1ईसु मंदीर मां हतलु, ती उचु देखीन लकपती माणसे काजे दान-पेटी मां आपणा-आपणा दान नाखतेला देख्यु।2तीनी टेमे मंदीर मां ईसु एक गरीब रांडायली बायरीक, दुय तांबान रुप्या धरम करतेली देख्यु।3ने तत्यार ईसु कह्यु, “मे तुहुंक छाचलीन कव की जी गरीब रांडायली बायर हीनु आखा माणसे सी आखाम अदु दान आपली छे।4काहाकी दीसरा, माणसे आपसा बेसका कमायला धनेम सी ईतरोक आपला छे, बाकुन जी गरीब हय्न बी जीवणे वाटे तेरे धड़े जो कमायलो हतलो, च आखो आप देदी।”
ईसु कह्यु यरुसलेम मंदीर उदरीन सर जासे
5जत्यार ईसु काजे थुड़ाक चेला मंदीरेन बारामां असी वात कवणे बाजी गुया, “जु मंदीर कतरु वारु छे, वारलु दगड़ा सी ने छेल भात्या चीजे सी बेस सींगारलु छे।”6जी वात सामळीन ईसु तीनु काजे कह्यु, “असा दाहड़ा बी आवसे ईना मंदीरेन आखा तत्रा जो तुहुं हय देखी र्या च आखो उदरीन सर जासे ने दगड़ा पर दगड़ु बी जमलु नी रहणे देय।”
गरा आवणेन टेम
7चे ईसु काजे पुछ्या, “ए मास्तर! ज आखो कत्यार हवसे ने जत्यार ज आखो पुरो हवसे तीनी टेमे काहनी सहलाणी देखाव पड़से?”8ईसु तीनु काजे कह्यु, चेतीन रवु, तुहुंक कुय मनवीन ठगी नी लेय, काहाकी बेसका माणसे मार नावेन आवसे ने कवसे, चु मसी मेत छे ने ची टेम बी आय गुयली छे। तुहुं तींद्रे पर भुरसु करीन तींद्री वात मानीन तींद्रे पछळ-पछळ घुण जावु।9जत्यार तुहुं लड़ाय झगड़ान ने खुन-खराबान वात सामळसु, ती तुहुं घुण घाबरायु काहाकी असो ते हवसे ने हवसे। बाकुन तीने टेमे तत्यारुत कळ नी सरे।10ती ईसु तीनुक अळी कह्यु, एक जातीन माणसे दीसरी जातीन माणसे साते लड़ाय-झगड़ु करसे, ने एक राजेन माणसे दीसरा राजेन माणसे साते लड़ाय झगड़ु करसे।11ने बेसकी जागाम बेसकी धरती धदड़ीन फाट जासे, जां चां काळ पड़से ने माणसेन रुग लाग जासे ने सरगे मां बी आज लग देख्या नी असली बीहाड़नेन सहलाणी सरगे मां बी देखाव पड़से।12“बाकुन ज आखो हवणेन पेहले बेसका माणसे मारा नावेन करता तुहुं काजे धरीन तुहुंक बेसका वेला पाड़से, ने यहुदी पंचुन हातेम आप देसे राजा ने रोमी नीयाव करन्या अगळ घीसीन लावसे ने चे तुहुंक जेलेम कुंड देसे।”13बाकुन ची टेम तुंद्रे वाटे मारा बारामां मां गवा देणेन वारलु मुखु बण जासे।14तेरेसी आपणा मन मां ठाणी लेवु की हामु पेहले सी बचणे करीन काय-काय कवसुन करीन फीकुर मां करजु।15काहाकी मे तुहुंक असु बुल ने अक्कल आपीस, की तुंद्री वीरुद करन्याक वातेम तुंद्रे साते लड़ाय नी पड़े ने तुंद्री वातेक काटी नी सके।16तुंद्रा माय-बास ने भाय ने धड़े वाळा ने तुंद्रा दुस्तीदार्या तुहुंक धराय देसे। ने तुंद्रे मायन बेसका जणाक माराय बी नाखसे।17ने तुहुं मार पर भुरसु कर र्या करीन मार नावेन आखा माणसे तुंद्रे साते बेसका रीस करसे।18बाकुन तेबी तुंद्री मुणकीन एक बी कान्या लग नुकसाण नी हवे।19तुहुं ईनी आखी वात मां गम खासु ती तुहुं तुंद्रा जीव काजे बचाड़ लेसु।
