याकब1
1अह च़िठी आसा याकबा बाखा ज़ुंण परमेशर अर प्रभू ईशू मसीहो दास आसा,
हुंह लिखा ऐहा च़िठी तिन्नां मसीहा ईशू दी विश्वास करनै आल़ै यहूदी “बारा गोत्रा” लै ज़ुंण सारै संसारै छिंघुई करै रहा,
तम्हां सोभी लै मेरी लै राज्ज़ी-खुशी।2हे मेरै भाई-बैहणीओ, ज़ेभै तम्हैं कई रंगे मसीबता दी पल़ा, एता समझ़ा खुशीए गल्ल।3किल्हैकि तम्हां का आसा थोघ कि ज़ेभै थारै विश्वासा परखा, तेता करै बझ़ा तम्हां दी सबर।4हर गल्ला दी शिखल़ा सबर करनअ ताकि तम्हैं आत्मां दी पाक्कै अर नर्दोश हई थारै च़ाल-च़लणा दी किछ़ू गल्ले काम्मी नां रहे।5पर ज़ै तम्हां मांझ़ै कहा का अक्लीए काम्मी होए, तेता मांगा परमेशरा का, सह निं तम्हां लै रोश्श करदअ कि तम्हैं किल्है मांगअ पर सह दैआ सोभी लै खुशी-खुशी।6पर मांगा विश्वास डाही करै तेता लै निं बैहम करी किल्हैकि बैहम करनै आल़अ हआ धारा प्रैंदै लागी दी कैली ज़िहअ ज़ुंण बागरी करै ओर्ही-पोर्ही रहा ढुल़दी लागी।7इहअ मणछ निं इहअ समझ़ी कि मुंह प्रभू का किज़ै भेटे।8किल्हैकि सह मणछ आसा दोगल़अ अर सह निं आपणीं कोही गल्ला दी टेक्की रहंदअ।9ज़ुंण विश्वासी भाई गरीब आसा तिंयां रहै खुश। परमेशर करा तिन्नों अदर।10ज़ुंण विश्वासी सेठ आसा तिंयां बी रहै खुश किल्हैकि परमेशरै निं तम्हैं घमंडी डाहै। संसारे सेठ मणछे ज़िन्दगी हणीं घाहे फूला ज़ेही खतम।11किल्हैकि सुरज़ा निखल़णैं का बाद पल़ा चटाक धुप्पअ अर घाहा दैआ सह शकेऊई, अर तेतो फूल अल़ा धरनीं, संघा तेते शोभा बी हआ खतम। ठीक इहै ई हणैं सेठ बी ढब्बै खटदी-खटदी खतम।12परमेशर दैआ तेऊ मणछा लै बर्गत ज़ुंण खरी दी पाक्कअ रहा, किल्हैकि तेऊ भेटणअ पाक्कै रही सदा रहणैं आल़ी ज़िन्दगीओ सह मुगट, ज़ेते करार परमेशरै तिन्नां लै आसा किई दी ज़ुंण तेऊ संघै झ़ूरी डाहा।13ज़ेभै कुंण परखा दी पल़े, सह निं इहअ बोली, “परमेशर आसा मुंह परखदअ लागअ द।” किल्हैकि नां कुंण बूरी गल्ला करै परमेशरा परखी सकदअ, अर नां सह आप्पू कहा परखदअ आथी।14अह आसा म्हारी आपणीं सोठ ज़ुंण हाम्हां का बूरै काम कराऊआ। ज़ेभै हाम्हां पाप करने सोर फिरा, सह पाआ हाम्हां कबाता।15तेखअ करा तिन्नें बूरी सोठ पाप करना लै मज़बूर, अह सोठ रहा तिन्नें मन्नें तेभै तैणीं पल़ी ज़ेभै तैणीं तिंयां बरैबाद नां होए। तेखअ ज़ांऊं बूरी च़ाहा कठा हआ, तेता का हआ पाप पैईदा। ज़ांऊं पाप खास्सअ हआ, तेतो फल भेटा संसारे देही अर आत्मां दुहीए मौत। मतलब कि एक पापी हआ परमेशरा का सदा लै दूर।16मेरै पैरै बैहण-भाईओ, धोखै दी निं रही।17किल्हैकि हरेक शोभलअ बरदान अर हरेक शुचअ दान एछा म्हारै बाब परमेशरा का ज़ुंणी सरगे सोभै प्रैश्शै दैणैं आल़ै तारै बणाऐं। सह निं बदल़दअ अर नां फेर फिरी करै छ़ैल्ली ज़िहअ एछदअ डेऊंदअ रहंदअ। परमेशर आसा हर बगत भलअ।18तेऊ दैनी आपणीं मरज़ी दी हाम्हां लै आपणैं शुचै बैणा करै ज़िन्दगी, ताकि हाम्हैं तेऊ बणाईं दी सोभी च़िज़ा मांझ़ै खास होए।