ЁЎ11bel_jfc
1І адказаў Цафар з Наамы, і сказаў:2«Ці ж таму, хто шмат гаворыць, нельга адказаць, або ці чалавек гаваркі апраўдаецца?3Ці ж пустая гаворка твая прымусіць людзей маўчаць, і ня будзе каму асароміць цябе?4Бо ты сказаў: “Слушная рада мая, і чысты я ў вачах Тваіх”.5Але калі б Бог прамовіў слова, і адкрыў вусны Свае да цябе,6і адкрыў табе таямніцы мудрасьці, што вышэй за ўсякае разуменьне! І ты даведаешся, што Бог забыўся пра беззаконьні твае.7Ці можаш ты сьцяміць глыбіні Божыя, і ці можаш дайсьці да межаў Усемагутнага?8Бо Ён — вышэйшы за неба, і што ты зробіш? Ён — глыбейшы за пекла, і як ты нешта будзеш ведаць?9Даўжэйшая за зямлю мерка Ягоная і шырэйшая за мора.10Калі Ён праходзіць, хто Яго спыніць? Калі ставіць на суд, хто запярэчыць Яму?11Бо Ён ведае марнасьць чалавечую і бачыць злачынствы, і ўсё заўважае.12І чалавек пусты стане разважлівым, хоць і нараджаецца ён, як асёл дзікі.13Калі ты ўмацуеш сэрца тваё і да Яго ўзьнясеш рукі твае,14калі беззаконьне, што ў руцэ тваёй, ты адкінеш і ня будзе месца няпраўдзе ў намёце тваім,15тады ты падымеш аблічча тваё без правіны, і будзеш моцны, і ня будзеш баяцца.16Бо ты забудзешся на гора тваё, і ўзгадаеш пра яго, як пра дождж, што мінуў.17І жыцьцё тваё будзе як сьвятло апоўдні, і цемра заясьнее, як сьвітаньне.18І будзеш ты пэўны, бо маеш надзею, і глянеш наўкола, і будзеш спаць спакойна.19Будзеш адпачываць, і ніхто ня будзе палохаць цябе, і многія будуць шукаць аблічча твайго.20А вочы бязбожных сасьлепнуць, і ня будуць яны мець прытулку, і надзея іхняя — стогн душы».