إِزهِّيذنْ129rif_ati

1إِزْڒِي ن ؤُڭعّذْ.
”زِي ثمْژِي إِنُو حْصَارنْ أَيِي أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ!“ إِنِي ث خنِّي أَمُّو، أَ إِسْرَائِيل،
2زِي ثمْژِي إِنُو حْصَارنْ أَيِي أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، مَاشَا وَارْ ذ أَيِي زمَّارنْ.
3إِمْشَارّْزنْ شَارْزنْ خْ وعْرُورْ إِنُو، ڭِّينْ ڒَاثَارَاثْ ن وشْرَازْ نْسنْ ذ إِزِيرَارنْ.4سِيذِي ذ أَمْسڭّذْ. نتَّا إِقْضعْ إِسغْوَانْ ن إِعفَّاننْ.5أجّْ مَارَّا إِنِّي إِشَارّْهنْ صِيهْيُونْ، أَذْ سضْحَانْ ؤُ أَذْ تّْوَاعَارْننْ غَارْ ضفَّارْ.
6أجّْ إِ-ثنْ أَذْ ذوْڒنْ أَمْ أَرْبِيعْ خْ ثْزغْوِينْ إِ إِتِّيسْڒَاوْ قْبڒْ إِ-ث غَا قڒْعنْ،7وَارْ زَّايسْ إِتّْعمَّارْ ونِّي إِمجَّارنْ أَفُوسْ نّسْ، ؤُڒَا ذ ونِّي إِتّْشدَّانْ إِشوَّافنْ ن إِمنْذِي أَحْسِينْ نّسْ،8ؤُ حِيمَا إِمْسبْرِيذنْ وَارْ قَّارنْ: ”لْبَارَاكَا ن سِيذِي أَقَا-ت أَكِيذْومْ!“ ”نشِّينْ نْبَاركْ كنِّيوْ س يِيسمْ ن سِيذِي.“