जेरमयाह6
1बिधाता बोला इहअ, “बिन्यामीन गोत्रे लोगो, ठुर्हा आप्पू बच़ा, एरुशलेम नगरी का ठुर्हा पोर्ही! तकोआ नगरी बाज़ा नर्शिंगै! बेथ-हकरेम नगरी दैआ सोभी लै चतैनगी! उतरा बाखा च़ाल्ली घोर डरैऊंणी आफ़त एछी। बाबेल देशे हारदी-मारदी सैना करनीं सोभ गल्ला बरैबाद।2सियोन नगरी आसा मेरी शोभली शोहरी ज़ेही, पर ऐबै दैणअ मुंह ताह बरैबाद हणैं!3फुआल एछणैं आपणीं भेडा-बाकरीए हेल़्ही संघी। तिन्नां पाणै नगरी फेर आपणैं डेरै, तिंयां सोभ बेशणै आपणीं-आपणीं हेल़्ही च़राऊंदै।4तिन्नां बोल़णअ इहअ, ‘यहूदा संघै छ़ेल़ा जुध! उझ़िआ हाम्हां पल़णअ दपहरै तिन्नां लै चुटी!’ तेखअ बोल़णअ तिन्नां इहअ, ‘ऐबै गई खास्सी बल़ैग हई, धैल़अ च़ाल्लअ उडी, ऐबै च़ाल्ली सान्ह पल़ी।5हाम्हां पल़णअ तिन्नां लै राची चुटी अर तिन्नें बडै-बडै मैहलै करनै हाम्हां बरैबाद।’”6स्वर्गे सारी सैनो मालक बिधाता बोलअ बाबेल देशे सैना लै इहअ, “थोल़ै डाल़-बूट काटी बणाआं एरुशलेम नगरीए गहल़ा लै शिहल़ी। मुंह लणी एरुशलेम नगरी लै सज़ा दैई, किल्हैकि अह आसा इहै लोगा करै भर्हुई दी ज़ुंणीं होर हंती-हंती आणै मारी!7ज़िहअ कुहअ धैल़ ताज़अ पाणीं दैआ, एरुशलेम नगरी करा तेही धैल़ ताज़ै पाप। एते लोग आसा धैल़ झ़घल़दै अर उपद्रभ करदै लागै दै। मुखा शुझिआ एथ हर ज़ैगा धैल़ काट-मार लेर-पकार।8एरुशलेम नगरीए लोगो, ईंयां आफ़ता आसा तम्हां लै चतैनगी, नांईं ता मुंह छ़ाडणैं तम्हैं ज़ातै का, मुंह करनी हेरे थारी ज़ैगा एही उज़र ज़ेथ कोह निं बस्सदअ।”9स्वर्गे सारी सैने मालक बिधाता बोलअ मुखा इहअ, “इज़राईल करनअ इहअ रित्तअ ज़िहअ कुंण दाखे बागा का पिछ़ू छ़ुटै दै दाणैं बी आणा पठी चोल़ी। इज़राईले दुशमणा दैणअ मुंह तिन्नां इज़राईली बी झाल़णैं ज़ुंण ऐहा ज़ैगा ज़िऊंदै होए बच़ै दै।”10मंऐं दैनअ ज़बाब, “हुंह कहा का खोज़ूं? कहा शुणनी मेरी अह चतैनगी? तिंयां आसा टौणैं हुऐ दै, तैही निं तिन्नां का सुलै शुण्हदअ आथी! ज़ुंण मुंह बाती बिधाता तिन्नां लै समाद दैआ, तिंयां लागा तेता लै हास्सदै अर सुहांगा करदै।11बिधाता, तेरै रोश्शै दहअ-प्लुशअ हुंह भितरा का ऐबै निं हुंह एता ज़िरी सकदअ।”
तेखअ बोलअ बिधाता मुल्है इहअ, “पोर्ही हुकर मेरै एऊ रोश्शा हाट्टै-बज़ारै, बाता ज़िधी लान्हैं अर ज़ुआन शोहरू हआ झाल़्हुऐ दै। किल्हैकि मर्ध निंणअ तेऊए बेटल़ी संघै ढाकी आधी अमरे अर प्रोढै मणछ बी निं बच़णैं आथी।12तिन्नें घअर, खेच अर बेटल़ी दैणीं होरी लै, किल्हैकि मंऐं बिधाता लाई एऊ देशे लोगा लै सज़ा दैई।