1Ang bisan sin-o nga magpaprotektar sa Labing Mataas nga Dios nga Makagagahomprotektaran niya.2Makasiling siya sa Ginoo, “Ikaw ang akon dalangpan kag mabakod nga palanaguan.Ikaw ang akon Dios nga akon ginasaligan.”3Sigurado gid nga ilikaw ka niya sa mga siod kag sa makamamatay nga mga balatian.4Protektaran ka niya pareho sang pagprotektar sang pispis sa iya mga butosa idalom sang iya mga pakpak.Sa iya katutom, protektaran ka niya kag apinan.5Indi ka dapat mahadlok sa mga kalahadlukan, sa pana sang mga kaaway,sa mga balatian, kag sa mga kahalitan nga nagaabot kon gab-i ukon adlaw.7Bisan linibo ka tawo ang magkalamatay sa imo palibot, indi ka maano.8Makita mo lang kon paano ginasilutan ang malain nga mga tawo.9Tungod kay ginhimo mo nga dalangpan ang Ginoo,ang Labing Mataas nga Dios nga akon manugprotektar,10wala sing kalamidad ukon kahalitan nga magaabot sa imo ukon sa imo panimalay.11Kay suguon sang Dios ang iya mga anghel sa pagbantay sa imo bisan diin ka makadto.12Hakwaton ka nila para indi mapilas ang imo tiil sa bato.13Tapakon mo ang mga leon kag ang dalitan nga mga man-og.14Nagsiling ang Dios, “Luwason ko kag protektaranang nagahigugma kag nagakilala sa akon.15Kon magpanawag siya sa akon, sabton ko siya;kon ara siya sa kalisod, updan ko siya;luwason ko siya kag padunggan.16Hatagan ko siya sang malawig nga kabuhi,kag ipakita ko sa iya ang akon pagluwas sa iya.”