जेरमयाह22
1बिधाता बोलअ मुल्है इहअ, “यहूदा मुल्खे राज़ेए मैहला लै डेऊ, तिधी खोज़ै तूह राज़ै का मेरअ समाद। तेऊ लै बोलै इहअ कि2यहूदा मुल्खो राज़अ ज़ुंण दाबेदे राज़गाद्दी दी आसा बेठअ द, तूह शुण बिधातो समाद। तूह, तेरै कार-करिंदै अर तेरी परज़ा एछा इना प्रऊल़ी बाती भितरा लै।3बिधाता बोला ताल्है इहअ, ‘भलअ कर, नसाफ कर, ज़ुंण लुटी लाऐ तिन्नां बच़ाऊ लुटणैं आल़ै का। तिन्नां कर तिन्नां का आज़ाद ज़ुंणीं तिन्नें बूरै हाल किऐ। बिधबा, छ़ुटै-मुक्कै दै लान्हैं अर परदेसी मणछा लै निं ऐहा ज़ैगा उपद्रभ करा। नां ऐहा पबित्र ज़ैगा तिन्नां नर्दोश मणछा मारदै लागा।4ज़ै तम्हैं असली दी ज़िहअ मंऐं हुकम किअ तिहअ ई करे, तै रहणअ दाबेदे आद-लुआदा मांझ़ै राज़अ बरकरार। तिंयां रहणैं आपणैं कार-करिंदै अर तिन्नें परज़ा संघी आपणैं रथ अर घोल़ै प्रैंदै इना प्रऊल़ी बाती भितरी एछदै लागी।5पर ज़ै तम्हैं मेरअ हुकम नांईं मने, तै डाहअ मंऐं सोह खाई इहअ बोली कि अह ज़ैगा हणीं पठी बरैबाद। अह गल्ल डाही मंऐं बिधाता बोली।’”6बिधाता दैनअ यहूदा मुल्खे सोभी ज़ैगा लै समाद। तेऊ बोलअ इहअ, “यहूदा मुल्खे राज़ घरानैओ मैहल आसा मुल्है गलाद देशे बणां ज़िहअ बित्तअ, तूह शुझिआ मुखा लाबानोन धारा ज़िहअ उछ़टअ, पर तूह बणाणअं मुंह रेगीस्ताने उज़र नगरी ज़िहअ ज़ेथ कोह निं बस्सणअ।7मुंह छ़ाडणैं ताह बरैबाद करदै, तिंयां एछणैं अस्त्र-शस्त्र पाई। तिन्नां पाणै तेरै केल़ुईए काठे बडै-बडै थाम्ह अर चाची फाल़ी संघा शोटणै तिंयां आगी जैंदरी।8“ऐहा नगरी बाती एछदै-नांहंदै परदेसी मणछ बी लागणै तेखअ एकी-दुजै लै इहअ बोल्दै, ‘बिधाता ऐहा बडी नगरीए इहै बूरै हाल किल्है किऐ होए?’9लोगा दैणअ तेतो इहअ ज़बाब, ‘ज़ुंण यहूदा मुल्खे परज़ा किअ तेता पिछ़ू हुऐ एते इहै हाल। तिंयां डेऊऐ तैहा करारा छ़ाडी उंबल़ी बाखा ज़ुंण तिन्नें परमेशर बिधाता तिन्नां संघै किई ती। तिंयां लागै बिधाता छ़ाडी होरी देअआ पूज़दै अर तिन्नें च़ाकरी करदै।’10यहूदा मुल्खे लोगो, जोशिया राज़ै लै निं लेरा लांदै लागा तेऊ मरनै पिछ़ू निं शोग करदै लागा। तेऊए शोहरू जोअहाज राज़ै लै लागा हिक्की-सल़िक्की लेरदै, सह लाअ तेऊए आपणैं देशा का दूर निंईं, सह निं ऐबै आपणीं ज़ल्म भूमी लै बापस फिरनअ, तेऊ निं भिई सह ज़ैगा भाल़णीं भेटणीं ज़िधी सह हुअ ज़ल्मअ द आसा।11“आपणैं बाब जोशिया बाद बणअ शलूम यहूदा मुल्खो राज़अ। पर सह डेऊअ ऐबै ऐहा ज़ैगा का दूर अर सह निं कधि बापस फिरदअ।12सह मरनअ मिसर देशै ज़िधा लै सह कैद करी निंयं। तेऊ निं अह ज़ैगा भिई भाल़णीं भेटणीं।”13बिधाता बोला इहअ, “राज़ै जेहोकीमा लै भाल़ केही घोर आफ़त पल़णीं! तेऊ आसा लोगा लुटी करै अह मैहल च़िणअ द। तेऊ आसा एते प्रैंधल़ै कमरै तिन्नां ढब्बै करै बणाऐं दै ज़ुंण तेऊए पापे कमाई थिई। तेऊ डाहै आपणैं ई लोग बगारी लाई अर तेते निं तेऊ तिन्नां लै मज़दूरी बी दैनी।14तेता लै आसा घोर आफ़त ज़ुंण जेहोकीम इहअ बोला, ‘मुंह बणाणअं आप्पू लै बडअ मैहल, तेथ हणैं प्रैंदै बडै-बडै कमरै।’ तेथ पाई तेऊ बडी-बडी ताक्की अर भित्ती महल़ी तेऊ केल़ुईए फहल़ै करै। संघा सज़ाऊऐ तिंयां लाला रांगा करै।