PSALMORUM61lat_clv
1In finem, pro Idithun. Psalmus David.2[Nonne Deo subjecta erit anima mea? ab ipso enim salutare meum.3Nam et ipse Deus meus et salutaris meus; susceptor meus, non movebor amplius.4Quousque irruitis in hominem? interficitis universi vos, tamquam parieti inclinato et maceriæ depulsæ.5Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere; cucurri in siti: ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant.6Verumtamen Deo subjecta esto, anima mea, quoniam ab ipso patientia mea:7quia ipse Deus meus et salvator meus, adjutor meus, non emigrabo.8In Deo salutare meum et gloria mea; Deus auxilii mei, et spes mea in Deo est.9Sperate in eo, omnis congregatio populi; effundite coram illo corda vestra: Deus adjutor noster in æternum.10Verumtamen vani filii hominum, mendaces filii hominum in stateris, ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum.11Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere; divitiæ si affluant, nolite cor apponere.12Semel locutus est Deus; duo hæc audivi: quia potestas Dei est,13et tibi, Domine, misericordia: quia tu reddes unicuique juxta opera sua.]