आयूब22

1तेमानी नगरीओ एलीपज लागा इहअ बोल्दअ,2“कुंण मणछ कै परमेशरे किज़ै मज़त करी सका? एतरअ कुंण अक्ली आल़अ मणछ आसा ज़ुंण परमेशरा लै सका सलाह दैई?3तेरै धर्मीं हणैं करै परमेशरा किज़ै फाईदअ भेटा? तेरै भलै हणैं करै परमेशरा किज़ै आसरअ भेटा?4तेरै धर्मीं कामां लै सह ताह किल्है नैरा? तूह कै सोठा, परमेशर कै ताल्है एते तैणीं दैआ सज़ा कि तूह आसा तेऊओ शुचअ-पाक्‍कअ दास? इहअ निं हई ई सकदअ।5ताल्है सज़ा भेटी तै कि तंऐं किअ बतेर्हअ पाप, तंऐं निं बूरअ करी कसर डाही।6हई सका कि ज़ांऊं तेरै भाई-बंध ताखा निंयं द ऋण भरी निं सकै, तंऐं निं तिन्‍नों बांधअ बापस दैनअ अर तंऐं बझ़ैल़ै तेता पिछ़ू तिन्‍नें घेरीए झिकल़ै बी पोर्ही खोल्हणैं, संघा डाहै तिंयां नांगै शोटी।7मेरै खैलै निं तंऐं कधू भुखै लै रोटी अर नचिशै लै पाणीं पणैऊंअं आथी!8तंऐं किई आप्पू ज़िहै सेठा लै रैनै-गरीबे ज़िम्मीं-ज़ैगा गिम्मणा लै मज़त।9तंऐं डाही बिधबा बेटल़ीए मज़त करना लै पिठ फरेऊई, तंऐं लुटै हणैं छ़ुटै-मुक्‍कै दै लान्हैं।10तेही पल़ी ऐबै ताल्है फेरा-फेर आफ़त अर ऐबै पल़ी नच़ानक तेरै दिलै डअर।11तैही निस्सअ तेरै ऐबै न्हैरै शुझुई, तेऊ हर्हला दी गअ तूह गल़ै तैणीं डुबी।12परमेशर रहा स्वर्गै सोभी का उछ़टै दी, सरगे तारै दै भाल़णीं कि किधी तैणीं आसा, सह आसा तेता का बी उझै।13तज़ी बी बोला तूह इहअ, ‘परमेशरा का किज़ै थोघ आसा? सह आसा घणैं बादल़ा पिछ़ू लुक्‍कअ द, तेऊ किहअ करै लाअ म्हारअ नसाफ करी?’14तूह कै सोठा कि सह घणैं बादल़ा बाती कै सह भाल़ी निं सकदअ? सह कै उझै भ्रमंडै रहा सिधअ हांढदअ लागी?15तूह अज़ी बी तेही ज़िन्दगी ज़िऊंदअ आसा लागअ द, ज़ेऊ साबै पराणैं ज़मानें कदुष्ट मणछ ज़िऊआ तै?16तिंयां गऐ तै तिन्‍नों बगत एछणैं का आजी नच़ानक खारकी अमरा मरी!17ईंयां तै तिंयां मणछ ज़ुंण परमेशरा लै इहअ बोला तै, ‘तूह रह हाम्हां का दूर ई! हाम्हां किज़ै च़ाल्‍लअ ताखा भेटी?’18पर तज़ी बी दैनी परमेशरै तिन्‍नें घअरा लै बर्गत। तिन्‍नां कदुष्ट मणछे सोठ समझ़णीं आसा मेरै बशा का बागै।19कदुष्टे बरैबादी भाल़ी हणैं धर्मीं मणछ खुश, नर्दोश मणछ लागणै तिन्‍नां लै इहअ बोली हास्सदै,20‘भाल़ा, हाम्हां हंतणैं आल़ै हुऐ पठी बरैबाद, तिन्‍नें हुई सोभै गल्‍ला आगी जैंदरी दझ़ी खतम।’21आयूब, ऐबै लअ तूह परमेशरा सेटा मेल़-ज़ोल़ करी, तेऊ संघै ज़िधणे पा ऐबै छ़ाड़, तै हणअ तेरअ सोभी गल्‍ला लै भलअ।22तूह शुण कि परमेशर ताल्है किज़ै करना लै बोला, संघा डाह तिन्‍नां आपणैं दिलै आद।23बिधाता ज़हा का सारअ बल आसा, ज़ै तूह दिला का तेऊ बाखा फिरे, ज़ै तूह आपणैं डेरै कदुष्ट काम करनै छ़ाडे, तै जाणअ तूह भिई नरोगअ अर सफल हई।24आपणअ च़ोखअ सुन्‍नअ च़ंदी शोट आप्पू का दूर, तेता डाह तूह किधी नाल़ै दाबी।25ताल्है आसा सुन्‍नैं-च़ंदीओ खज़ानअ सह परमेशर ज़हा का सारअ बल आसा।26तै रहणअ तूह कबल्‍लअ तेऊ परमेशरे भरोस्सै ज़हा का सारअ बल आसा, तै हणअ तेरी खुशीओ मूल़ सिधअ सह ई।27तेखअ ज़ेभै बी तूह तेऊ सेटा अरज़ करे, तेऊ हेरनी तेरी शूणीं, ज़ुंण तंऐं मानत मनी, सह बी जाणीं तेरै पूरी हई।28तेखअ हणअ तूह तेरै हर कामां लै सफल अर तै निं तेरी ज़िन्दगी दी न्हैरअ हणअ।29परमेशर घुशा शरेरै मणछो नाक, अर भोल़ै मणछा डाहा सह बच़ाऊई।30ज़ै तूह भलअ करे अर तूह नर्दोश निखल़े, तै हेरनअ तेऊ तूह बी बच़ाऊई।”

Beyond Translation

https://app.library.bible/content/4761dfda0fe61278