लूका6

1एकी धैल़ै त ईशू बशैघे धैल़ी खेचा बाती लागअ द डेऊंदअ। तेऊए च़ेल्‍लै लागै बाता हांढदी खाणां लै कणके सीला चोल़दै अर हाथै मरोक्‍की करै खांदै।2एता भाल़ी लागै फरीसी मांझ़ै कई बोल्दै, “तम्हैं करा इहअ काम ज़ुंण बशैघे धैल़ी करनअ ठीक निं आथी।”
3ईशू दैनअ तिन्‍नां लै ज़बाब, “तम्हैं कै कधू इहअ निं पहल़अ कि ज़धू दाबेद राज़ै ज़रुरत पल़ी अर ज़ांऊं सह अर तेऊए साथी भुखै तै तेभै तेऊ किज़ै किअ?4तेऊ किल्है खाई परमेशरे खिम्भा भितरी डेऊई भैंट दैनी दी रोटी, ज़हा प्रोहता का छ़ाडी होरी खाणअ ठीक निं हंदअ। तिंयां खैऊई तेऊ आपणैं साथी का बी?”5ईशू बोलअ तिन्‍नां लै, “हुंह मणछो पूत आसा बशैघे धैल़ीओ बी मालक।”
6इहअ हुअ कि एकी दुजी बशैघे धैल़ी लागअ सभागृहा ईशू शिक्षा दैंदअ अर तिधी त एक मणछ इहअ कि तेऊओ त दैहणअ हाथ मछैंअ द।7शास्त्री अर फरीसी तै ईशू लै दोशा लाणें ताका रहै दै अर तिंयां लागै भाल़ै कि हेरा हैनूं अह एऊ बशैघे धैल़ी नरोगै करा कि नांईं।
8पर ईशू हेरा त तिन्‍नें बच़ार ज़ाणीं अर ईशू तेऊ मछैंऐं दै हाथे मणछा लै बोलअ, “उझ़ू, इधी खल़्हू सोभी नदरी।”सह हुअ सोभी नदरी खल़अ।9तेखअ पुछ़अ ईशू तिन्‍नां का, “मुखा खोज़ा तम्हैं सोभ ऐहा गल्‍ला कि बधाना दी किज़ै आसा लिखअ द? बशैघे धैल़ी ठीक कै आसा? भलअ करनअ कि बूरअ? प्राण बच़ाऊंणै कि मारनअ?”10ईशू भाल़अ फेर, तेखअ बोलअ तेऊ मछैंऐं दै हाथे मणछा लै, “आपणअ हाथ कर आजू।”तेऊ मणछै बी किअ हाथ आजू अर तेऊओ हाथ हुअ नरोगअ।11पर शास्त्री अर फरीसी हुऐ रोश्शै लाल-पिंऊंल़ै अर तिंयां लागै आप्पू मांझ़ै हठल़दै कि एऊ ईशूओ किज़ै करनअ?
12अर तिन्‍नां ई धैल़ै डेऊअ ईशू धारा प्रैंदा लै प्राथणां करदअ अर परमेशरा का प्राथणां दी काटी सारी राच।13ज़ांऊं राच भैई, ईशू शादै आपणैं च़ेल्‍लै तेखअ छ़ांटै तिन्‍नां मांझ़ै बारा ज़ण्हैं संघा अर तिन्‍नां बारा लै बोलअ तेऊ शधाणूं।14तिन्‍नां च़ेल्‍ले नाअं तै इहै,
शमौन ज़हा नाअं ईशू पतरास डाहअ, तेऊओ भाऊ आन्दरू, याकब, जोहन्‍ना, फलिप्प, बरतुलमी,
15मोत्ती, थोमा, हलफीओ शोहरू याकब, शमौन ज़हा लै जेलोतेस बी बोला,
16याकबो शोहरू यहूदा अर करेती गराऊंओ यहूदा ज़ुंण बादा का ईशू ढाकणैं आल़अ बी हुअ।
17तेखअ होथअ ईशू आपणैं च़ेल्‍लै संघै उंधै। तेखअ खल़्हुअ एकी च़कोर ज़ैगा दी। तेऊ शूणीं आऐ तिधी एरुशलेम नगरी, सारै यहूदा मुल्खै, अर सूर अर सैदा मुल्खा का समुंदरे बाढै।18तिंयां थिऐ आऐ दै ईशूए गल्‍ला शूणैं अर आपणीं दाह का नरोगै हंदै। ईशू करा तै तिन्‍नां मणछा बी ठीक ज़हा भूत हआ त शाचअ द।19सोभ लोग च़ाहा तै ईशू आपणैं हाथा करै छ़ुंहंणअ किल्हैकि ईशू का निखल़ा ती शगती अर तेता करै हआ तै तिंयां ठीक।