19मेरै पैरै भाईओ, ऐहा गल्लो आसा तम्हां का थोघ, तैही रहै हरेक मणछ शुणना लै आजू अर बोल़णा लै पिछ़ू अर धखी का निं रोश्शै आणनीं।20किल्हैकि ज़ेभै मणछ रोश्श करा सह निं तेऊ धर्मां पूरै करदअ ज़ुंण परमेशर च़ाहा।21तैही करा मन्नें बूरै सभाब, ज़ीद-मिश अर घमंड दूर करी मना परमेशरो बैण, ज़ुंण थारै दिला दी आसा बऊअ द अर ज़ुंण थारी आत्मां लै उद्धार दैई सका।22तम्हैं निं सिधै परमेशरै बैण शुणनै आल़ै रहा, पर तेऊ साबै ज़िऊआ आपणीं ज़िन्दगी बी। नांईं ता तम्हैं आसा आप्पू लै धोखै दैंदै लागै दै कि परमेशरा हेरनै तम्हैं बच़ाऊई।23किल्हैकि ज़ुंण बी परमेशरे बैणा शुणनै आल़अ आसा, अर तेऊ साबै काम नांईं करदअ, सह आसा तेऊ मणछा ज़िहअ ज़ुंण आपणअ मुंह आर्शू दी भाल़ा24अर आपणअ मुंह भाल़ी लागा सह हांढदअ तेतरी जाआ सह तेभी बिस्सरुई कि सह किहअ त।25पर ज़ुंण मणछ परमेशरे तेऊ बधाना दी धैन दैए ज़ुंण सोभी आज़ाद करा अर ज़िहअ परमेशरो सह बधान बोला तिहअ ई करदअ रहे अर ज़ुंण बैण तेऊ शूणअ तेता आद डाहे, एता लै भेटणीं तेऊ परमेशरा का बर्गत।26ज़ै कुंण आप्पू लै धर्मीं भगत बोला, अर आपणीं ज़िभा बशै निं डाहे, सह दैआ आप्पू लै धोखअ अर तेऊए च़ाकरी निं किछ़ू कामें आथी।27म्हारै बाब परमेशरा का शुझिआ धर्म इहअ कि छ़ुटै-मुक्कै दै अर बिधबा बेटल़ीए करनी तिन्नें खरी-अऊखी मज़त। आप्पू रहै संसारे हर पाप करनै का दूर रही नर्दोश।
हुंह लिखा ऐहा च़िठी तिन्नां मसीहा ईशू दी विश्वास करनै आल़ै यहूदी “बारा गोत्रा” लै ज़ुंण सारै संसारै छिंघुई करै रहा,
तम्हां सोभी लै मेरी लै राज्ज़ी-खुशी।2हे मेरै भाई-बैहणीओ, ज़ेभै तम्हैं कई रंगे मसीबता दी पल़ा, एता समझ़ा खुशीए गल्ल।3किल्हैकि तम्हां का आसा थोघ कि ज़ेभै थारै विश्वासा परखा, तेता करै बझ़ा तम्हां दी सबर।4हर गल्ला दी शिखल़ा सबर करनअ ताकि तम्हैं आत्मां दी पाक्कै अर नर्दोश हई थारै च़ाल-च़लणा दी किछ़ू गल्ले काम्मी नां रहे।5पर ज़ै तम्हां मांझ़ै कहा का अक्लीए काम्मी होए, तेता मांगा परमेशरा का, सह निं तम्हां लै रोश्श करदअ कि तम्हैं किल्है मांगअ पर सह दैआ सोभी लै खुशी-खुशी।6पर मांगा विश्वास डाही करै तेता लै निं बैहम करी किल्हैकि बैहम करनै आल़अ हआ धारा प्रैंदै लागी दी कैली ज़िहअ ज़ुंण बागरी करै ओर्ही-पोर्ही रहा ढुल़दी लागी।7इहअ मणछ निं इहअ समझ़ी कि मुंह प्रभू का किज़ै भेटे।8किल्हैकि सह मणछ आसा दोगल़अ अर सह निं आपणीं कोही गल्ला दी टेक्की रहंदअ।9ज़ुंण विश्वासी भाई गरीब आसा तिंयां रहै खुश। परमेशर करा तिन्नों अदर।10ज़ुंण विश्वासी सेठ आसा तिंयां बी रहै खुश किल्हैकि परमेशरै निं तम्हैं घमंडी डाहै। संसारे सेठ मणछे ज़िन्दगी हणीं घाहे फूला ज़ेही खतम।11किल्हैकि सुरज़ा निखल़णैं का बाद पल़ा चटाक धुप्पअ अर घाहा दैआ सह शकेऊई, अर तेतो फूल अल़ा धरनीं, संघा तेते शोभा बी हआ खतम। ठीक इहै ई हणैं सेठ बी ढब्बै खटदी-खटदी खतम।