อกี้ประเวณีเพ้เหมือนกัน13ขณะนั้นอึ่มช่ออ่ากูโล่อ่าตี้โล่ๆ พระองค์ว่าปี่โล้ เค-มาพระองค์ย้อ อ่ากูโล่ย้อ อาโต๋ว่าสะหมั่งปี้ แต่เหล่าสาวกมูห้ามปรามเค้โห่14ทิแตมาพระเยซูแม่วมาโนโวม่าโป่ใจ เค-มาตรัสกับเหล่าสาวกมู อ่ากูโลอ่าตี้โล่งาอาเป้โล้แฮ้ อึมช่อยออ่าห้ามโห่โล้ แผ่นดินอึ่มเป่ของพระเจ้า อ่ากูโล่เป็นของคนอ่ากูโล่อย่างนั้น15โงนอจูยอความจริง อั้วะนอจูตั่งมูยอว่า เซอซองกีไล แผ่นดินของพระเจ้าม่าโวฮัก อ่ากูโล่อ่าตี้แฮ้ตู้ยเนอข้าสว้างแผ่นดินว่าสอุ้ง เลม่าโว16เค-มาพระองค์ทรงอุ้มฉีอี้ อ่ากูโล่อ่าตี้โล่เนอมู ล่าพูถ่าฉี่ต้าเค-มาทรงอวยพรป่องเป้17เมื่อพระองค์โกคุงว่าเสด็จเคต้อเย้กั้งลั่ง อึมช่อตาย้อจ้า พระองค์ว่าเพ่ยาล้าคุกเข่า อึมถึ กาถ้อเคโค้แฮ้ พระองค์ยอทูลนอต่างว่า <<ท่านอาจารย์ประเสริฐเง้อซอ โงเคสะเค่ว อาลาจีวี้นิรันดร์เซอเจ้อปี้18พระเยซูตรัสนอต่างอึมชอเนอข้าย้อว่า นองายอประเสริฐแต้คูว่าจะย่าก้าเซอกี้ประเสริฐม่าเง้อ เว้นแต่พระเจ้าต่าอุงค์แต้สุง้า19นอจูพระบัญญัติ ซื่อค้อโห่ว่า ชอยออาเซ่อะ ก่ะโพ่กะโม้ประเวณีล่วงละเมิดอ่าเค้คุงอ่าโจ้ พยานเท็จอ่าอุง อ่าล้อโจ่ อึมโต๋ล่า อะปู อะโม่ย้อเกียรติเป้20ชอเนอข้า พระองค์ยอทูลว่า อาจารย์เจ้าข้า ข้อเหอมู งาลาถือฮักษาเค้ล้า ตัง เต อ่ากูโล่หูแต้ง้า21พระเยซูทรงเพ่งดูอึมชอเนอจ้าย้อ เค-มา อึ่มช่อยอฮัก เค—า ตรัสว่า นอมื๋อต่ายังขาดโห่นอน้อลาคุงโค้จ่าย่ะกุ่งเล กุงโห่ป้า ช้ออนาถา โค่จนยอแจ้จ่ายเค้แฮ้ ทิแตมานอคุ่งสมบัติจาเห้อน้างอึมทะล้าโม้ว่า เค-มางาย้อจ้อโล่ว เค-มางาลาสาวกอุ่งโล้22เมื่ออึ่มช่อได้ยินกำนั้น เนอข้าล่าแผ่วก็สลดลงเค เค-มาอึมชอเนอต้อเย้เป็นตุ๊กเค เพราะอึมช่อทรัพย์ สิ่งของเมี่ยวเต้อเล23พระเยซูจึงทอดพระเนตรเคทีถ่าต่าว้องแฮ้ เค-มาอึมโต๋ล่าสาวกมูยอว่า ชออ่าจ้าอ่าป้อง พระเจ้าลา แผ่นดินว่าสะอุ้งโล้ยากจริงหนา24เหล่าสาวกมูก็ประหลาดโนโว พระองค์ลา พระวจนะ แต่พระเยซูตรัสเคอึ่มช่อยอว่า <<อ่าโล่เอ๋ย อึ่มช่อโนโววางทรัพย์สุงบัก พระเจ้าล่าแผ่นดิน(เป่)ก็ยากจริงหนา25ตัวอูฐ เก่อลาอ่าโกว่าลอดเค้แย้ง่ายกว่า อึมชอมั่งมี อ่าจาอ่าป้อง พระเจ้าลาผ่าดินว่าสาอุ้งเย้26เหล่าสาวกก็โนโวประหลาดเค