20तेखअ ईशू आपणैं च़ेल्‍लै बाखा भाल़ी बोलअ, “परमेशर दैआ तिन्‍नां लै बर्गत, ज़ुंण परमेशरे आसरै रहा, स्वर्गो राज़ आसा तिन्‍नां लै।21परमेशरा दैणीं तम्हां लै बर्गत ज़ुंण एभै भुखै आसा, तम्हैं रज़ैऊंणै। परमेशर आसा तम्हां करै खुश ज़ुंण एभै लेरदै आसा लागै दै, परमेशरा दैणीं तम्हां लै एकी धैल़ै खुशी।
22“परमेशरा दैणीं तम्हां लै बर्गत ज़हा लै लोग मुंह मणछे पूता पिछ़ू ज़ीद डाहा, बागा लै काढा, बेइज़ती करा अर थारअ नाअं बूरअ बोली टबरच़ारी का दूर करे।
23“तैहा धैल़ी हऐ तम्हैं खास्सै खुशी किल्हैकि भाल़ा, तम्हां लै आसा स्वर्गै बडअ फल़; अर तिन्‍नें दाद-बाब आसा परमेशरे गूरा लै बी इहअ ई ज़ुल्म किअ द।24‘तम्हां लै हणीं घोर आफ़त! ज़ुंण सेठ आसा, किल्हैकि तम्हैं मुक्‍कै मौज़ करी।25तम्हां लै हणीं घोर आफ़त! ज़ुंण तम्हैं रज्ज़ै-पूज़ै दै आसा अर ज़ुंण इहअ सोठा कि हाम्हां का आसा सोभ च़िज़ा बतेर्ही, तम्हैं हणैं भुखै। तम्हां लै हणीं घोर आफ़त! ज़ुंण दुजैओ सुहांग करा, तम्हां लै हणीं घोर आफ़त! अर तम्हैं हणैं लेरदै।26तम्हां लै हणीं घोर आफ़त! ज़ांऊं सोभ मणछ तम्हां लै भलअ बोला, किल्हैकि इने दाद-बाब बी बोला तै झ़ुठै गूरा लै भलअ।’
27“पर हुंह बोला तम्हां शुणनै आल़ै लै कि आपणैं दुशमणा संघै बी करा झ़ूरी अर ज़ुंण तम्हां संघै ज़ीद करा, तिन्‍नां लै बी करा भलअ।28ज़ुंण तम्हां लै फिटक दैआ, तिन्‍नां लै दैआ बर्गत अर ज़ुंण थारी बेइज़ती करा, तिन्‍नां लै करा प्राथणां।29ज़ुंण तेरै एकी गलेटै दी च़ैंडै बाहा, तेऊ बाखा लै फरेऊ दुजअ बी अर ज़ै कुंण धोखै करै तेरी सुथणीं निंए, तेऊ निं कुर्तै निंणै का बी रोक्‍की आथी।30ज़ुंण बी ताखा मांगे, तेऊ लै दैऐ, अर ज़ुंण तेरी च़िज़ा छ़ड़ैऊऐ, तेऊ का निं बापस मांगी आथी।31तम्हैं बी करा लोगा संघै तिहअ ई, ज़िहअ तम्हैं च़ाहा कि लोग तम्हां संघै करे।
32“ज़ै तम्हैं आप्पू संघै झ़ूरी डाहणैं आल़ै संघै ई झ़ूरी करे, तेते कै बड़ैई च़ाल्‍ली थारी हई? पापी अर कदुष्ट मणछ बी ता इहअ ई करा।33ज़ै तम्हैं आपणैं भलाई करनै आल़ै संघै ई भलाई करा, तेते कै बड़ैई च़ाल्‍ली थारी हई? पापी अर कदुष्ट मणछ बी करा इहअ ई।34ज़ै तम्हैं ऋण या होर गल्‍ला सिधी तिन्‍नां लै ई दैए ज़हा का तम्हां बापस फिरनें आशा होए, तेतो निं तम्हां परमेशरा का किछ़ै फल भेटणअ। पापी अर बूरै बी दैआ ऋण अर तिंयां च़ाहा कि एतरअ ई लोल़ी हाम्हां बापस बी भेटअ।
