ЁЎ13bel_jfc
1Усё гэта бачыла вока маё, і чула вуха маё, і ўсё зразумела.2Тое, што вам вядома, і я ведаю, і я ня горшы ад вас.3Я хачу гаварыць з Усемагутным і прагну Богу прадставіць [справу маю].4Бо вы задумалі няпраўду, вы — лекары, нічога ня вартыя.5Калі б вы маўчалі, вы зьявілі б гэтым мудрасьць!6Паслухайце скаргу маю і зважце на адказ вуснаў маіх.7Ці належала вам дзеля Бога казаць няпраўду і дзеля Яго гаварыць хлусьліва?8Ці належала вам быць крывадушнымі дзеля Яго, і за Бога на судзе спрачацца?9Ці добра будзе, калі Ён вас будзе выспрабоўваць? Ці зможаце з Яго насьміхацца, як насьміхаюцца з чалавека?10Ён, караючы, пакарае вас, калі будзеце патаемна зважаць на аблічча.11Няўжо веліч Ягоная не палохае вас, і страх Ягоны не агартае вас?12Напаміны вашыя — гэта словы з попелу, а вежы вашыя — вежы гліняныя.13Памаўчыце крыху, а я буду гаварыць, і няхай што заўгодна прыйдзе на мяне.14Навошта мне кусаць цела маё зубамі маімі і душу маю трымаць рукамі маімі.15Хоць бы і забіў мяне [Бог], буду мець у Ім надзею і буду абараняць шляхі мае перад абліччам Ягоным.16У гэтым будзе збаўленьне маё, бо ніводзін бязбожнік ня прыйдзе перад аблічча Ягонае.17Слухайце ўважліва словы мае, і няхай будзе ў вушах вашых тлумачэньне маё.18Бо я пачаў суд, і ведаю, што [буду] апраўданы.19Хто будзе судзіцца са мной? Тады я змоўкну, і [гатовы] памерці.20Дзьвюх толькі рэчаў не рабі са мною, і тады я ня буду хавацца ад аблічча Твайго:21аддалі руку Тваю ад мяне, і жах Твой няхай не палохае мяне.22Пакліч мяне, і я адкажу Табе, або я буду гаварыць, а Ты адкажы мне.23Якія грахі і правіны я маю? Пакажы мне грэх мой і правіны мае.24Чаму Ты хаваеш аблічча Тваё і лічыш мяне за ворага для Цябе?25Ці Ты пужаеш лісток, які [ветрам] сарваны, і гонішся за сухой саломай?26Бо Ты пішаш пра мяне прыкрасьці і прыгадваеш мне грахі маладосьці маёй.27Ты замыкаеш у калоду ногі мае, і пільна назіраеш сьцежкі мае, і дасьледуеш усе сьляды мае.28І я марнею, як спарахнелае дрэва і як адзеньне, якое моль патачыла.