13किल्हैकि ईंयां आसा होछ़ै का बडै तैणीं सोभ लाल़च़ी, होर ता होर प्रोहत अर गूर बी आसा छ़ल़-कपट करी लोगा ज़िहै नां किहै ठगदै लागै दै!14लोगे डुघै ज़खमा लै बी फिरा तिंयां प्रैंदी इहै मल्हमा लांदै ज़िहै कि तेथ आसा एही धख क्रिंज़ा पल़ी दी! तिंयां फिरा इहअ बोल्दै, ‘एथ निं किछ़ आथी ज़ाथी आसा सोभ गल्ला ठीक!’ ज़ै कि असली दी निं तेथ किछ़ बी ठीक आथी।15इना च़िल़्हखरै कामां करी निं तिन्नां शरम बी एछदी! तिन्नां निं धख बी शरम आई, तिंयां निं शर्मिंदै हणअ ई च़ाहंदै। ऐहा गल्ला निं तिंयां ज़ाणदै ई आथी! तैही पल़णै तिंयां बी तिहै ई धरनीं ज़िहै होर लोग पल़णै, ज़ेभै मुंह तिन्नां लै सज़ा दैणीं तेभै हणैं तिंयां बी खतम, अह गल्ल डाही मंऐं बिधाता बोली।”16बिधाता बोला आपणीं परज़ा लै इहअ, “च़फै दी खल़्हिया संघा भाल़ा फेर, पुछ़णी दैआ बधिया बात कुंण ज़ेही आसा ज़ुंण पराणैं ज़मानै ओर्ही आसा। संघा हांढा तैहा बाता, तै रहणैं तम्हैं राज्ज़ी-मौज़ी। पर तिंयां बोला इहअ, ‘हाम्हां निं तैहा बाता हांढणअ!’17मंऐं आसा तम्हां लै पहरी ज़िहै चतैनगी दैंदै गूर डाहै दै। मंऐं बोलअ इहअ, ‘नर्शिंगे छ़ेल़ शूणैं।’ पर तिन्नैं बोलअ इहअ, ‘हाम्हां निं शुणनी।’”18तैही बोलअ बिधाता इहअ, “तम्हैं देशा-देशे लोग शूणां, तम्हैं आसा मेरै शाजत, भाल़ा कि मेरी परज़ा लै किज़ै आसा हणैं आल़अ।19पृथूई, मेरी गल्ला दी दै धैन। तिन्नां लै लाई मंऐं आफ़त पाई। ज़ुंण कदुष्ट काम तिन्नैं किऐ, तेता पिछ़ू दैणीं मुंह तिन्नां लै सज़ा। तिन्नैं निं मेरअ बैण बी शूणअ अर नां तिन्नैं मेरी शिक्षा मनी।20ज़ुंण धूप तिंयां मुल्है शेबा नगरी का आणा, सह निं मेरै किछ़ू कामों आथी! दूर देशा का ज़ुंण तिंयां शोभली बास्सा दैणैं आल़ै मसालै आणा, मुंह निं तेता का किछ़ मतलब आथी। थारै पशू बल़ीदान करी हूम करनै का निं हुंह खुश हंदअ, नां हुंह थारै मेल़-ज़ोल़े बल़ीदाना मंदअ आथी।”21तैही आसा बिधाता इहअ बोलअ द, “इना लोगा दैणअ मुंह ठोहल़ लागणै अर धरनीं बधल़णैं। ईज-बाब अर शोहरू-माठै मरनै सोभ साथी-संघी बी लागणीं ठोहल़ संघा हणैं खतम।”22बिधाता बोला एरुशलेम नगरी लै इहअ, “भाल़ा! उतरा दिशा बाखा आई एक बडी सैना, दूर देशा का आअ एक बलबान देश जुधा करदअ।23तिंयां आऐ आपणैं कतीर-कबाण अर तलबारा पाई, तिंयां आसा नर्दैई, तिंयां निं धख बी झींण करदै। ज़ांऊं तिंयां घोल़ै प्रैंदै शुंआर हई एछा, तिंयां शुण्हिंआं क्रुंगदै समुंदरा ज़िहै। तिन्नां छ़ेल़णअ अस्त्र-शस्त्र पाई तम्हां संघै जुध।”24एही खबर शूणीं लागै एरुशलेम नगरीए लोग इहअ बोल्दै, “म्हारै हाथ बाह चुटै पठी, हाम्हां लै पल़ी नज़िरन खरी, हाम्हां उझ़ुऐ सूंणें दाह लागी दी बेटल़ी ज़िहै शूल़।25म्हारै निस्सअ खेचै-खहल़ै कामां बी निखल़ुई, हाम्हां निस्सअ डरै बाता बी हांढुई! किल्हैकि म्हारै दुशमण आसा तलबार पाई अर फेर-फिरदी शुझिआ सिधी डअर-भगैर ई।”