भज़न140
गाज़ै-बाज़ै आल़ेए सैणैं लै राज़ै दाबेदो भज़न
1हे बिधाता, तूह कर उपद्रभी मणछा का मेरी फाज़त, इना नर्दैई मणछा का डाह मुंह बच़ाऊई।2तिंयां सोठा कबल्लअ बूरअ ई, तिंयां पाआ कबल्लअ झ़गल़अ ई।3तिन्नें ज़िभा आसा शपैल़े दांदा ज़ेही, आपणीं गल्ला करै मारा तिंयां होरी दानुईंए बिशा ज़िहै। तिन्नें गल्ला हआ शपैल़ै बिशा ज़ेही।4हे बिधाता, इना कदुष्ट अर नर्दैई मणछा का डाह मुंह बच़ाऊई, ईंयां च़ाहा किहअ नां किहअ करै मुंह बरैबाद करनअ।5इनै शरेरै मणछै आसा मुल्है फाही डाही दी ढोही, बाता आसा तिन्नैं मुंह ढाकणा लै ज़ज़ाल़ डाहै दै छ़ैई।6हे बिधाता, हुंह बोला ताल्है इहअ, “मेरअ परमेशर आसा तूह, ज़ीबाण मेरी लेर-पकार शुण, मंऐं मांगी ताखा मज़त।”7हे परमेशर, मेरै मालक बिधाता, मुंह बच़ाऊंणेओ बल आसा ताखा, ज़ेभै बी जुध हुअ, तेभै बच़ाऊअ हुंह तंऐं ई।8हे बिधाता, ज़िहअ कदुष्ट मणछ च़ाहा, तेथ निं तिन्नां सफल हणैं दैई, नांईं ता तिंयां हणैं होर बी शरेरै।9मेरै इना दुशमणा निं ज़ितणैं दैई ज़ुंणी हुंह फेर-फिरदअ गोटी आसा डाहअ द, ज़ुंण धमकी तिंयां मुल्है दैआ, तिहअ लोल़ी तिन्नां ई लै हुअ।10तिन्नें मुंडै लोल़ी आगीए ज़ल़दै-ज़ल़दै नार पल़ै, तिंयां लोल़ी एही डुघी खाल़्ही दी पल़ै ज़ेता का तिंयां उझै निं निखल़ी सके।11ज़ुंण होरी लै झ़ुठअ दोश लाआ तिंयां निं सफल लोल़ी हुऐ! तिंयां कदुष्ट मणछ लोल़ी तिन्नां ई ज़िहै उपद्रभी मणछै पठी बरैबाद किऐ।12हे बिधाता, मुखा आसा थोघ कि तूह करा रैनै-गरीबो नसाफ।13धर्मीं मणछा करनअ तेरअ शूकर अर ज़ै-ज़ैकार तिंयां रहणैं ताह संघै।Beyond Translation