προς φιλιππησιους2GHTG

1none ει τις ουν παρακλησις εν χριστω ει τι παραμυθιον αγαπης ει τις κοινωνια πνευματος ει τις σπλαγχνα και οικτιρμοι2πληρωσατε μου την χαραν ινα το αυτο φρονητε την αυτην αγαπην εχοντες συμψυχοι το εν φρονουντες3μηδεν κατα εριθειαν μηδε κατα κενοδοξιαν αλλα τη ταπεινοφροσυνη αλληλους ηγουμενοι υπερεχοντας εαυτων4μη τα εαυτων εκαστος σκοπουντες αλλα και τα ετερων εκαστοι5τουτο γαρ φρονεισθω εν υμιν ο και εν χριστω ιησου6ος εν μορφη θεου υπαρχων ουχ αρπαγμον ηγησατο το ειναι ισα θεω7αλλα εαυτον εκενωσεν μορφην δουλου λαβων εν ομοιωματι ανθρωπων γενομενος και σχηματι ευρεθεις ως ανθρωπος8none εταπεινωσεν εαυτον γενομενος υπηκοος μεχρι θανατου δε σταυρου9none διο και ο θεος αυτον υπερυψωσεν και εχαρισατο αυτω ονομα το υπερ παν ονομα10ινα εν τω ονοματι ιησου παν γονυ καμψη επουρανιων και επιγειων και καταχθονιων11και πασα γλωσσα εξομολογησεται οτι κυριος ιησους χριστος εις δοξαν θεου πατρος12ωστε αγαπητοι μου καθως παντοτε υπηκουσατε μη ως εν τη παρουσια μου μονον αλλα νυν πολλω μαλλον εν τη απουσια μου μετα φοβου και τρομου την εαυτων σωτηριαν κατεργαζεσθε13θεος γαρ εστιν ο ενεργων εν υμιν και το θελειν και το ενεργειν υπερ της ευδοκιας14παντα ποιειτε χωρις γογγυσμων και διαλογισμων15none ινα γενησθε αμεμπτοι και ακεραιοι τεκνα θεου μεσον αμωμητα γενεας σκολιας και διεστραμμενης εν οις φαινεσθε ως φωστηρες εν κοσμω16none λογον ζωης επεχοντες εις καυχημα εμοι εις ημεραν χριστου οτι ουκ εις κενον εδραμον ουδε εις κενον εκοπιασα17αλλ ει και σπενδομαι επι τη θυσια και λειτουργια της πιστεως υμων χαιρω και συγχαιρω πασιν υμιν18το δ αυτο και υμεις χαιρετε και συγχαιρετε μοι19none ελπιζω δε εν κυριω ιησου τιμοθεον ταχεως πεμψαι υμιν ινα καγω ευψυχω γνους τα περι υμων20ουδενα γαρ εχω ισοψυχον οστις γνησιως τα περι υμων μεριμνησει21οι παντες γαρ τα εαυτων ζητουσιν ου τα ιησου χριστου22την δε δοκιμην αυτου γινωσκετε οτι ως πατρι τεκνον συν εμοι εδουλευσεν εις το ευαγγελιον23τουτον μεν ουν ελπιζω πεμψαι ως αν απιδω τα περι εμε εξαυτης24none πεποιθα δε εν κυριω οτι και αυτος ταχεως ελευσομαι25αναγκαιον δε ηγησαμην επαφροδιτον τον αδελφον και συνεργον και συστρατιωτην μου υμων δε αποστολον και λειτουργον της χρειας μου πεμψαι προς υμας26επειδη επιποθων ην παντας υμας και αδημονων διοτι ηκουσατε οτι ησθενησεν27και γαρ ησθενησεν παραπλησιον θανατω αλλα ο θεος αυτον ηλεησεν ουκ αυτον δε μονον αλλα και εμε ινα μη λυπην επι λυπη σχω28σπουδαιοτερως ουν επεμψα αυτον ινα ιδοντες αυτον παλιν χαρητε καγω αλυποτερος ω29none προσδεχεσθε ουν αυτον εν κυριω μετα πασης χαρας και τους τοιουτους εντιμους εχετε30οτι δια το εργον χριστου μεχρι θανατου ηγγισεν παραβουλευσαμενος τη ψυχη ινα αναπληρωση το υμων υστερημα της προς με λειτουργιας