26बिधाता बोलअ तेखअ आपणीं परज़ा लै इहअ, “घेरी बान्हां खिंथल़ै संघा करोल़्हिआ छ़ारे रूल़ी जैंदरी। हिक्का-पटाक्की लेरा लाई करा शोग, ज़िहै कि तम्हैं आसा होए आपणैं कल्ही पूता मरनै पिछ़ू शोग करदै लागै दै। किल्हैकि ज़ुंण तम्हां बरैबाद करदअ आअ, सह पल़णअ तम्हां नभैऊशै चुटी।”27तेखअ बोलअ बिधाता मुल्है इहअ, “जेरमयाह, मंऐं बणाअं तूह सनारा ज़िहअ ज़ुंण धातू परखा, तूह परख मेरी परज़ा संघा भाल़ तिंयां केही ज़िन्दगी ज़िऊआ।28तिंयां आसा हठू अर द्रोही, तिंयां आसा कांस्सै अर लोहै ज़िहै राट्टै। तिंयां आसा सोभ भ्रष्ट हुऐ दै, तिंयां आसा सोभ पापी हुऐ दै।29आरनैं आसा आग ज़बर भकी दी धौंकणींए नाल़ी बी च़ाल्ली गल़ी पर खोट निं गल़ी नां पोर्ही निखल़ी! मेरी परज़ा मांझ़ा का खोट दूर करदै लागणअ आसा बृथा, किल्हैकि ज़ुंण बूरै आसा, तिंयां निं दूर किऐ आथी।30तिंयां हणैं खोटी च़ंदी ज़िहै ज़हा पोर्ही शोटा, किल्हैकि मंऐं बिधाता भाल़अ कि तिन्नां दी आसा खोट अर हुंह निं तिन्नां मंदअ आथी।”
तेखअ बोलअ बिधाता मुल्है इहअ, “पोर्ही हुकर मेरै एऊ रोश्शा हाट्टै-बज़ारै, बाता ज़िधी लान्हैं अर ज़ुआन शोहरू हआ झाल़्हुऐ दै। किल्हैकि मर्ध निंणअ तेऊए बेटल़ी संघै ढाकी आधी अमरे अर प्रोढै मणछ बी निं बच़णैं आथी।12तिन्नें घअर, खेच अर बेटल़ी दैणीं होरी लै, किल्हैकि मंऐं बिधाता लाई एऊ देशे लोगा लै सज़ा दैई।13किल्हैकि ईंयां आसा होछ़ै का बडै तैणीं सोभ लाल़च़ी, होर ता होर प्रोहत अर गूर बी आसा छ़ल़-कपट करी लोगा ज़िहै नां किहै ठगदै लागै दै!14लोगे डुघै ज़खमा लै बी फिरा तिंयां प्रैंदी इहै मल्हमा लांदै ज़िहै कि तेथ आसा एही धख क्रिंज़ा पल़ी दी! तिंयां फिरा इहअ बोल्दै, ‘एथ निं किछ़ आथी ज़ाथी आसा सोभ गल्ला ठीक!’ ज़ै कि असली दी निं तेथ किछ़ बी ठीक आथी।15इना च़िल़्हखरै कामां करी निं तिन्नां शरम बी एछदी! तिन्नां निं धख बी शरम आई, तिंयां निं शर्मिंदै हणअ ई च़ाहंदै। ऐहा गल्ला निं तिंयां ज़ाणदै ई आथी! तैही पल़णै तिंयां बी तिहै ई धरनीं ज़िहै होर लोग पल़णै, ज़ेभै मुंह तिन्नां लै सज़ा दैणीं तेभै हणैं तिंयां बी खतम, अह गल्ल डाही मंऐं बिधाता बोली।”16बिधाता बोला आपणीं परज़ा लै इहअ, “च़फै दी खल़्हिया संघा भाल़ा फेर, पुछ़णी दैआ बधिया बात कुंण ज़ेही आसा ज़ुंण पराणैं ज़मानै ओर्ही आसा। संघा हांढा तैहा बाता, तै रहणैं तम्हैं राज्ज़ी-मौज़ी। पर तिंयां बोला इहअ, ‘हाम्हां निं तैहा बाता हांढणअ!’17मंऐं आसा तम्हां लै पहरी ज़िहै चतैनगी दैंदै गूर डाहै दै। मंऐं बोलअ इहअ, ‘नर्शिंगे छ़ेल़ शूणैं।’ पर तिन्नैं बोलअ इहअ, ‘हाम्हां निं शुणनी।’”