إِزهِّيذنْ70rif_ati

1إِ ؤُمقّْرَانْ ن إِمغْنَاجنْ. ن ذَاوُوذْ. إِ ڒِيذَارثْ.
2أَ أَربِّي، ذغْيَاثْ حِيمَا أَذْ أَيِي ثْفكّذْ، حِيمَا أَذْ أَيِي ثْعَاوْنذْ، أَ سِيذِي.3أجّْ إِنِّي يَارزُّونْ ڒعْمَارْ إِنُو أَذْ تّْوَاخَاروْضنْ ؤُ أَذْ سّْنُوفَّارنْ إِخفْ نْسنْ، أجّْ إِنِّي يَارطَّانْ خْ ڒْغَارْ إِ ذَايِي إِڒقّْفنْ، أَذْ ذوْڒنْ غَارْ ضفَّارْ ؤُ أَذْ تّْوَاسّْبهْذْڒنْ.4أجّْ إِ-ثنْ أَذْعقْبنْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُبهْذڒْ، إِنِّي ذِينْ إِقَّارنْ: ”هَا، هَا!“
5أجّْ مَارَّا إِنِّي خَاكْ يَارزُّونْ، أَذْ أَرْشْقنْ، أَذْ زَّايكْ فَارْحنْ. أجّْ إِنِّي إِتّخْسنْ أَسنْجمْ نّشْ، أَذْ إِنِينْ ڒبْذَا: ”أَربِّي ذ أَمقّْرَانْ!“6مَاشَا نشّْ ذِي ڒغْبنْ ؤُ زڒْضغْ، أَ أَربِّي، ذغْيَاثْ غَارِي. شكْ ذ ثْوِيزَا إِنُو ذ أَمْسنْجمْ إِنُو، أَ سِيذِي، وَارْ تّْعطَّاڒْ شَا!