ईशायाह59
1तम्हैं निं बिधाता इहअ घट समझ़ा कि तेऊ निं तम्हां बच़ाऊंणै जोगी ज़ोर आथी अर नां तेऊ टौणैं समझ़ा कि सह निं थारी अरज़ शूणीं सकदअ!2पर थारै पापा करै हुऐ तम्हैं परमेशरा का दूर। तेता पिछ़ू आसा तेऊ तम्हां बाखा पिठ फरेऊई दी अर तैही निं सह थारी शुणदअ।3थारै हाथ अर गुंठी आसा हत्या करी लोधल़ै करै लबेल़ुई दी। तम्हां लै आसा हत्या करनैओ दोश। तम्हैं बोलअ आपणीं खाखा का झ़ुठअ ई अर थारी ज़िभा का निखल़ा बूरी ई गल्ला।4तम्हैं डेओआ दालता लै पर तम्हैं निं शुचअ मकदमअ करदै। तेथ निं तम्हैं शुची गल्ला खोज़दै। मकदमैं ज़ितणा लै रहा तम्हैं झ़ुठे आसरै। तम्हैं सोठा गल्ला ई होरीए हान्नी करने।5ज़ुंण बिक्री तम्हैं सोठा, तिंयां आसा झ़रीलै शपैल़े आंडी ज़ेही मारनै आल़ी। एक आंडी बी फाल़ी, तेता का निखल़ा दानुईंओ बच़अ! पर थारी इना एही सोठी दी गल्ला करै निं थारअ किछ़ भलअ हणअ, तिंयां कदुष्ट मणछ हणैं इहै बृथा ज़िहअ कि जांगूए जगोल्हा करै बणाऐं दै झिकल़ै होए।7तम्हैं सोठा कबल्लअ बूरअ ई करनअ, तेता करा तम्हैं हेरा-हेरी। तम्हां निं नर्दोश मणछे हत्या करना लै बी झ़िह लागदी। ज़िधी बी तम्हैं डेओआ तेथ छ़ाडा तम्हैं पिछ़ू उपद्रभ अर बरैबादी ई।8तम्हां निं होरी लोगा संघै मेल़-ज़ोल़ करी ज़िऊंणअ एछदअ ई, ज़ुंण बी तम्हैं करा, तेथ निं नसाफ आथी। ज़हा बाता तम्हैं हांढा सह निं राम्बल़ी आथी अर ज़ुंण तैहा बाता हांढे, सह निं राज्ज़ी-राम्बल़अ रही सकदअ।9लोग बोला इहअ, “ऐबै लागअ हाम्हां का थोघ कि ज़ुंण हाम्हां हंता परमेशर निं हाम्हां तिन्नां का बच़ाऊंदअ। हाम्हैं सोठअ त इहअ कि प्रैश्शअ जाणअ हई पर तेथ आसा न्हैरअ ई,10हाम्हैं रहै कांणै मणछा ज़िहै भित्ती तोफदै लागी। हाम्हां लागा धैल़ी-दपहरै बी राची ज़ेही ठोहल़, हाम्हैं आसा मोट्टै-धोटै हई बी मुल्दै ज़िहै।11हाम्हैं सोभ रहा डरै भाल्लू ज़िहै छझैऊंदै अर पालल़ी ज़िहै चिंईं-प्रीं करदै लागी। हाम्हैं हआ न्हैल़ै लागै दै कि बिधाता हाम्हां बच़ाऊए अर हाम्हां लै हुऐ दै बूरै अर ज़ुल्मो नसाफ करे, पर तेथ निं किछ़ बी हंदअ।12“बिधाता, हाम्हैं किअ ताल्है खास्सअ ज़ुल्म। म्हारै पाप आसा हाम्हां लै शाजत। हाम्हां का आसा सोभी गल्लो थोघ कि हाम्हैं किहअ-किहअ गलत किअ।13हाम्हैं किअ ताल्है विश्वास घात अर हाम्हैं डेऊऐ ताह छ़ाडी दूर अर हाम्हैं निं ज़िहअ तूह च़ाहा त तिहअ किअ। हाम्हैं रहै होरी हंतदै लागी अर हाम्हैं डेऊऐ ताह बिधाता छ़ाडी उंबल़ी बाता। म्हारी आसा सोठ ई माल़ी अर हाम्हैं बोली झ़ुठी गल्ला।14नसाफ काढअ हाम्हैं दूर, धर्म निं नेल़ ई एछदअ। सत्त डाहअ च़फै दी धरनीं शोटी अर मानदारी लै निं ज़ैगा ई आथी।15हाँ, सत्त लुक्कअ पठी, ज़हा दी धख मानदारी आसा बी ज़ुंण बूरअ करनअ छ़ाडा; तिंयां बी शाचा खिरी बूराई दी।” बिधाता बच़ाऊंणी आपणीं परज़ा