18तैही बोलअ बिधाता इहअ, “तम्हैं देशा-देशे लोग शूणां, तम्हैं आसा मेरै शाजत, भाल़ा कि मेरी परज़ा लै किज़ै आसा हणैं आल़अ।19पृथूई, मेरी गल्ला दी दै धैन। तिन्नां लै लाई मंऐं आफ़त पाई। ज़ुंण कदुष्ट काम तिन्नैं किऐ, तेता पिछ़ू दैणीं मुंह तिन्नां लै सज़ा। तिन्नैं निं मेरअ बैण बी शूणअ अर नां तिन्नैं मेरी शिक्षा मनी।20ज़ुंण धूप तिंयां मुल्है शेबा नगरी का आणा, सह निं मेरै किछ़ू कामों आथी! दूर देशा का ज़ुंण तिंयां शोभली बास्सा दैणैं आल़ै मसालै आणा, मुंह निं तेता का किछ़ मतलब आथी। थारै पशू बल़ीदान करी हूम करनै का निं हुंह खुश हंदअ, नां हुंह थारै मेल़-ज़ोल़े बल़ीदाना मंदअ आथी।”21तैही आसा बिधाता इहअ बोलअ द, “इना लोगा दैणअ मुंह ठोहल़ लागणै अर धरनीं बधल़णैं। ईज-बाब अर शोहरू-माठै मरनै सोभ साथी-संघी बी लागणीं ठोहल़ संघा हणैं खतम।”22बिधाता बोला एरुशलेम नगरी लै इहअ, “भाल़ा! उतरा दिशा बाखा आई एक बडी सैना, दूर देशा का आअ एक बलबान देश जुधा करदअ।23तिंयां आऐ आपणैं कतीर-कबाण अर तलबारा पाई, तिंयां आसा नर्दैई, तिंयां निं धख बी झींण करदै। ज़ांऊं तिंयां घोल़ै प्रैंदै शुंआर हई एछा, तिंयां शुण्हिंआं क्रुंगदै समुंदरा ज़िहै। तिन्नां छ़ेल़णअ अस्त्र-शस्त्र पाई तम्हां संघै जुध।”24एही खबर शूणीं लागै एरुशलेम नगरीए लोग इहअ बोल्दै, “म्हारै हाथ बाह चुटै पठी, हाम्हां लै पल़ी नज़िरन खरी, हाम्हां उझ़ुऐ सूंणें दाह लागी दी बेटल़ी ज़िहै शूल़।25म्हारै निस्सअ खेचै-खहल़ै कामां बी निखल़ुई, हाम्हां निस्सअ डरै बाता बी हांढुई! किल्हैकि म्हारै दुशमण आसा तलबार पाई अर फेर-फिरदी शुझिआ सिधी डअर-भगैर ई।”26बिधाता बोलअ तेखअ आपणीं परज़ा लै इहअ, “घेरी बान्हां खिंथल़ै संघा करोल़्हिआ छ़ारे रूल़ी जैंदरी। हिक्का-पटाक्की लेरा लाई करा शोग, ज़िहै कि तम्हैं आसा होए आपणैं कल्ही पूता मरनै पिछ़ू शोग करदै लागै दै। किल्हैकि ज़ुंण तम्हां बरैबाद करदअ आअ, सह पल़णअ तम्हां नभैऊशै चुटी।”27तेखअ बोलअ बिधाता मुल्है इहअ, “जेरमयाह, मंऐं बणाअं तूह सनारा ज़िहअ ज़ुंण धातू परखा, तूह परख मेरी परज़ा संघा भाल़ तिंयां केही ज़िन्दगी ज़िऊआ।28तिंयां आसा हठू अर द्रोही, तिंयां आसा कांस्सै अर लोहै ज़िहै राट्टै। तिंयां आसा सोभ भ्रष्ट हुऐ दै, तिंयां आसा सोभ पापी हुऐ दै।29आरनैं आसा आग ज़बर भकी दी धौंकणींए नाल़ी बी च़ाल्ली गल़ी पर खोट निं गल़ी नां पोर्ही निखल़ी! मेरी परज़ा मांझ़ा का खोट दूर करदै लागणअ आसा बृथा, किल्हैकि ज़ुंण बूरै आसा, तिंयां निं दूर किऐ आथी।30तिंयां हणैं खोटी च़ंदी ज़िहै ज़हा पोर्ही शोटा, किल्हैकि मंऐं बिधाता भाल़अ कि तिन्नां दी आसा खोट अर हुंह निं तिन्नां मंदअ आथी।”
Beyond Translation