आयूब42

1आयूबै दैनअ बिधाता लै ज़बाब,2“हे बिधाता, हुंह ज़ाणा कि ताखा आसा सारअ बल, तूह सका सोभै गल्‍ला करी ज़िहअ तूह च़ाहा तिहअ।3तंऐं बोल़अ मुल्है इहअ, ‘तूह कुंण हआ मेरी अक्लीए बारै लै सुआल करनै आल़अ? ताखा कुंणी खोज़ी एही नथोघी गल्‍ला बोल़णीं?’ पर मंऐं बोली तिंयां गल्‍ला ज़ुंण मुंह समझ़ निं आई, ज़ुंण मेरी समझ़ अर मेरै बशा का बागै थिई।4तंऐं बोलअ मुल्है इहअ, ‘मर्धा ज़ेही बान्ह कुछी गाची संघा दै मेरी गल्‍लो ज़बाब ज़ुंण हुंह पुछ़ा।’5मुखा त तेरै बारै सिधअ एचल़ी थोघ ज़ुंण मुखा होरी त खोज़अ द, पर ऐबै भाल़अ मंऐं तूह आपणीं आछी।6ऐबै हुअ हुंह आपणीं तिन्‍नां गल्‍ला लै शर्मिंदअ, मुंह करनअ धूल़ै-माट्टै अर छ़ारे रूल़ी प्रैंदै बेशी तैहा गल्‍लो प्राश्त।”
7ज़ांऊं बिधाता आयूबा संघै गल्‍ला करी मुक्‍कअ, तेखअ बोलअ तेऊ तेमान नगरीए एलीपजा लै,
8“तम्हैं करा इहअ, सात गाभू अर सात बाछ़ू आणा छ़ांटी करै, संघा करा मेरै दास आयूबा सेटा आप्पू लै हूम बल़ीदान। तै करनी मेरै दास आयूबा तम्हां लै मुंह सेटा अरज़ अर थारै बारै तेऊए अरज़ हेरनी मुंह शूणीं। तै निं मुंह तम्हां लै थारी ऐडी गल्‍ले सज़ा दैणीं ज़ुंण तम्हां भेटी लोल़ी ती। किल्हैकि तम्हैं निं मेरै बारै मेरै दास आयूबा ज़िहअ सत्त खोज़अ।”
9इहअ शूणीं किअ तेमान नगरीए एलीपज, शूही का बिल्दाद अर नमाती नगरीए सोपरै तिहअ ई ज़िहअ बिधाता तिन्‍नां लै हुकम किअ त। संघा शूणीं बिधाता तिन्‍नें बारै माफी लै आयूबे अरज़।
10ज़ांऊं आयूबै आपणैं तिन्‍नां साथी लै बिधाता का अरज़ किई, बिधाता किअ तेऊओ सारअ दुख-सांगट बी दूर। ज़ेतरअ सेठ सह पैहलै थिअ, बिधाता बणाअं सह तेता का दुगणअ सेठ।11तेखोस आऐ आयूबे भाई-बैहणी नातै-रिश्तैदार, साथी-संघी अर ज़ाणूं-बछ़ैणूं तेऊ सेटा मिलदै संघा खाई तेऊए घअरै कठा धाम। ज़ुंण बिधाता आयूबा लै खरी-अऊखी पाई ती, तेते बारै लागै तिंयां झेठ अर शोग मनाऊंदै। तिन्‍नैं सोभी दैनै तेऊ लै च़ंदीए सिक्‍कै अर एक-एक सुन्‍नेंओ बाल़ू।
12आयूबे बाकी ज़िन्दगी दी दैनी बिधाता तेऊए पिछ़ली ज़िन्दगी का खास्सी बर्गत। आयूबा का थिई च़ौदा हज़ार भेडा, छ़ह हज़ार ऊँट, एक हज़ार ज़ोल़ी बल्द अर एक हज़ार गाधीए हेल़्ह।
13तेऊए हुऐ सात शोहरू अर चअन शोहरी।14तेऊए ज़ेठी शोहरी नाअं त ज़मीना, मांझ़ली नाअं त कसीआ अर कान्हीं शोहरी नाअं त केरन।15आयूबे शोहरी ती हेरनी शुणनी एही बित्ती कि सारै देशै निं तिन्‍नां ज़िहै कोहै बेटल़ी आथी ती। आयूबै दैनअ तिन्‍नां लै तिन्‍नें होरी भाई संघै ज़ैदाता दी हेस्सअ।
16तेता बाद ज़िऊअ आयूब एक शौ च़ाल़्ही साला होर अर तेऊ भाल़ी च़ौथी पोस्ती तैणीं आजू आपणीं आद-लुआद।17ज़ांऊं आयूब खास्सअ प्रोढअ हुअ, तेखअ गअ सह ज़ांऐं।

Beyond Translation

https://app.library.bible/content/4761dfda0fe61278