12परमेशर दैआ तेऊ मणछा लै बर्गत ज़ुंण खरी दी पाक्कअ रहा, किल्हैकि तेऊ भेटणअ पाक्कै रही सदा रहणैं आल़ी ज़िन्दगीओ सह मुगट, ज़ेते करार परमेशरै तिन्नां लै आसा किई दी ज़ुंण तेऊ संघै झ़ूरी डाहा।13ज़ेभै कुंण परखा दी पल़े, सह निं इहअ बोली, “परमेशर आसा मुंह परखदअ लागअ द।” किल्हैकि नां कुंण बूरी गल्ला करै परमेशरा परखी सकदअ, अर नां सह आप्पू कहा परखदअ आथी।14अह आसा म्हारी आपणीं सोठ ज़ुंण हाम्हां का बूरै काम कराऊआ। ज़ेभै हाम्हां पाप करने सोर फिरा, सह पाआ हाम्हां कबाता।15तेखअ करा तिन्नें बूरी सोठ पाप करना लै मज़बूर, अह सोठ रहा तिन्नें मन्नें तेभै तैणीं पल़ी ज़ेभै तैणीं तिंयां बरैबाद नां होए। तेखअ ज़ांऊं बूरी च़ाहा कठा हआ, तेता का हआ पाप पैईदा। ज़ांऊं पाप खास्सअ हआ, तेतो फल भेटा संसारे देही अर आत्मां दुहीए मौत। मतलब कि एक पापी हआ परमेशरा का सदा लै दूर।16मेरै पैरै बैहण-भाईओ, धोखै दी निं रही।17किल्हैकि हरेक शोभलअ बरदान अर हरेक शुचअ दान एछा म्हारै बाब परमेशरा का ज़ुंणी सरगे सोभै प्रैश्शै दैणैं आल़ै तारै बणाऐं। सह निं बदल़दअ अर नां फेर फिरी करै छ़ैल्ली ज़िहअ एछदअ डेऊंदअ रहंदअ। परमेशर आसा हर बगत भलअ।18तेऊ दैनी आपणीं मरज़ी दी हाम्हां लै आपणैं शुचै बैणा करै ज़िन्दगी, ताकि हाम्हैं तेऊ बणाईं दी सोभी च़िज़ा मांझ़ै खास होए।19मेरै पैरै भाईओ, ऐहा गल्लो आसा तम्हां का थोघ, तैही रहै हरेक मणछ शुणना लै आजू अर बोल़णा लै पिछ़ू अर धखी का निं रोश्शै आणनीं।20किल्हैकि ज़ेभै मणछ रोश्श करा सह निं तेऊ धर्मां पूरै करदअ ज़ुंण परमेशर च़ाहा।21तैही करा मन्नें बूरै सभाब, ज़ीद-मिश अर घमंड दूर करी मना परमेशरो बैण, ज़ुंण थारै दिला दी आसा बऊअ द अर ज़ुंण थारी आत्मां लै उद्धार दैई सका।22तम्हैं निं सिधै परमेशरै बैण शुणनै आल़ै रहा, पर तेऊ साबै ज़िऊआ आपणीं ज़िन्दगी बी। नांईं ता तम्हैं आसा आप्पू लै धोखै दैंदै लागै दै कि परमेशरा हेरनै तम्हैं बच़ाऊई।23किल्हैकि ज़ुंण बी परमेशरे बैणा शुणनै आल़अ आसा, अर तेऊ साबै काम नांईं करदअ, सह आसा तेऊ मणछा ज़िहअ ज़ुंण आपणअ मुंह आर्शू दी भाल़ा24अर आपणअ मुंह भाल़ी लागा सह हांढदअ तेतरी जाआ सह तेभी बिस्सरुई कि सह किहअ त।25पर ज़ुंण मणछ परमेशरे तेऊ बधाना दी धैन दैए ज़ुंण सोभी आज़ाद करा अर ज़िहअ परमेशरो सह बधान बोला तिहअ ई करदअ रहे अर ज़ुंण बैण तेऊ शूणअ तेता आद डाहे, एता लै भेटणीं तेऊ परमेशरा का बर्गत।26ज़ै कुंण आप्पू लै धर्मीं भगत बोला, अर आपणीं ज़िभा बशै निं डाहे, सह दैआ आप्पू लै धोखअ अर तेऊए च़ाकरी निं किछ़ू कामें आथी।27म्हारै बाब परमेशरा का शुझिआ धर्म इहअ कि छ़ुटै-मुक्कै दै अर बिधबा बेटल़ीए करनी तिन्नें खरी-अऊखी मज़त। आप्पू रहै संसारे हर पाप करनै का दूर रही नर्दोश।
Beyond Translation