35“पर तम्हैं करै आपणैं दुशमणा लै बी झ़ूरी, तिन्‍नां लै बी सोठणअ भलअ। ऋण दैई बापस एछणें आशा निं डाहणीं। तै भेटणअ तम्हां तेतो परमेशरा का फल अर तै हणैं तम्हैं परम प्रधान परमेशरे पूत किल्हैकि सह करा तिन्‍नां लै बी क्रिप्पा ज़ुंण बूरै आसा अर परमेशरो अदर बी निं करदै।36ज़िहअ थारअ स्वर्गो बाब परमेशर झणैल़ू आसा, तम्हैं बी करा होरी लै तेही ई झींण।
37“होरी लै दोश निं लाणअ, तै निं तम्हां लै बी दोश लागणअ नां कसरी निंदा करनी तै निं थारी बी निंदा हणीं। माफ करा, तै करनी परमेशरा थारी सज़ा बी माफ।38ज़ै तम्हैं होरी लै दैई करे, तै दैणअ तम्हां लै बी, ज़ुंण तम्हैं दैनअ द होए सह एछणअ तम्हां लै नापी, ठिंहीं अर छ़ूप लाई थारै भोसल़ै बापस फिरी। किल्हैकि ज़ेऊ ढाल़ै तम्हैं होरी संघै बर्ताअ करा, तेऊ ढाल़ै हणअ तम्हां संघै बी बर्ताअ अर तम्हां भेटणअ होर बी खास्सअ।”
39तेखअ खोज़ी ईशू तिन्‍नां का एक कथ्या, “कांणै कै लाई कांणै का बात रहैऊई? कै तिंयां दुहै खात्ती दी निं पल़णै आथी?40च़ेल्‍लअ निं आपणैं गूरू का बडअ हंदअ। पर ज़ुंण बी ज्ञैना दी सैणअ होए, सह हणअ आपणैं गूरू बराबर।
41“होरी, होछ़ी-होछ़ी गलती लोल़ै निं लागणअ! सह हणीं दुजे आछी दी पल़ी दी धख ज़ेही घाहे कणीं भाल़णें बराबर। पर आप्पू दैणीं भाल़णीं कि मुंह दी केतरी बडी गलती आसा।42ओ कपटी मणछा, ज़ै तेरी आपणीं आछी ई आसा शेटू पल़अ द, तै किहअ करै सका तूह आपणैं भाई लै इहअ बोली कि एछ मेरअ भाई हुंह काढूं तेरी आछी पल़ी दी घाहे कणीं पोर्ही?
43“कोई बी राम्बल़अ बूट निं निक्‍कअ फल़ दैंदअ अर नां कोई निक्‍कअ बूट राम्बल़अ फल़ दैंदअ।44हरेक बूट बछ़ैणियां तेऊए फल़ा का। किल्हैकि कांडै का फेडू अर झ़ाकल़ा का दाख निं कोहै चोल़दै।45भलअ मणछ काढा आपणैं मन्‍नें भलै भढारा का भली गल्‍ला अर बूरअ काढा बूरी गल्‍ला। किल्हैकि ज़ुंण मन्‍नैं हआ सह ई एछा खाखा दी।
46“ज़ै तम्हैं मेरी गल्‍ला मंदै ई निं आथी, तै किल्है हआ तम्हैं ‘हे प्रभू, हे प्रभू लाई दी?’
47“ज़ुंण मुंह सेटा एछा अर मेरी गल्‍ला शूणीं तिन्‍नां मना, हुंह खोज़ूं तम्हां का कि सह कहा ज़िहअ आसा?48सह आसा इहै मणछा ज़िहअ ज़ुंणी घअरा बणाऊंदी बारी डुघी आथरी खण्हीं शाफल़ा प्रैंदै आथरी पाई। ज़ांऊं बरसाती गाडा-नाल़ी आई पर सह घअर निं धख बी च़ुक्‍कअ। किल्हैकि सह थिअ पाक्‍की ज़ैगा बणअ द।
49“पर ज़ुंण शूणीं नांईं मंदअ, सह आसा तेऊ ज़िहअ ज़ुंणी पृथूई दी आथरी खण्हैं बाझ़ी घअर बणाअं। ज़ांऊं बरसात आई, सह घअर हुअ ढूल़ी खतम।”

Beyond Translation

https://app.library.bible/content/4761dfda0fe61278