15जेहोकीम, केल़ुईए काठा करै मैहल बणाईं कै तूह महान राज़अ हुअ? तेरै बाब जोशिया का बी थिअ खाणां-पिणां लै बतेर्हअ। तेऊ किअ तिहअ ज़ेथ भलाई अर नसाफ थिअ, तैही हुअ सह आपणीं ज़िऊंदी ज़िता हर कामां लै सफल।16जोशिया रहअ तिन्नां संघै खल़अ ज़ुंण रैनै-गरीब थिऐ। तैही हुअ तेऊ लै बी भलअ। मुंह मनणै अर मेरै बारै ज़ाणनैंओ मतलब बी आसा अह ई। अह गल्ल डाही मंऐं बिधाता बोली।17जेहोकीम, तूह भाल़ा सिधअ आपणअ ई नफअ, तंऐं किई तिन्नां मणछे हत्या तोही, ज़सरअ किछ़ै कशूर निं आथी त! तंऐं मारै लोग हंती-हंती, अह गल्ल बोली मंऐं बिधाता।”18तैही बोला बिधाता जोशिये शोहरू यहूदा मुल्खे राज़ै जेहोकीमा लै, “ज़ेभै कुंण मूंअ तेभै लाआ लोग एही लेरा, ‘आईओ, मेरै भाईआ तूह किधी डेऊअ! आईओ मेरी दाईऐ, तूह केस्सी डेऊई!’ पर तिन्नां निं तेऊ लै एही लेरा लाणीं, ‘आईओ मेरै मालका! आझ़ तेरी शोभा केस्सी डेऊई!’19सह डाहणअ मरी करै मूंऐं दै गाधै ज़िहअ दाबी। तेऊए ल्हास निंणीं डागै ज़ेही घिशी संघा शोटणी एरुशलेम नगरी बागै।20एरुशलेम नगरीए लोगो, लाबानोन धारा लै उखल़ा संघा पाआ हाक्का, थारी हाक्का लोल़ी बाशान धारा तैणीं शुण्हुंई। तेखअ पाऐ अबरीम धारा उखल़ी हाक्का कि थारी मज़त करदै एछा। किल्हैकि थारै सोभ साथी ज़ुंण थारी मज़त करदै एछणैं तै, तिंयां गऐ सोभ बरैबाद हई।21ज़ेभै तम्हैं राज्ज़ी-मौज़ी निहंचै थिऐ, तेभै दैनी ती मंऐं चतैनगी, पर तम्हैं बोलअ, ‘हाम्हां निं तेरी शुणनी।’ तम्हैं फिरै इहै कि तम्हैं आसा सदा लान्हैं ज़ुंण कधि निं शुणदै।22हे यहूदा! थारै फुआल फर्लाऊंणैं बागरी करै दूर। ज़ुंण थारै साथी थारी मज़त करदै एछणैं, तिंयां निंणै कैद करी। थारी नगरीए हणीं बेइज़ती अर तम्हां पल़णअ शर्मिंदै हणअ किल्हैकि तम्हैं किअ खास्सअ पाप।23तम्हां मांझ़ै आसा कई लाबानोन बणें केल़ुईए काठा करै बणाऐं दै कोल्हा दी राज्ज़ी-मौज़ी रहंदै लागै दै। पर ज़ांऊं तम्हां दाहे झोशा उझ़णीं, तम्हां लाणीं लैल़ा-पकारा, तम्हां उझ़णै सूंणें दाह लागी दी बेटल़ी ज़िहै शूल़।”24बिधाता बोला जेहोकीम राज़ेए शोहरू यहूदा मुल्खे राज़ै जकोनया लै, “ज़िहअ हुंह सदा ज़िऊंदअ परमेशर आसा, तिहअ बोला हुंह ज़ै तूह मेरी गुंठीए मुंदल़ी बी हंदी, च़ाऐ तूह मेरी मोहरा आल़ी मुंदल़ी बी हंदी, तज़ी बी काढणअ त तूह मुंह गुंठी का पोर्ही,25संघा सभाल़णअ त तूह मुंह तिन्नां का ज़ुंण ताह मारनअ च़ाहा अर ज़हा का तूह डरा। तूह दैणअ मुंह बाबेल देशे राज़ै नबूकदनेसर अर तेऊए सैना का।26मुंह शोटणअ तूह तेरी ईजा संघी पराऐ देशा लै ज़ुंण तेरी ज़ल्म भूमी निं आथी। तम्हैं मरनै दुहै तिधी।27पर तम्हैं रहणैं आपणैं देशा भिई बापस फिरना लै चाछल़दै लागी पर तम्हैं निं कधि आपणीं ज़ैगा बापस फिरनैं।”28मंऐं बोलअ इहअ, “जकोनया कै फुटै दै पारू ज़िहअ बृथा आसा ज़ेता कोह निं च़ाहंदअ? तैही निंयैं सह अर तेऊए आद-लुआद इहै देशे गलामी लै कैद करी, ज़ेते बारै तिन्नां का थोघ ई निं आथी?29ए यहूदे ज़ैगा, ए यहूदे ज़ैगा, शुण! बिधाता बोला इहअ,30‘एऊ मणछ जकोनये बारै आसा इहअ लिखअ द कि एऊए हुई अत्री। एऊ लै लिखा कि अह आपणीं ज़िन्दगी दी सफल हणअ। नां एऊए आद-लुआद राज़ै दाबेदे राज़गाद्दी दी बेशणै कि तिंयां यहूदा मुल्खा प्रैंदै राज़ करे। अह गल्ल डाही मंऐं बिधाता बोली।’”
Beyond Translation