จึงทูลว่า เทเง้อป้าเซ่อเท่อซะล่อ27พระเยซูสาวกมูยอ ทอดพระเนตรเคตรัสว่า ฝ่ายมนุษย์อึมชอก็เหลือกำลังจะทำได้แต่พระเจ้าลากำลังมาค้อ เพราะว่าพระเจ้าทรงเคโว้ สำเร็จเง้อกูสิ่งกูยัง28เปโตรพระองค์ยอทูลว่า เห่อง้าข้าพระองค์ตั่งฒูตั่งโม่เสียสละเคกูสิ่งกูยัง เค-มาพระองค์ยอจ้าโล้29พระเยซูอึ่มช่อยอตรัสตอบเค โงนอจู่ยอ อ่าโมอ่าจื้ออั้วะว่า เซ่ออี้สละเค เคมาอ่าปี อ่านุ้ง ก่าโพ่ กาโม อ่าปู อ่าโม อ่าโล่ เต โย้ เพราะงาย้อแม่วเย้ เค-มาข่าวประเสริฐงาลาย่ะของเรา30ยุคเห้อเข้าโลป้า เนอข้าตอบแทนเค ย้าโว ร้อยเท่า อึมโต๋ลาอาจา อี้ง อ่าปี้ อ่านุ้งก่าโพ่ ก่าโม้ อ่าโม้อ่าโล่ เค-มา เตโย้ทั้งจะถูกการข่มเหงเค้ เค-มา น้ายุคหน้าจีวี้นิรันดร์เค31เค-มาช่อป้าฮ้อกี่ยอชชออ่าตุ้งซ่าเง้อป้าชอโก่เพ่เยาะเย้ ทิแตม่าชอสุดท้ายอะตุ้งโก่เพ่เยาะเย้32กรุงเยรูซาเล็มว่าเดินทางเคโกแล้ พระเยซูก็เสด็จนำหน้าอึมช่อลาหู่เล เหล่าสาวกมู ฟั่งต่างโนโวว่าประหลาดง้อ เค-มา อึมชอค้อน้อโล้มูกีเค พระองค์อึ่มโต๋ล่าสาวกเซซองย้อคูล้า เค-มาตรัสสำแดงเคเหตุการณ์เน้อสะเท้งพระองค์ยอ33ว่าเฮอน่างาจู่ตั่งมู่ตั่งโม่ กรุงเยรูซาเล็มว่า สะเท้เล เค-มาอึ่มช่ออ่าโล่กะโพ่ อึมซอยอสะเปี้ยอึมปามหาปุโรหิตว่าสะเปช่ะ เค-มาธรรมาจารย์มูยอเค-มาอึ่มช่อเน้อ โตต้าสะป้าซาซี้ปี้ เค-มาท่านยอช่อต่างจาติยอสะเป้34อึมชอต่างจาติ ท่านยอ เยาะเย้ยเค ละโค่กี่เคี๊ยะสะตื่อ สะจื้อ เค-มาซาเซ่อ ซา ซี้ปี้ เค-มา อายีที่ซิงท่านเป็นอ่าซื้อโก่เพ่ย่ะโล้35ยากอบแฮ้ยอห์น เศเบดีลาโล่ พระองค์ยอทูลลือว่า พระอาจารย์เจ้าข้าโง่ข้าพระองค์ยิย้อ ปรารถนา พระองค์ยอสะตุ่งว่า ทรงกระทำเค้ของงาปี้ชอยิล่าย้อย่ะ36พระองค์จึงทรงตรัสนอต่างอึมช่อยอว่า นอชอยิยอปรารถนางาย้อนอมี้ ชอยิงาย้ออึ่มจ้าสะเป้เค่ย้า37อึมช่อจึงทูลตอบเคว่า พระองค์จะทรงพระสิริเน้อ พระองค์ยอยีตื้อล่าโม้ป๊ะผ้าถึย้อ ล่าอ้อป๊ะผ้าถึย้อ38พระเยซูจึงตรัสอึมช่อย้อว่า นอจู่ลาตุ่งย่ะซั้งน่อจู่โนโว้ม่าซื้อ โพ้โล่ งาลาสะต้างเน้อซั้ง ต้างโวม่าโว้อึมซื่อ เค-มาบัพติศเค ล้าโงสะฮับนอม่าฮับม่า39เห้อยิทูลตอบเคว่า โวมาแน้พระเจ้าข้า พระเยซูจึงตรัสแก่อึมช่อยอว่า โพ้โล่ซื่องาลาต้าง