1Unya miawit si Moises ug ang mga Israelinhon niini nga awit ngadto sa Ginoo:“Awitan ko ang Ginootungod kay nagmadaogon gayod siya.Gitambog niya sa dagatang mga kabayo ug ang mga nagsakay niini.2“Ang Ginoo mao ang naghatag kanako ug kusog,ug siya ang akong awit.Siya ang nagluwas kanako.Siya ang akong Dios,ug dayegon ko siya.Siya ang Dios sa akong amahan,ug pasidunggan ko siya.3Ginoo ang iyang ngalan,ug usa siya ka manggugubat.4Gitambog niya sa dagat ang mga karwahiug mga sundalo sa hari sa Ehipto.Nangalumos sa Pulang Dagatang pinakamaayong mga opisyal sa hari.5Nangalumos sila sa lawom nga tubig;naunlod sila sa kinahiladman nga daw bato.6Labihan gayod ang imong gahom, O Ginoo;pinaagi niini gidugmok mo ang mga kaaway.7“Sa imong pagkagamhanan,gilaglag mo ang mga mikontra kanimo.Gipatagamtam mo kanila ang imong kasukonga mipuo kanila nga daw mga dagami nga gisunog.8Sa usa mo lang ka paghuyopnapundok ang tubig.Natigom ang dakong bul-og sa tubigug mibarog nga daw paril;nimala ang yuta taliwala sa dagat.9Nagpasigarbo ang kaaway nga nagkanayon,‘Gukdon ko sila ug dakpon;bahinon ko ang ilang mga kabtanganug tagbawon ko ang akong kaugalingon niini.Hulboton ko ang akong espadaug laglagon ko sila.’10Apan sa usa mo lang ka paghuyopnalumos sila sa dagat.Naunlod sila sa kinahiladman nga daw tingga.11O Ginoo, kinsa sa mga diosang sama kanimo?Walay sama kanimo sa pagkabalaanug pagkagamhanan.Ikaw lang ang Diosnga naghimo ug katingalahang mga butang!12“Pinaagi sa imong gahomgilamoy sa yuta ang among mga kaaway.13Sa imong mapinadayonon nga gugmatultolan mo ang mga tawo nga imong giluwas.Sa imong kusog,tultolan mo sila sa imong balaan nga puloy-anan.14Madunggan kini sa mga nasodug magkurog sila sa kahadlok.Makulbaan gayod ang mga Filistihanon.15Ang mga pangulo sa Edom ug Moab magkurog sa kahadlok,ug ang mga pangulo sa Canaan daw malipong sa kahadlok.16Mangalisang gayod sila.Pinaagi sa imong pagkagamhanandili sila makalihok sama sa bato,hangtod makalabay ang imong katawhan nga imong giluwas,O Ginoo.17Dad-on mo ang imong katawhan sa imong yuta,ug ipahimutang mo sila sa bukidnga imong gipanag-iyahan,ang dapit nga gihimo mo nga imong pinuy-anan, O Ginoo,ang balaang puloy-anan nga ikaw mismo ang naghimo.18“Maghari ka, O Ginoo,sa walay kataposan.”19Ang mga Israelinhon naglakaw sa malang yuta taliwala sa dagat. Apan sa dihang milatas sa dagat ang mga kabayo sa hari ug ang iyang mga karwahi ug mga tigkabayo, gibalik sa Ginoo ang tubig ug natabonan sila.20Unya si Miriam nga propeta ug igsoon ni Aaron mikuhag tamborin ug gipangunahan ang mga babaye sa pagtamborin ug sa pagsayaw.21Ug mao kini ang iyang awit kanila:“Pag-awit kamo sa Ginootungod kay nagmadaogon gayod siya.Gitambog niya sa dagatang mga kabayo ug ang mga nagsakay niini.”
Ang Pait nga Tubig sa Mara ug sa Elim
22Gikan sa Pulang Dagat, gidala ni Moises ang mga Israelinhon sa kamingawan sa Shur. Tulo ka adlaw silang nagbaktas sa kamingawan ug wala gayod silay nakita nga tubig.23Sa dihang nakaabot sila sa Mara, nakakita sila ug tubig, apan dili sila makainom kay pait ang tubig. (Mao kana nga ginganlan kining lugara nga Mara.)24Tungod niini, mireklamo ang mga Israelinhon kang Moises, “Unsa na lay atong imnon niini?”25Busa nagpakitabang si Moises sa Ginoo, ug gipakita sa Ginoo kaniya ang usa ka sanga sa kahoy. Gilabay kini ni Moises sa tubig ug nawala ang kapait sa tubig. Didto naghatag ang Ginoo niini nga tulomanon ug sugo sa pagsulay kanila:26“Kon mosunod kamo pag-ayo kanako, ang Ginoo nga inyong Dios, ug maghimo ug maayo sa akong atubangan ug motuman sa akong mga sugo ug mga tulomanon, dili ko ipadala kaninyo ang mga sakit nga gipadala ko sa mga Ehiptohanon, kondili kanunay ko kamo ayohon.”27Mibiya sila sa Mara, ug miabot sila sa Elim, diin adunay 12 ka tuboran ug 70 ka palma, ug nagkampo sila didto duol sa tubig.