ईसु यरुसलेम सहरेन उजड़नेन बारामां पेहल सी कह्वे
20तत्यार तुहुं यरुसलेम गांव काजे चारेमेर सीपायड़ा सी घेरायलो देखसु, ती तुहुं समजी जाजु की हय गांव उजड़नेन टेम धड़ेस आय गुयलो छे।21तत्यार जे माणसे यहुदीया जीला मां हय चे बयड़ा मां ढास जाजु, ने जे यरुसलेम सहर मां हय चे माणसे बाहर नी नीकळनु चाहजे ने गांव मां हय चे पछा सहर भीणी घुण जावु;22काहाकी तीनु दाहड़ाम भगवान नीयाव करसे ने डंड आपणेन दाहड़ा हसे, ज काय भगवानेन सास्तुर मां लिखला बुल छे चे पुरा हवसे।23असली टेम मां जे भारीस ने पुर्या काजे दुत पावनी बायरीन कतरु मटु दुख छे! काहाकी जागे-जाग मां मटा दुखेन ने हीड़ा-पीड़ान दाहड़ा आवसे।24तीनु दाहड़ाम माणसे तलवारेन धारे सी काटायसे। तीनुक धरी-धरीन ने बांदीन आखा देसेम वाटी ली जासे; ने यरुसलेम सहर काजे नी-यहुदी माणसे तत्यार लग रंदळसे जत्यार लग तीनु नी-यहुदी माणसेन टेम पुरी नी हवे।
माणसेन पुर्यु पछु आवणु
25“दाहड़े, ने चांद, ने तारा मां, सहलाणी देखाव पड़से, ने धरतीन आखा देस-देसेन माणसेन जीवाय पर गरा ने हीड़ा-पीड़ा आवसे। ने चे दर्यान सुसवारु ने झलक देखीन घाबराय जासे।26ने माणसे बीहीन ने कळ पर आवणेवाळी आखी आफतेन वाट देखी-देखीन जीव मां जीव नी रवे, काहाकी सरगेन आखी ताकत हाल जासे।27ने तत्यार आखा माणसे-माणसेन पुर्या काजे ताकत भेळु ने सेक-सींगार भेळ आदळा पर बसीन आवतेलु देखसे।28जत्यार जी आखी वात हवणे बाजी जाय, ती तुहुं उठीन उबा हय जावु, ने उचा भाळीन देख्जु, काहाकी तुंद्रु छुटकारु धड़ेस रवसे।”
ईसु अंजीरेन झाड़कान दाखलु सामळायु
29ईसु तीनुक एक दाखलु सामळायु, “अंजीरेन झाड़काक ने आखा दीसरा झाड़काक बी देखु।”30जत्यार तीनु झाड़कान डीरा फुटणे बाजी जाय, ने नवला पान्टा नीकळने बाजी जाय, ती तुहुं छाचलीन समजी जावु की हय उंडाळु आवणे बाजी र्यु।31ईनी रीती सी जत्यार तुहुं ईनी वातेक हवतेली देख्सु, ती तुहुं जाण जाजु की भगवानेन राज धड़ेत आय गुयलो छे।32मे तुहुंक छाचलीन कह्वो, की जी कवली वात जत्यार लग आखी पुरी नी हय जाय, तत्यार लग ईनी पीड़ीन माणसे कदी नी मरे।33सरग ने धरती टळ जासे, बाकुन जे मारा कवला बुल छे चे कदी नी टळे।
ईसु तीनुक सीकाड़े की जागला रहु
34तेरेसी चेतीन रवु, की कांखुर मायन असु नी हवे, की नाचणे कुदणेन मन मां, ने नस्या मां ने ईनी कळीन जीवाय्न फीकुर मां तुहुं नीसरा हय जावु ने चे गरान दाहड़ा तुंद्रे पर उचकाणुन आय पड़े।35काहाकी चे गरान दाहड़ा आखी धरती पर रवणेवाळा आखा माणसे पर ईनी फांदेन तसा आय जासे।36तेरेसी जागता रवु ने आखी टेम मां दुवा करता रवु, काहाकी तुहुं ईनी आवणे वाळी आखी गरा सी बची सकु ने भुरसा भेळा माणसेन पुर्या अगळ उबा रय सकु असा बण जावु।37ईसु दीसु-दीसु दाहड़ीन मंदीर मां वात सीकाड़तेलु ने राते-राते बाहर जेतुन नावेन बयड़ा पर र्या करतेलु।38ने माणसे संदारे ईसुन वात सामळने करीन मंदीर मां भेळा हय जातला।