Parenthesis
The sealed of Israel
1Καὶμετὰ τοῦτοεἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς, κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς, ἵνα μὴ πνέῃ ἄνεμος ἐπὶ τῆς γῆς, μήτε ἐπὶ τῆς θαλάσσης, μήτε ἐπὶ πᾶνδένδρον.2Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἀναβαίνονταἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου, ἔχοντα σφραγῖδα Θεοῦ ζῶντος. Καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ τοῖς τέσσαρσιν ἀγγέλοις, οἷς ἐδόθη αὐτοῖς ἀδικῆσαι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν,3λέγων· «Μὴ ἀδικήσητε τὴν γῆν, μήτε τὴν θάλασσαν, μήτε τὰ δένδρα, ἄχρις οὗσφραγίσωμεν τοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ τῶν μετώπωναὐτῶν.»4Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων, ἑκατὸν καὶτεσσαράκοντα τέσσαρεςχιλιάδες, ἐσφραγισμένοιἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ·5ἐκ φυλῆς Ἰούδα δώδεκαχιλιάδες ἐσφραγισμένοι,ἐκ φυλῆς Ῥουβὶμδώδεκαχιλιάδες,ἐκ φυλῆς Γὰδ δώδεκα χιλιάδες,6ἐκ φυλῆς Ἀσὴρ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Νεφθαλεὶμδώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Μανασσῆ δώδεκα χιλιάδες,7ἐκ φυλῆς Συμεὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Λευῒ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰσάχαρδώδεκα χιλιάδες,8ἐκ φυλῆς Ζαβουλὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰωσὴφ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Βενιαμὶν δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι.A multitude from the Great Tribulation
9Μετὰ ταῦτα εἶδον καὶ ἰδού, ὄχλος πολὺς ὃν ἀριθμῆσαιοὐδεὶς ἐδύνατο,ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, ἑστῶτεςἐνώπιον τοῦ Θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἀρνίου, περιβεβλημένοιστολὰς λευκάς, καὶ φοίνικαςἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν.10Καὶ κράζουσινφωνῇ μεγάλῃ, λέγοντες, «Ἡ σωτηρία τῷ Θεῷ ἡμῶντῷ καθημένῳ ἐπὶ τῷ θρόνῳ,καὶ τῷ Ἀρνίῳ.»11Καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι εἱστήκεισανκύκλῳ τοῦ θρόνου, καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ ἔπεσονἐνώπιον τοῦ θρόνουἐπὶ τὰ πρόσωπααὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ,12λέγοντες· «Ἀμήν· ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.»13Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων, λέγων μοι, «Οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκάς, τίνες εἰσίν, καὶ πόθεν ἦλθον;»14Καὶ εἶποναὐτῷ, «Κύριέ μου,σὺ οἶδας.» Καὶ εἶπέν μοι· «Οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναντὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰςἐν τῷ αἵματι τοῦ Ἀρνίου.15Διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ, καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ. Καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳσκηνώσει ἐπ᾿ αὐτούς.16Οὐ πεινάσουσιν ἔτι, οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι·οὐδ᾿ οὐμὴ πέσῃ ἐπ᾿ αὐτοὺς ὁ ἥλιος, οὐδὲ πᾶν καῦμα·17ὅτι τὸ Ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμαίνειαὐτοὺς καὶ ὁδηγεῖαὐτοὺς ἐπὶ ζωῆςπηγὰς ὑδάτων. Καὶ ἐξαλείψει ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκτῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.»