Jeremias4ceb_ocb

1Miingon ang Ginoo, “O Israel, kon gusto mogayod nga mobalik, balik na kanako.Kon isalikway mo ang imong mangil-ad nga mga dios-diosug dili ka na mobiya kanako,2ug kon magsaad ka sa ako langgayod nga ngalan ug magkinabuhi nga kasaligan,husto ug matarong, mahimo ka nga panalangin sa mga nasod,ug ila akong pasidunggan.”3Mao kini ang gisulti sa Ginoo ngadto sa mga katawhan sa Juda ug sa Jerusalem,“Sama nga ginadaro ang bantok nga yuta,bag-oha usab ninyo ang inyong gahinga mga kasing-kasing.Ayaw isabwag ang inyong maayongbinhi sa sampinitan.4Hinloi ninyo ang inyong mga kasing-kasing atubangansa Ginoo, kamong mga katawhan sa Judaug sa Jerusalem, kay kon dili,matagamtaman ninyo ang akong kasukonga sama sa kalayo nga wala gayoy makapalong.Mahitabo kini tungod sa kadaotan nga inyong gihimo.

Ang Silot nga Modangat sa Juda

5“Ingna ang Juda ug Jerusalem:‘Patingoga ang budyong sa tibuok yuta.Isinggit ug kusog nga magtapok sila ug managanngadto sa pinarilan nga mga lungsod.6Ipataas ang bandera sa pagpahibalo sa katawhannga mangadto sila sa Jerusalem.Lihok na ug panago kamo dayon,kay magpadala akog dakong katalagmangikan sa amihan.’ ”
7Daw sa liyon nga migula sa iyang tago-ananang tiglaglag sa mga nasod.Mibiya na siya sa iyang dapit sa paglaglag sa inyong yuta.Ang inyong mga lungsod panggub-on hangtoddili na kini kapuy-an.8Busa pagbisti kamog sako sa pagpakita sa inyong pagsubo.Pagminatay kamog hilak kay anaa pa gihaponang hilabihan nga kasuko sa Ginoo kanato.
9Miingon ang Ginoo, “Nianang adlawa, ang hariug ang iyang mga opisyal mawad-an ug kaisog,ug ang mga pari ug mga propeta makurat.”10Unya miingon ako, “O Ginoong Dios, gilimbongan mo gayod ang mga tawo tungod kay misaad ka nga moabot ang kalinaw sa Jerusalem. Apan diay ang espada andam na sa pagpatay kanila.”11Moabot ang higayon nga moingon ang Ginoo sa katawhan sa Jerusalem, “Mohuyop ang init nga hangin gikan sa taas nga mga dapit sa kamingawan paingon sa akong katawhan. Apan dili kini hangin nga mopalid sa tahop sa ilang trigo.12Labihan kini kakusog nga hangin nga maggikan kanako. Ipadayag ko karon kanila ang akong silot.”13Tan-awa! Ang atong kaaway nagpadulongnga daw sa mga panganod.Ang iyang mga karwahi daw buhawi,ug ang iyang mga kabayo tulin pa sa mga agila.Alaot kita! Malaglag gayod kita.14“Mga taga-Jerusalem,hinloi sa kadaotan ang inyong kasing-kasingaron maluwas kamo.Hangtod kanus-a magpabilin ang pagkadaotansa inyong huna-huna?15Ang inyong kalaglagan gipamalita na sa mga mensaherogikan sa Dan ug sa mga kabungtoran sa Efraim.16Gisugo sila nga pasidan-an ang mga nasodug ang Jerusalem nga adunay mosulong nga mga sundalogikan sa layong dapit.Gapanghagit sila ug away batoksa mga lungsod sa Juda.17Gipalibotan nila ang Jerusalem nga dawmga tawong nagbantay ug uma,tungod kay nagrebelde ang Jerusalem kanako.18Ang inyo mismong mga gawiug binuhatan maoy naghatod kaninyo niini.Mao kini ang inyong silot. Pait kini kaayo,ug midulot kini sa inyong kasing-kasing!”

Naghilak si Jeremias alang sa Iyang Katagilungsod

19Dili ko na maagwanta ang akong kaguol.Labihan gayod ang akong pag-agulo.Gikumot ang kasing-kasing ug dili ako mahimutang.Kay nadungog ko ang tingog sa budyongug ang singgit sa pakig-gubat.20Nagsunodsunod ang mga katalagman.Nalukop sa kadaot ang tibuok nasod.Bisan ang akong mga tolda kalit lang nga naguba,ug ang mga kurtina niini nangagisi.21Hangtod kanus-a ko pa padayon nga makita ang banderasa pagpakig-gira ug madungog ang tingog sa budyong?
22Miingon ang Ginoo,“Buang-buang ang akong katawhan.Wala sila makaila kanako.Sama sila sa mga batang walay panabot.Hanas silang mohimo ug daotan;dili sila mahibalong mobuhat ug maayo.”

Ang Panan-awon sa Umaabot nga Kalaglagan

23Nakita ko ang kalibotan. Hawan kini ug walay porma.Nakita ko usab ang kalangitan ug wala kini kahayag.24Nakita ko ang mga bukid ug mga bungtodug nangatay-og kini.25Nakita ko usab nga wala nay mga tawo,ug ang tanang langgam nanglupad na.26Nakita ko nga ang tabunok nga yuta nahimong disyerto.Ang tanang lungsod nalaglag tungod sa labihannga kasuko sa Ginoo.27Mao kini ang giingon sa Ginoo,“Ang tibuok kayutaan mangaguba,apan dili ko kini laglagon sa hingpit.28Ang kalibotan magsubo ug ang kalangitan mongitngit,kay nasulti ko na ang silot,ug dili ko na kini bakwion pa.Nakahukom na akoug dili na mausab ang akong huna-huna.”
29Sa pagkadungog nila sa kabanha sa nagpadulongnga mga tigkabayo ug mga tigpana,nangikyas sa kahadlok ang mga lumulupyosa matag lungsod.Ang uban nanagan ngadto sa kakahoyan,ug ang uban nanaka sa mga kabatoan.Gipamiyaan ang tanang lungsod ug wala nay namuyo niini.
30Unsay gibuhat mo, Jerusalem, nga laglagonon?Nganong nagsul-ob ka pa ug nindot nga bisti ug alahas?Nganong nangarte ka sa imong mga mata?Ang imong pagpatahom wala nay pulos.Ang imong mga hinigugma misalikway na kanimoug gusto ka na nilang patyon.
31Nakadungog akog tiyabaw ug agulo,sama sa usa ka babayeng nanganak nga primerisa.Tiyabaw kini sa mga lumulupyo sa Jerusalemnga daw makabsan sa ginhawa.Giisa nila ang ilang mga kamot ug nagkanayon,“Pagkamakaluluoy namo;daw mawad-an na kamig panimuot.Kay miabot na ang mopatay kanamo.”
expand_more
Search