นอจู่ต้างเห้อ แนโห่ เค-มา บัพติศมางาลาฮับนอจู่อึมกี้ อ่ะโม้ฮับเห้อ40เค-มา งาลา ล่าอ้อล่าโม้ซายีตื้อซองงาจู่ลาพนักงานเนอจ้าย่ะมาเง้อ แต่พระเจ้าล่าโวทรงเตรียมโถ่วโห่ย่ะสำหรับเซอกีไล อ่าป้าเฮอข้ายอสะเป้41ทิแตม่า สาวกเซวองย้อโวเกี่ยวม่า ก็โนโวขุ่นเคือง เง้อยากอบแฮ้ยอห์นยอม่าโป่วใจ42พระเยซูจึงทรงอึมช่อตั่งมู่ตั่งโม่มาตรัสว่านอจู่ตั่งมูตั่งโม่ซื่อโก้โห่ว่าอึ่มช่อเน้อนับถือซอง ต่างชาติช้อย่อมเป็นเจ้าเหนืออึมชอย้อ เค-มา ชออ่ะเก่ตั่งมูตั่งโม่อ่าน้าว่าฟั่งค้าเค43แตในนอจู่ซั้งเทม้เง๋อเค-มา เซ้อหื้อลีป้านอจู่ลามู่ว่า เธอข้าสว้างอึมชอท่านยอต่างแม่ว ปรนนอบัติเค้44เค-มาเซอกีไลใคร่เอก อะตุ้ง อุ้งลี เธอข้าซึ้ง ทาสอุ้งแย้อึมช่อตั่งมูตั่งโม่45เพราะว่าอึมชออ่ะโล่ ม่าโวลือปรนนิบัติเค ลือม่าเง้อ แต่ท่านลืออึมช้อยอปรนนิบัติซะเค ลือเค-มาอึมโต๋ล่าจีวี้ ประทานเค-ลือ ชอตั่งมูยอก่าไถ่อุ้งลือ46พระเยซูแฮ้สาวกมู มื่อเยรีโคว่าลือ เค-มาพระองค์เสด็จเค ต้อลือ มื่อเยรีโคแฮร์พระ สาวกเค-มาอึมช้อ ตั่งมูตั่งโม่ช้ออึมฉ้อเป่เย่อ ต่าย้อจาอึมโต่ลาหมี บารทิเมอัส ทิเมอัสลาโล่ โกคุงลาอ่าต่างเตือยีตื้อโห่ ตุ่งตางโก47ทิแตม้า อึ่มช่อโวเกี่ยวว่า พระเยซูชาวนาซาเรธเสด็๗เค-ลื้อ <<ท่านเยซูดาวิกลาอ่าโล่งา พระองค์ยอ เม-ตาเค ย่ะโซปี้ล่ะ48อึ่มชอป้อฮ้อกียอ ห้าง นิ่งๆแต้ก่ะยีโห่ แต่เขา อึ่มช่ออาเท๋อโก่เตอเป่ เย้อดาวิดลาโล่เจ้าข้า งา พระองค์ยอ เม-ตาเค ย่ะโซปี้ล่ะ49พระเยซูทรงหยุด ซ่าโห้ เห่อยีโห้ เค-มา ตรัสสั่งอึมชอเนอยอกะคู้ล่ะ อึ่มช่ออึมชอฉ้อเป่เย่อย้อคู้ล่ะอึมช่อยออ้อ <<โต่โทล้า โนโวฉ้อฉ่อแต้ยีโห่ พระองค์นอย้อคุ้งว่า50อึมชอน้อผ้าล่ายเตผี้โต่โทล่า พระเยซูว่าโล้51พระเยซูจึงตรัสถาม นอต่างอึ่มชอว่า นอปรารถนาเค ง้าย้ออึม จ่าย่ะ นอยอสะเป้เคี๊ยะ อึมชอ อึมฉ้อเป่เยื้อย พระองค์ยอทูลเค <<พระอาจารย์เจ้าข้า โงโปรดตุ่งว่า งาพระองค์อึมฉ้อยอต่างแมวเปียว (ตาข้าพระองค์ได้เห็น)52พระเยซูทรงตรัสแก่อึมชอว่า <<จงไปเถิด นอเลก้า นอลาเจอย่ะ อ่ามื่อซ่างนอยอมื่อโห่ง้า ทิแต-ม่า อึมชอ อึมฉ้อเป่เย่อ อึมช้อต่างแม่วแฮ้ เค-มา พระองค์ลาโกคุงจองช่องเล
Empower Asia Bible Translation Movement