बिधाता च़ेती इना गल्ले माल़ी कि नसाफ निं रहअ ई।16बिधाता हुअ इहअ भाल़ी रहैन कि तेऊए परज़ा लै मज़त करनै आल़अ निं एक मणछ बी आथी। ऐबै बच़ाऊंणै तेऊ तिंयां आपणैं महान बला करै आप्पै। इहअ करनैओ ज़ोर आसा तेऊ का बतेर्हअ किल्हैकि सह आसा पबित्र।17धर्म बान्हणअ बिधाता कवचा ज़िहअ, बच़ाऊंणेओ बल हणअ तेऊए टोपा ज़िहअ। ज़ुंण लोगै बूरअ किअ, तेऊ लणअ तेतो बदल़अ। रोश्श बान्हणअ तेऊ आप्पू का झिकल़ै ज़िहअ।18बिधाता दैणीं आपणैं दुशमणा लै ज़िहै-ज़िहै तिन्नैं कर्म किऐ, तेही सज़ा। तिन्नां प्रैंदै काढणअ तेऊ आपणअ सारअ रोश्श। दूर समुंदरे टापू दी बस्सै दै लोगा लै बी दैणअ तेऊ ज़िहअ तिन्नैं खटअ तिहअ ई फरेऊई।19तेखअ करनअ पछ़मा बाखे लोगा बी बिधातो अदर। पुर्बा बाखे मणछा करनी तेऊओ महान प्रतप्प भाल़ी तेऊए स्तोती। बिधाता एछणअ बडै दरैऊआ अर बागरीए ढिश-डुआल़ै ज़िहअ।20बिधाता बोला आपणीं परज़ा लै इहअ, “मुंह छ़ाडणअ एरुशलेम नगरी लै थारअ उद्धार करनै आल़अ, ताकि सह तिन्नां मोलै दैई बापस लऐ ज़ुंण पाप करनअ छ़ाडा।21ज़ुंण करार मुंह बिधाता तिन्नां संघै करनी सह आसा एही, ‘मंऐं दैनी आपणीं आत्मां अर शिक्षा कि तिंयां सदा थारी होए। एभा पोर्ही करा तम्हैं ज़िहअ हुंह बोला तिहअ ई अर आपणैं शोहरू, पोचै, पल़पोचै अर पोस्ती-दर पोस्ती बी करै आपणीं आद-लुआदा लै शिक्षा दैई कि तिंयां सदा ज़िहअ हुंह बोला तिहअ करै।’”
बिधाता च़ेती इना गल्ले माल़ी कि नसाफ निं रहअ ई।16बिधाता हुअ इहअ भाल़ी रहैन कि तेऊए परज़ा लै मज़त करनै आल़अ निं एक मणछ बी आथी। ऐबै बच़ाऊंणै तेऊ तिंयां आपणैं महान बला करै आप्पै। इहअ करनैओ ज़ोर आसा तेऊ का बतेर्हअ किल्हैकि सह आसा पबित्र।17धर्म बान्हणअ बिधाता कवचा ज़िहअ, बच़ाऊंणेओ बल हणअ तेऊए टोपा ज़िहअ। ज़ुंण लोगै बूरअ किअ, तेऊ लणअ तेतो बदल़अ। रोश्श बान्हणअ तेऊ आप्पू का झिकल़ै ज़िहअ।18बिधाता दैणीं आपणैं दुशमणा लै ज़िहै-ज़िहै तिन्नैं कर्म किऐ, तेही सज़ा। तिन्नां प्रैंदै काढणअ तेऊ आपणअ सारअ रोश्श। दूर समुंदरे टापू दी बस्सै दै लोगा लै बी दैणअ तेऊ ज़िहअ तिन्नैं खटअ तिहअ ई फरेऊई।19तेखअ करनअ पछ़मा बाखे लोगा बी बिधातो अदर। पुर्बा बाखे मणछा करनी तेऊओ महान प्रतप्प भाल़ी तेऊए स्तोती। बिधाता एछणअ बडै दरैऊआ अर बागरीए ढिश-डुआल़ै ज़िहअ।20बिधाता बोला आपणीं परज़ा लै इहअ, “मुंह छ़ाडणअ एरुशलेम नगरी लै थारअ उद्धार करनै आल़अ, ताकि सह तिन्नां मोलै दैई बापस लऐ ज़ुंण पाप करनअ छ़ाडा।21ज़ुंण करार मुंह बिधाता तिन्नां संघै करनी सह आसा एही, ‘मंऐं दैनी आपणीं आत्मां अर शिक्षा कि तिंयां सदा थारी होए। एभा पोर्ही करा तम्हैं ज़िहअ हुंह बोला तिहअ ई अर आपणैं शोहरू, पोचै, पल़पोचै अर पोस्ती-दर पोस्ती बी करै आपणीं आद-लुआदा लै शिक्षा दैई कि तिंयां सदा ज़िहअ हुंह बोला तिहअ करै।’”
Beyond Translation